Mulga zwyczajna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mulga zwyczajna
Pseudechis australis[1]
(J.E. Gray, 1842)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Rząd łuskonośne
Podrząd węże
Rodzina zdradnicowate
Rodzaj Pseudechis
Gatunek mulga zwyczajna
Synonimy
  • Naja australis J.E. Gray, 1842[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Mulga zwyczajna[4], czarnica brunatna[5] (Pseudechis australis) – gatunek węża z rodziny zdradnicowatych (Elapidae). Jeden z najdłuższych węży jadowitych świata i drugi po tajpanie nadbrzeżnym najdłuższy wąż jadowity występujący w Australii.

Mulgi zwykle osiągają od 2,5 m do 3 m długości. Charakteryzują się krępą budową ciała i szeroką głową. W zależności od miejsca występowania ich skóra może być jasnobrązowa z miedzianym odcieniem w rejonach pustynnych do ciemnobrązowej lub czarnej w chłodniejszych regionach Queensland, Australii Południowej i Nowej Południowej Walii.

Siedliskiem mulg są łąki, wrzosowiska, pustynie i otwarte lasy.

Polują głównie na inne małe gady: jaszczurki i węże, oraz niektóre ptaki, ssaki i żaby.

Samica składa od 8 do 20 jaj w opuszczonej norze, pod zwalonym drzewem lub pod kamieniem. Inkubacja trwa od 2 do 3 miesięcy. Młode po wykluciu mogą liczyć tylko na siebie.

Występuje w całej Australii z wyjątkiem wschodnich i południowych obszarów przybrzeżnych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pseudechis australis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.E. Gray: Description of some hitherto unrecorded species of Australian reptiles and batrachians. W: J.E. Gray: The zoological miscellany: to be continued occasionally. London: Treuttel, Wurtz and Co., G.B. Sowerby, W. Wood, 1831–1844, s. 55. (ang.)
  3. G. Shea, R. Ellis, S. Wilson & P. Oliver: Pseudechis australis (ang.). The IUCN Red List of Threatened Species, 2017. [dostęp 2019-08-29].
  4. Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 411. ISBN 83-01-14344-4.
  5. E. Keller (red.), J.H. Reinchholf, G. Steinbach, G. Diesener, U. Gruber, K. Janke, B. Kremer, B. Markl, J. Markl, A. Shlüter, A. Sigl & R. Witt: Gady i płazy. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 135, seria: Leksykon Zwierząt. ISBN 83-7311-873-X. (pol.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wacław Jaroniewski: Jadowite węże świata. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1984. ISBN 83-02-00977-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]