MultiMedia Card

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
MultiMedia Card
Ilustracja
Karta 32 MB MMCplus
Typ nośnika

karta pamięci

Data premiery

1997

Pojemność

do 512 GB

Opracowany przez

JEDEC

Wymiary nośnika

Standard: 32 × 24 × 1.4 mm

Masa

Standard: ~2 g

Karta MMC 32 MB firmy Kingston Technology.
Karta MMC 16 MB firmy Canon.

MultiMedia Card (MMC) – karta pamięci nieulotnej typu flash o rozmiarach 24 × 32 × 1,4 mm. Karta odznacza się dużą wytrzymałością na warunki zewnętrzne. W odróżnieniu od kart SD karty MMC charakteryzują się brakiem przełącznika zabezpieczania danych przed zapisem. Choć karty MMC są rzadkością w nowoczesnych smartfonach, to ich wbudowane wersje eMMC (embedded MMC) są wciąż używane w bardzo wielu urządzeniach przenośnych, a także niektórych komputerach z wbudowaną pamięcią ROM. Karty te działają w slotach do kart SD

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Karty MMC mają zastosowanie w różnego rodzaju elektronicznych urządzeniach przenośnych, takich jak:

Karty MMC są wykorzystywane do projektowania cyfrowych układów elektronicznych poprzez wykorzystanie magistrali SPI.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rynkowy debiut miały w listopadzie 1997. Jako pierwsza w swych telefonach zaczęła je wykorzystywać firma Nokia na potrzeby modelu 9110 Communicator. Standard MMC został opracowany przez spółkę SanDisk Corporation oraz Siemens AG/Infineon Technologies AG. Organem standaryzującym karty MMC jest MultiMedia Card Association. W chwili premiery były to najmniejsze karty flash na rynku. Ze względu na swoje rozmiary i wagę (poniżej 2 gramów) są najczęściej używane przez producentów telefonów komórkowych, kamer cyfrowych, cyfrowych aparatów fotograficznych, a także najmniejszych odtwarzaczy MP3. Istnieją w dwóch wariantach, rzadko spotykanym ROM, czyli stałej pamięci tylko do odczytu, a także w klasycznych flash. Oba rodzaje do komunikacji używają 7-pinowego interfejsu szeregowego o szerokości 1 i 4 bitów lub 13-pinowego sprzęgu o szerokości 8 bitów, pracujących z częstotliwością do 52 MHz.

Karta RS-MMC 32 MB firmy SanDisk wraz z adapterem.

RS-MMC[edytuj | edytuj kod]

Pomimo że karty MMC są już z założenia małe, 19 marca 2004 roku firma SanDisk zaprezentowała ich jeszcze mniejsza wersje. RS-MMC (ang. Reduced Size MultiMedia Card, czyli karta MMC o zmniejszonym rozmiarze). Jedyną różnicą między kartami RS-MMC a MMC jest właśnie rozmiar. Nowe karty mają rozmiar 24 × 18 × 1,4 mm, a dzięki specjalnemu mechanicznemu adapterowi można je stosować w urządzeniach akceptujących standardowe karty MMC. Obecnie w sprzedaży można spotkać karty o pojemności od 16 MB do 2 GB.

MMCM[edytuj | edytuj kod]

MultiMedia Card Mobile to karty pamięci używane zazwyczaj w telefonach komórkowych. Po podłączeniu z adapterem tworzą kartę MMC.

eMMC[edytuj | edytuj kod]

embedded MMC to najbardziej popularna wersja pamięci MMC. Jest to pamięć niewymienna, często zwana "wbudowaną". Do połączenia z procesorem i innymi podzespołami bezpośrednio wykorzystuje ścieżki na płytce drukowanej, a nie poprzez magistralę SPI, jak karty MMC, z których się wywodzi.

Wykorzystywana jest ona w większości obecnych urządzeń z pamięcią preinstalowaną na płycie z obwodami (ścieżkami), jako niewielki chip BGA IC. Urządzenia do 2016 roku mają pamięć tego typu. Te nowsze, a przynajmniej sztandarowe, mogą mieć już pamięć typu UFS. Zdarza się, że urządzenie wychodzi w kilku wersjach - z pamięcią UFS lub eMMC.