Muonionalusta (meteoryt)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Muonionalusta
Płytka długości 9,6 cm z meteorytu Muonionalusta. Widoczne są figury Widmanstättena.
Płytka długości 9,6 cm z meteorytu Muonionalusta. Widoczne są figury Widmanstättena.
Sposób odkrycia Znaleziony
Państwo  Szwecja
Miejsce znalezienia gmina Pajala, okolice wsi Muonionalusta i Kitkiöjoki
Data znalezienia 1906, 1946, 1963, 1994, 2003
Typ meteoryt żelazny
Położenie na mapie Norrbotten
Mapa lokalizacyjna Norrbotten
Muonionalusta
Muonionalusta
Położenie na mapie Szwecji
Mapa lokalizacyjna Szwecji
Muonionalusta
Muonionalusta
Ziemia67°48′00″N 23°06′00″E/67,800000 23,100000

Muonionalustameteoryt żelazny należący do oktaedrytów grupy IV A[1]. Fragmenty tego meteorytu znajdowane są w gminie Pajala, na terenie północnej Szwecji, około 150 km na północ od koła podbiegunowego[2]. Po raz pierwszy znaleziony w 1906 roku[3]. W meteorycie Muonionalusta zawartość niklu wynosi 8,42%[3]. W sumie znaleziono kilkaset kilogramów tego meteorytu[4].

Jako jeden z nielicznych meteorytów na świecie, i jedyny wśród żelaznych, zawiera naturalny stiszofit (powstały w czasie impaktu)[3].

Wiek powstania troilitu z tego meteorytu wydatowano metodą Pb-Pb na około 4,565 mld lat, co czyni go najstarszym wśród wydatowanych ciał naszego Układu Słonecznego[3]. Substancja meteorytu pochodzi z jądra niewielkiej asteroidy, która rozpadła się około 400 mln lat temu[3].

Przypisy[edytuj]

  1. Monica M. Grady, A. L. Graham: Catalogue of meteorites: with special reference to those represented in the collection of the Natural History Museum, London. Cambridge ; New York: Cambridge University Press, 2000, s. 350. ISBN 0-521-66303-2.
  2. D. Holtstam, C. Broman, Dan J. Söderhielm, C. Broman i inni. First discovery of stishovite in an iron meteorite. „Meteoritics & Planetary Science (Meteoritical Society)”. 38 (11), s. 1579-1583, 2003. DOI: 10.1111/j.1945-5100.2003.tb00002.x. 
  3. a b c d e Janne Blichert-Toft. The early formation of the IVA iron meteorite parent body. „Earth and Planetary Science Letters”. 296, s. 469–480, 2010. 
  4. Meteoryty żelazne IVA - głównie oktaedryty drobnoziarniste (pol.). Polskie Towarzystwo Meteorytowe. [dostęp 13 marca 2013].