Mundur policyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Milicjant w mundurze sprzed 1989
Policjanci w mundurach galowych.

Mundur policyjny – uniform przeznaczony dla funkcjonariuszy policji.

Mundur funkcjonuje jako:

W Polsce po II wojnie światowej wielokrotnie projektowany i zmieniany. Ze względów oszczędnościowych w ostatnich latach PRL a także w pierwszej połowie lat. 90. nierzadko dochodziło do przypadków noszenia jednolitych mundurów przez policję (dawna MO), Ochotniczą Straż Pożarną i Wojsko Polskie (dawne Ludowe Wojsko Polskie)[potrzebny przypis]. Mundur milicyjny galowy z lat 80. XX z nieznaczącymi modyfikacjami obowiązuje do dziś (11.03.2019), choć w 1992 r. były próby jego zastąpienia. Środki budżetowe miały pochodzić z obniżenia uposażeń emerytalnych funkcjonariuszy UB i SB, stosowną ustawę zawetował jednak Lech Wałęsa.

W latach 2018-2021 następuje stopniowa wymiana mundurów ćwiczebnych policji. Kolor czarny munduru zostaje zastąpiony granatowym: nawiązanie do Policji Państwowej w II RP oraz standardowego koloru munduru policji stosowanego w większości krajów świata. Czapka z daszkiem (tzw. bejsbolówka) wprowadzona do umundurowania w latach 90. XX wieku, zostaje zastąpiona furażerką zainspirowaną nowym strojem policji węgierskiej[1][2].

Kwestie prawne w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji określa policję jako formację umundurowaną i uzbrojoną (art. 1)[3]. Zgodnie z art. 60 tej ustawy policjant w czasie służby jest obowiązany do noszenia przepisowego munduru (przypadki, kiedy policjant w czasie służby nie musi nosić munduru określa Komendant Główny Policji)[3].

Opis i kolorystykę polskiego munduru policyjnego, zasady i sposób noszenia umundurowania oraz wzory ubiorów zawiera rozporządzenie z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie umundurowania policjantów[4]. Określa ono, że umundurowanie policyjne dzieli się na ubiór: służbowy, wyjściowy, galowy i ćwiczebny[4].

Mundur policyjny w Polsce jest chroniony prawnie na podstawie ustawy z dnia 21 grudnia 1978 r. o odznakach i mundurach[5]. Według tej ustawy (art. 10): „Mundurem jest ubiór lub jego części służące oznaczeniu przynależności do określonej jednostki organizacyjnej lub wykonywania określonych funkcji albo służby”. W Polsce co do zasady zabronione jest noszenie munduru policyjnego przez osoby niebędące policjantami[6].

Mundur policyjny w Polsce mogą nosić osoby, które nie są policjantami wyłącznie w dwóch przypadkach:

  • gdy biorą udział w występach orkiestr policyjnych lub chórów policyjnych − w czasie ich występów
  • osoby, które występują w filmach i innych przedsięwzięciach artystycznych – w czasie ich realizacji[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowe mundury dla policjantów - Aktualności - Policja.pl, www.policja.pl [dostęp 2019-02-23] (pol.).
  2. Nowe mundury dla polskiej policji. Powstał projekt MSWiA, www.tvn24.pl [dostęp 2019-02-23].
  3. a b Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2019 r. poz. 161)
  4. a b Rozporządzenie MSWiA z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie umundurowania policjantów (Dz.U. z 2009 r. nr 90, poz. 738)
  5. Ustawa z dnia 21 grudnia 1978 r. o odznakach i mundurach (Dz.U. z 2016 r. poz. 38)
  6. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 13 maja 2004 r. w sprawie zakazu używania munduru policyjnego lub jego części (Dz.U. z 2004 r. nr 130, poz. 1398)
  7. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 3 lutego 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zakazu używania munduru policyjnego lub jego części (Dz.U. z 2015 r. poz. 215)