Mundur leśnika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przepisy z 1838 roku dotyczące mundurów dla urzędników leśnych w Królestwie Polskim
Mundur wyjściowy męski

Mundur leśnikauniform przeznaczony dla Służby Leśnej, pełni rolę oznaczenia rangi i szarży leśnika, jednocześnie będąc odzieżą ochronną.

Historia[edytuj]

Narodowy polski mundur służb leśnych pochodzi z czasów Królestwa Polskiego. Car Rosji oraz król Polski Aleksander I Romanow wydał 1 grudnia 1819 dekret podnoszący status Administracji Leśnej Rządowej do rangi Królewskiego Korpusu Leśnego (KKL)[1]. W dekrecie tym wydzielono z administracji państwowej służbę leśną, zaistniała więc konieczność ustanowienia dla niej także oddzielnego uniformu, który stał się pierwszym w dziejach (dla części narodu pod zaborem rosyjskim) narodowym uniformem leśnym.

Wygląd[edytuj]

W projekcie munduru z czasów Królestwa Polskiego po raz pierwszy określono wzory dystynkcji służbowych, krój oraz zieloną barwę stroju leśnika. Od czasów Królestwa Polskiego aż po czasy współczesne polscy leśnicy noszą mundury z haftem srebrnym przedstawiającym liście dębowe i żołędzie. Pomimo charakterystycznej dla swej epoki rozbudowanej stylistyki, mundur zachowywał umiar i dzięki temu był stosunkowo prostym i praktycznym ubiorem w codziennym użyciu.

Mundur XIX-wieczny był bardzo zbliżony do mundurów wojskowych okresu napoleońskiego zachowując jednocześnie odrębną polską symbolikę narodową. Pomimo faktu, że oficjalnym godłem Królestwa był czarny dwugłowy orzeł carski z polską tarczą herbową umieszczoną na jego piersiach, to godłem wojskowym pozostał Orzeł Biały, który był identyczny od czasów napoleońskich. To właśnie ten orzeł znalazł się na białych guzikach mundurów oficerów leśnych, a także na guziku spinającym kordon na ich kapeluszach, wykończeniach felcechów, ponad chwastami, na klamrach przy pendencie oraz na ładownicach i czakach, stanowiących nakrycie głowy strzelców i strażników leśnych.

Teraźniejszy mundur polskich służb leśnych w swoim projekcie również jest zbliżony do munduru wojskowego. Pomimo zmiany mody jaka wystąpiła na przestrzeni 200 lat zachował on pewne cechy wspólne ze swoim pierwowzorem z epoki napoleońskiej, takie jak zielony kolor, polskie godło państwowe, a także wyszycia haftem srebrnym liści dębowych oraz żołędzi.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Leszek S. Pręcikowski "Ludzie lasu i ich mundur" wydawnictwo ILKA 2008.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]