Muksun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Muksun
Coregonus muksun[1]
(Pallas, 1814)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd łososiokształtne
Rodzina łososiowate
Podrodzina siejowate
Rodzaj Coregonus
Gatunek muksun
Synonimy
  • Coregonus aspius Smitt, 1883
  • Coregonus muksun lacustris Ostroumov, 1937
  • Salmo muksun Pallas, 1814
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Muksun[3] (Coregonus muksun) – gatunek ryby z rodziny łososiowatych (Salmonidae), zaliczany do podrodziny siejowatych (Coregoninae).

Niekiedy bywa uważany za podgatunek pelugi. Prowadzone są próby jego aklimatyzacji i zasiedlenia w wodach polskich[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zasiedla wody półsłodkie i słodkie zimnych, arktycznych wód azjatyckiej części Rosji, (od Morza Karskiego aż po azjatycką rzekę Kołyma w Jakucji. Może przebywać w wodzie o zasoleniu sięgającym do 10%. Został wprowadzony do jezior północnej oraz centralnej Rosji, m.in. na półwyspie Tajmyr.

Warunki życiowe[edytuj | edytuj kod]

Najczęściej żeruje w zatokach przy ujściu rzeki do morza. Jest gatunkiem anadromicznym odbywającym częściowe wędrówki, wchodząc w górę rzek, by w jej środkowym odcinku odbyć tarło.

Dorasta do 100 cm długości i do 14 kg masy ciała. Jest rybą długowieczną, może żyć ponad 20 lat. Okres dojrzałości osiąga nie wcześniej jak po 6 latach życia. Ikra rozwija się bardzo długo. Tarło odbywa w okresie październik-listopad, by po 5–6 miesiącach, na wiosnę (marzec-kwiecień) mogły wylęgnąć się z nich młode ryby. Narybek odżywia się planktonem, następnie bezkręgowcami.

Znaczenie gospodarcze[edytuj | edytuj kod]

Ma duże znaczenie w gospodarce rybnej. Jest wykorzystywany w przetwórstwie rybnym.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Coregonus muksun, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Coregonus muksun. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.
  4. Fritz Terofal, Claus Militz, Ryby słodkowodne, Henryk Garbarczyk (tłum.), Eligiusz Nowakowski (tłum.), Jacek Wagner (tłum.), Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 52, ISBN 83-7129-441-7, OCLC 830128659.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krystyna Kowalska, Jan Maciej Bembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973, str. 145
  • Maurice Kottelat, Jörg Freyhof, Handbook of European freshwater fishes, Cornol : Publications Kottelat, 2007, ​ISBN 2-8399-0298-2​ (World Cat), str. 377 (en)