Amanita echinocephala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Muchomor jeżowaty)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Amanita echinocephala
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina muchomorowate
Rodzaj muchomor
Gatunek Amanita echinocephala
Nazwa systematyczna
Amanita echinocephala (Vittad.) Quél
, Mém. Soc. Émul., Sér. 2 5: 321 (Montbéliard, 1872)
Amanita echinocephala: drugie zdjęcie

Amanita echinocephala (Vitt.) Quél.) – gatunek grzybów należący do rodziny muchomorowatych (Amanitaceae)[1]. Nazwa pochodzi od greckiego słowa echinocephalus oznaczające "kolczastogłowy"[2].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Amanita, Amanitaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi [1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1835 r. Carlo Vittadini nadając mu nazwę Agaricus eichenocephalus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1872 r. Lucien Quélet, przenosząc go do rodzaju Amanita[1].

Morfologia[edytuj]

Kapelusz

Średnica 5–16 cm. Początkowo śnieżnobiały, z czasem kremowy do jasnoszarego. Na kapeluszu znajdują się białawe, kolcokształtne brodawki, głównie na jego środku. Brzeg kapelusza młodych owocników ma ząbkowany, nieregularny rąbek[2].

Blaszki

Drobne, gęsto ściśnięte, różnej długości. Początkowo mają kolor bladoturkusowy lub zielonawy, później szarawy do żółtawego, co jest cechą charakterystyczną tego grzyba[2].

Trzon

Wysokość 8–16 cm, grubość 1–2 cm. Tuż pod blaszkami jest otoczony płatowatym, pożłobkowanym, zwisającym pierścieniem. Trzon wyrasta z grubej bulwy otoczonej pasem brodawek, która zaostrzonym końcem tkwi w ziemi. Powierzchnia trzonu jest biaława, lekko żółtozielonkawa lub oliwkowozielonkawa[2].

Miąższ

Przypomina kolorem blaszki. Zapach i smak nieprzyjemny.

Wysyp zarodników

Biały. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, amyloidalne, o rozmiarach 9.5-11.5 × 6,5-8μm[2].

Występowanie i siedlisko[edytuj]

Występuje tylko w Europie, brak go w Ameryce Północnej. Jest rzadki[2]. W Polsce nie występuje[3].

Rośnie na ziemi, głównie pod bukami na glebach zasadowych[2].

Znaczenie[edytuj]

Grzyb mikoryzowy[3]. Grzyb niejadalny: wartość spożywcza nieznana. Odradza się zbierania ze względu na możliwość pomylenia z trującymi gatunkami muchomorów[2].

Przypisy

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-09-15].
  2. a b c d e f g h Amanita echinocephala (Vittad.) Quél. – Solitary Amanita. [dostęp 2013-09-20].
  3. a b Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.