Muzeum Drogownictwa w Szczucinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Muzeum Drogownictwa
Państwo  Polska
Miejscowość Szczucin
Adres ul. 1 Maja 39
33-230 Szczucin
Data założenia 1982
Położenie na mapie Szczucina
Mapa lokalizacyjna Szczucina
Muzeum Drogownictwa
Muzeum Drogownictwa
Położenie na mapie gminy Szczucin
Mapa lokalizacyjna gminy Szczucin
Muzeum Drogownictwa
Muzeum Drogownictwa
Położenie na mapie powiatu dąbrowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu dąbrowskiego
Muzeum Drogownictwa
Muzeum Drogownictwa
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Muzeum Drogownictwa
Muzeum Drogownictwa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Drogownictwa
Muzeum Drogownictwa
Ziemia50°18′05,80″N 21°04′20,64″E/50,301611 21,072400

Muzeum Drogownictwamuzeum wraz ze skansenem, położone w Szczucinie koło Dąbrowy Tarnowskiej przy drodze krajowej nr 73 prowadzącej z Kielc do Jasła. Jest to siedziba Zespołu Historii Drogownictwa Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA), w której są gromadzone, chronione, udostępniane zabytki drogownictwa z terenu całej Polski.

Placówka powstała w 1982 roku, najpierw jako Izba Pamięci na terenie Obwodu Drogowego, która rozwijała się w miarę gromadzenia nowych i bardziej wartościowych eksponatów. W maju 1992, decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, cały teren jednostki został wpisany do rejestru zabytków. Od początku istnienia funkcjonuje w strukturach GDDKiA, przez długi okres czasu jako Muzeum Drogownictwa i taka nazwa zwyczajowa pozostała do dziś, choć od 2005 roku to Zespół Historii Drogownictwa. Do zwiedzania przeznaczone są dwie ekspozycje:

  • zewnętrzna, na której w czasie spaceru można podziwiać maszyny i urządzenia, które niegdyś służyły drogowcom,
  • wewnętrzna, która pokazuje między innymi eksponaty dotyczące budowy i utrzymania dróg i mostów, sposób pracy przy budowach w postaci scenek z figurami ludzkimi naturalnych rozmiarów, dokumenty oraz odznaczenia, sztandary, a także drogi i mosty w sztuce.

Zespół organizuje również wystawy czasowe.

Muzeum gromadzi wszelkie pamiątki związane z budownictwem drogowym.

Obok budynku, na niewielkim wzniesieniu zlokalizowany jest skansen maszyn drogowych, wybudowany w formie spiralnej alejki o długości ok. 1,5 km. Alejka wykonana jest z kostki brukowej, ma wbudowane oryginalne elementy dróg takie jak krawężniki, przepusty, kraty ściekowe itp. Wzdłuż alejki znajduje się ponad 30 stanowisk prezentujących drogi z różnych okresów i epok - od drogi kreteńskiej do współczesnej, w chronologicznym układzie i wykonane w miarę możliwości z autentycznych materiałów używanych do budowy dróg. Na tych nawierzchniach są eksponowane maszyny i urządzenia drogowe pracujące przy budowie i utrzymaniu dróg np. walce (spalinowe, parowe, ciągnione), kotły, kruszarki, pługi, ciągniki typ. Mazur, zrywaki, skład kolejki ze zlikwidowanej cegielni w Szczucinie z lokomotywą WLs40. Budynek ze skansenem połączone są mostem Baileya o długości 51 m. Bryła głównego budynku z dwiema wieżami i łukowym przęsłem przypomina formą most. Ponad 2 hektary ekspozycji otoczone jest lasem mieszanym. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]