Muszka (broń)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Muszka umieszczona nad wylotem lufy

Muszka – element mechanicznego celownika strzeleckiego mający postać prostego występu umieszczonego w przedniej części broni (najczęściej w okolicach zakończenia lufy).

Zależnie od kształtu rozróżniamy muszki trójkątne, trapezowe, kulkowe, prostokątne. Muszka może być niekiedy zabezpieczona osłoną aby zniwelować ryzyko jej uszkodzenia (lub przestawienia). Może być montowana na broni zarówno na podstawie (niekiedy umożliwiającej jej regulację) jak i stanowić element na stałe zintegrowany z bronią (np. w wielu pistoletach, gdzie muszka stanowi monolit z zamkiem).

Muszka jest istotnym elementem celownika mechanicznego, umożliwiającym celowanie. Aby odpowiednio nakierować broń na cel, należy tak manewrować bronią aby zgrać położenie muszki ze szczerbinką lub przeziernikiem, uzyskując zgodność punktu celowania ze średnim punktem trafienia[1].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak, Encyklopedia współczesnej broni palnej, s. 152.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 152. ISBN 83-86028-01-7.