Muni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Muni (sanskryt मुनि, „milczący”[1], od „mauna” – cisza) – termin określający mędrców pustelników i indyjskich ascetów[2]. Mędrcy tego typu nie posiedli wiedzy o prawdzie istnienia na podstawie nauk tekstów, lecz poprzez samorealizację[3].

Hinduizm[edytuj | edytuj kod]

  1. kaszthatapaswinów – ascetów stale przebywających w bezruchu
  2. dźiwanmuktów – wyzwolonych za życia w ciele fizycznym

Przykłady użycia tytułu[edytuj | edytuj kod]

Buddyzm[edytuj | edytuj kod]

Określeniem tym tytułuje się Siddharthę Gautamę: Śakjamuni – to mędrzec z (rodu) Śakjów

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marta Kudelska: Dlaczego istnieje raczej „Ja” niż „to”? Ontologia podmiotu w Upaniszadach. Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2009, s. 85. ISBN 978-83-233-2785-1.s. 85.
  2. Muni. W: Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 1998, s. 68. ISBN 83-7132-370-0.
  3. Marta Kudelska: Dlaczego istnieje raczej „Ja” niż „to”? Ontologia podmiotu w Upaniszadach. Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2009, s. 85. ISBN 978-83-233-2785-1.
  4. Muni. W: Georg Feuerstein: Joga – Encyklopedia. Maria Kużniak (tłum.). Wyd. 1. Poznań: Wydawnictwo BRAMA, 2004, s. 190. ISBN 83-914652-5-X.
  5. (6.7.3).