Murajbat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Murajbat (Tell Murajbat) – mezolityczne i wczesnoneolityczne stanowisko archeologiczne położone w Syrii w pobliżu Aleppo. W trakcie badań ekspedycji amerykańskiej a potem francuskiej stwierdzono ponad 10500-letnie zasiedlenie miejsca. Wyodrębniono trzy fazy osadnictwa: obóz rybaków i myśliwych (przed 8600 p.n.e.), osada z okrągłymi domami z tufu (8600 – 8100 p.n.e.) oraz osada z prostokątnymi domami (8100 – 7300 p.n.e.). W Murajbat odnaleziono pszenicę i jęczmień, które w stanie dzikim rosną na terenach oddalonych od stanowiska ponad 150 km. Znalezisko świadczy o transplantacji zbóż w nowe środowisko.

W Tell Murajbat odkryto najwcześniejsze egzemplarze tokenów (liczmanów) służących w wymianie towarowej. Tokeny reprezentowały symbolicznie określoną rzecz (np. 1 token w kształcie kuli reprezentował 1 jednostkę zboża)[1]

Stanowisko było eksploatowane przez archeologów w latach 1964-1974, po czym zniknęło zalane wodami sztucznego zbiornika Jezioro Asada (arab. بحيرة الأسد, Buhayrat al-Assad).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Schmandt-Besserat Denise, Jak powstało pismo, wyd. AGADE, Warszawa, 2007, s. 97.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Juan José Ibáñez: Le site néolithique de Tell Mureybet (Syrie du Nord): En hommage à Jacques Cauvin. Oxford: BAR International Series, 2008. ISBN 978-1-4073-0330-7.