Mury obronne w Gliwicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mury obronne w Gliwicach – średniowieczne miejskie mury obronne otaczające Stare Miasto w Gliwicach, jedne z najlepiej zachowanych na Śląsku.

Szkic wyglądu bramy miejskiej i fosy w okresie od XVI do XVIII wieku
Gliwickie mury obronne
Zrewitalizowane pozostałości bramy Czarnej (Raciborskiej)

Historia[edytuj | edytuj kod]

Położenie Gliwic na przecięciu się ówczesnych szlaków handlowych z Krakowa do Wrocławia oraz z Węgier i Moraw dalej na północ spowodowało, że w XIV wieku miasto zostało otoczone murami obronnymi. Dostać się do miasta można było przez dwie bramy: Białą (zwaną Bytomską, gdyż znajdowała się od strony Bytomia) oraz Czarną (zwaną Raciborską, gdyż znajdowała się od strony Raciborza). Ówczesne mury miały wysokość do 9 m, grubość od 1 do 1,2 m, długość 1125 m, 29 baszt i wspomniane wyżej dwie bramy. Miasto poza murami było otoczone fosą.

Do dzisiaj zachowała się tylko część ówczesnych fortyfikacji (około 200 metrów), między innymi fragment fosy miejskiej oraz ruiny bramy Czarnej (Raciborskiej).