Mur kurtynowy
Mur kurtynowy – mur zamykający zwykle dziedziniec obiektu o charakterze obronnym, np. zamku, pałacu czy fortu, stosowany w budownictwie od średniowiecza, poprzez okres nowożytny do czasów najnowszych.
Mur ten pozbawiony był od strony wewnętrznej budynków, często dla poprawienia obronności był zaopatrzony w strzelnice i hurdycje[1]. W miarę rozwoju artylerii i utraty znaczenia obronnego zamków często mury te były wyburzane, co pozwalało na adaptację zamków na obiekty pałacowe (np. zamek w Szydłowcu, pałac Branickich w Białymstoku)[1]. Ostatnie mury kurtynowe o znaczeniu militarnym wznoszone były w XIX wieku i na początku XX wieku w obiektach fortecznych stałych twierdz jak Twierdza Modlin czy Twierdza Warszawa, znane także jako Mur Carnota[2].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 Fortyfikacje ceglane – mur kurtynowy. Olesnica.org. [dostęp 2025-11-23]. (pol.).
- ↑ Mur Carnota – opis konstrukcji. Twierdza Boyen. [dostęp 2025-11-23]. (pol.).