Murthel Groenhart

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Murthel Groenhart
Murthel Groenhart w 2014
Murthel Groenhart w 2014
Pseudonim The Predator (Łowca)[1]
Data i miejsce urodzenia 10 października 1986[1]
Amsterdam
Obywatelstwo  Holandia
 Surinam
Wzrost 185[1] cm
Masa ciała 76,5[1] kg
Styl walki kick-boxing
Kategoria wagowa półśrednia[1]
Klub Mike’s Gym[1]
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 94[1]
Zwycięstwa 67
Przez nokauty 37
Porażki 24
Remisy 3

Murthel Groenhart (ur. 10 października 1986) – holenderski kick-boxer surinamskiego pochodzenia, zwycięzca turnieju K-1 World MAX (2012), zawodnik m.in. It’s Showtime oraz K-1. Od 2012 związany z GLORY gdzie w 2017 został mistrzem tejże organizacji w wadze półśredniej.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

27 października 2007 zwyciężył w drugiej edycji Angels of Fire która odbyła się w Płocku pokonując w finale Piotra Woźnickiego[2]. 12 kwietnia 2008 wygrał turniej K-1 Italy Oktagon. 27 lutego 2010 został mistrzem EMTA pokonując Egipcjanina Amira Zeyada przez TKO. 24 września 2011 przegrał przez KO walkę o tytuł It’s Showtime kat. 77 kg z Rosjaninem Artiomem Lewinem[3].

15 grudnia 2012 wygrał prestiżowy Finał K-1 World MAX nokautując w ciągu jednego wieczoru trzech rywali kolejno: Yasuhiro Kido, Mike’a Zambidisa oraz w finale Artura Kyszenko[4]. Od 2012 związany głównie z Glory World Series gdzie w 2015 wygrał turniej mający wyłonić pretendenta do walki o pas mistrzowski GLORY. 4 grudnia 2015 zmierzył się o mistrzostwo GLORY z mistrzem wagi półśredniej Nieky Holzkenem lecz przegrał z nim niejednogłośnie na punkty[5]. 12 marca 2016 przegrał z Francuzem Cédriciem Doumbé na punkty.

Po punktowej porażce z Ukraińcem Arturem Kyszenko w kwietniu 2016 ponownie zwyciężył turniej pretendentów GLORY (25 czerwiec), pokonując jednego wieczoru dwóch rywali, Karima Benmansoura i Yoanna Kongolo[6]. 21 października 2016 zmierzył się kolejny raz o mistrzostwo z Holzkenem, ponownie ulegając mu na punkty[7].

24 lutego 2017 na gali GLORY 38 w Chicago znokautował thai-boxera Thongchaia Sitsongpeenonga w trzeciej rundzie[8]. Po kolejnych dwóch zwycięstwach, w tym przez nokaut nad Ormianinem Harutem Grigorianem zapewnił sobie trzecią walkę o tytuł GLORY. 25 sierpnia 2017 zmierzył się w rewanżu z Cédriciem Doumbé (który odebrał Holzkenowi pas w grudniu 2016[9]) i ostatecznie pokonał niejednogłośnie na punkty, zostając mistrzem wagi półśredniej[10].

16 lutego 2018 podczas jubileuszowej gali GLORY 50 przegrał w rewanżu z Harutem Grigorianem przez TKO w pierwszej rundzie, tracąc tym samym mistrzostwo wagi półśredniej na jego rzecz[11].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

  • 2007: Angels of Fire II – 1. miejsce w turnieju wagi do 75 kg
  • 2008: K-1 Italy Oktagon – 1. miejsce w turnieju wagi do 75 kg
  • 2010: mistrz Europy EMTA w kat. 76 kg (K-1 rules)
  • 2012: zwycięzca K-1 World MAX 2012
  • 2015: Glory Welterweight Contender Tournament – 1. miejsce w turnieju wagi półśredniej
  • 2016: WFL -76 kg Tournament – 1. miejsce w turnieju do 76 kg
  • 2016: Glory Welterweight Contender Tournament – 1. miejsce w turnieju wagi półśredniej
  • 2017–2018: mistrz świata GLORY w wadze półśredniej

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Statystyki i rekord na glorykickboxing.com (ang.). glorykickboxing.com. [dostęp 2017-08-26].
  2. Angels of Fire – wyniki wszystkich gal ! (pol.). fight24.pl, 2010-06-03. [dostęp 2017-06-11].
  3. It’s Showtime Fast en Furious 70kg Max results (ang.). round1network.com, 2011-10-25. [dostęp 2017-08-26].
  4. Fraser Coffeen: K-1 MAX results: Murthel Groenhart wins Grand Prix, but did anyone see it? (ang.). bloodyelbow.com, 2012-12-16. [dostęp 2017-08-26].
  5. GLORY 26: Rico Verhoeven deklasuje, Nieky Holzken z trudem utrzymuje pas! Wyniki! (pol.). fightsport.pl, 2015-12-05. [dostęp 2017-08-26].
  6. GLORY 31: Sitthichai Sitsongpeenong odbiera pas Robinowi van Roosmalenowi! Wyniki! (pol.). fightsport.pl, 26.06.2016.
  7. GLORY 34: Nieky Holzken pokonał Murthela Groenharta, Robin van Roosmalen nowym mistrzem! Wyniki i video! (pol.). fightsport.pl, 22.10.2016.
  8. GLORY 38: Vakhitov vs. Cavalari – wyniki (pol.). fight24.pl, 2017-02-25. [dostęp 2017-08-26].
  9. Glory 36: Kickboxing nie umarł! Podsumowanie i wyniki! (pol.). fightsport.pl, 11.12.2016.
  10. Riley Kontek: GLORY 44 Chicago Results: Groenhart Unseats Doumbé, Grigorian Captures Tournament (ang.). combatpress.com, 2017-08-25. [dostęp 2017-08-26].
  11. Kyle Symes: GLORY 50 Results: Grigorian Stuns Groenhart, Sitthichai Cruises, Adegbuyi Claims Tournament (ang.). combatpress.com, 2018-02-16. [dostęp 2018-02-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]