Muzeum Historyczne we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Muzeum Historyczne we Wrocławiu
Oddział Muzeum Miejskiego Wrocławia
Ilustracja
Pałac królewski we Wrocławiu – siedziba muzeum
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Adres ul. Kazimierza Wielkiego 35
Data założenia 1948
Zakres zbiorów przedmioty powiązane z historią Wrocławia i Dolnego Śląska, wyroby rzemieślnicze i pamiątki patriotyczne
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa konturowa Wrocławia, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Muzeum Historyczne we Wrocławiu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Muzeum Historyczne we Wrocławiu”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Muzeum Historyczne we Wrocławiu”
Ziemia51°06′27″N 17°01′43″E/51,107500 17,028611
Strona internetowa

Muzeum Historyczne – jeden z sześciu oddziałów Muzeum Miejskiego Wrocławia (MMW). Wraz z Muzeum Sztuki Medalierskiej mieści się w dawnym Pałacu Królewskim (Spätgenów) we Wrocławiu przy ul. Kazimierza Wielkiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Muzeum Historyczne utworzono w 1948 roku. Trzy lata później włączono je do Muzeum Śląskiego. Ponownie usamodzielniło się w 1971 r. pod nazwą Muzeum Historycznego we Wrocławiu. Jego siedzibą zostały wrocławski ratusz i Sukiennice. Zawierało ono w swoich zbiorach przedmioty powiązane z historią Wrocławia i Dolnego Śląska, w tym wyroby rzemieślnicze i pamiątki patriotyczne. W 2000 r. podjęto decyzję o przeniesieniu placówki do obecnej siedziby w Pałacu Królewskim (Spätgenów)[1].

Pałac Królewski, ogród
Pałac Królewski, wnętrza

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Zabytkowy gmach muzeum- Pałac Królewski (dawniej Spätgenów) mieści się w ścisłym centrum miasta, przy ul. Kazimierza Wielkiego 35. Budynek datuje się na 1719 r., kiedy to baron Heinrich Gottfried Spaetgen (1680-1750) nabył niewielką rezydencję z ogrodem[2]. Autorstwo najstarszej części pałacu wybudowanej w stylu wiedeńskiego baroku przypisuje się Johannowi Bernhardowi Fischer von Erlachsłynnemu austriackiemu architektowi i rzeźbiarzowi z okresu baroku. Niektórzy badacze przypisują autorstwo również innemu wiedeńskiemu architektowi- Johannowi Lucasowi von Hildebrandt. Pałac utrzymany w stylu klasycyzującego baroku reprezentuje typ entre cour et jardin (między dziedzińcem a ogrodem). Dla zwiedzających dostępny jest barokowy ogród umiejscowiony na tyłach pałacu.

"1000 lat Wrocławia"[edytuj | edytuj kod]

Muzeum prezentuje wystawę stałą „1000 lat Wrocławia”, prowadzącą zwiedzającego poprzez tysiąclecie istnienia Wrocławia- od momentu założenia biskupstwa we Wrocławiu do czasów współczesnych[3]. Wystawa prezentuje ponad 3000 eksponatów, wśród których znajdują się ważne dla miasta dokumenty, narzędzia czy ozdoby, jakimi posługiwali się wrocławianie, a także obrazy i rzeźby[4]. Na wystawie można podziwiać także wnętrza, które zostały wyposażone w oryginalne przedmioty z minionych epok- meble, lustra, obrazy czy rzeźby nawiązujące do dawnych wieków[5].

Jednym z cenniejszych zabytków muzeum jest oryginalne barokowe wnętrze tzw. Pokój Beyersdorfów, który został przeniesiony z mieszczańskiej kamienicy Adriana Bögela znajdującej się przy pl. Solnym na wystawę w Pałacu Królewskim. Pokój znany jest z największej na Śląsku kolekcji ceramicznych kafli w typie delft, odznaczających się zachwycającą niebieską kolorystyką. Wnętrze dopełnia wyjątkowa kolekcja porcelany ze słynnych manufaktur.

Oprócz cennych przedmiotów opowiadających o przemianach i burzliwych momentach w historii Wrocławia, wystawa prezentuje również sylwetki postaci związanych z Wrocławiem na różnych etapach jego dziejów[6].

Wystawa mieści się w korpusie głównym i skrzydle wschodnim pałacu królewskiego, natomiast skrzydło zachodnie zostało przeznaczone na Galerię Wrocławskiej Sztuki XIX i XX wieku, gdzie można podziwiać wybitne malarstwo pejzażowe śląskich artystów.

Wybrane eksponaty ze zbiorów muzeum[edytuj | edytuj kod]

  • "Skarb z Bremy"
  • Obrazy z pracowni Lukasa Cranacha
  • "Śląski Graal"
  • Faksymile Psałterza Wrocławskiego
  • Relikwiarze ze skarbca katedralnego
  • XIX-wieczny fortepian wrocławskiej firmy Traugotta Berndta
  • Obraz „Św. Jan Chrzciciel” z warsztatu Michaela Willmanna

Wybrane wystawy czasowe[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Chodakowska. Przebudzenie
  • Markus von Gosen. Z miłości do zwierząt i sztuki
  • Wyobraźnia i rygor. Polska sztuka współczesna z kolekcji Jacka i Grażyny Łozowskich.
  • Marc Chagall i artyści europejskiej awangardy
  • Rodzina Breughlów. Arcydzieła Malarstwa Flamandzkiego
  • Max Wislicenus. Malarz Wrocławskiej secesji

Modernizacja budynku[edytuj | edytuj kod]

Dzięki pomocy z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w roku 2008 zakończono siedmioletni remont i 19 kwietnia 2009 r. nastąpiło uroczyste otwarcie. Obecna siedziba muzeum, w czasie remontu przeszła modernizację pomieszczeń. Poszerzono klatki schodowe, zainstalowano windy, wymieniono stropy, okna i drzwi. Muzeum wyposażone jest też w system audiowizualny, umożliwiający odwiedzającym pogłębiony odbiór wystaw.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. pokonkursowa_27_edycja, www.muzeum.miejskie.wroclaw.pl [dostęp 2019-09-12].
  2. pokonkursowa_27_edycja, www.muzeum.miejskie.wroclaw.pl [dostęp 2019-09-12].
  3. M. Łagiewski (red.), H. Okólska (red.), P. Oszczanowski (red.), 1000 lat Wrocławia – przewodnik po wystawie, 2009.
  4. www.muzeum.miejskie.wroclaw.pl, www.muzeum.miejskie.wroclaw.pl [dostęp 2019-09-12].
  5. Łagiewski M. (red.), Okólska H. (red.), Oszczanowski P. (red.), 1000 lat Wrocławia – przewodnik po wystawie, 2009.
  6. www.muzeum.miejskie.wroclaw.pl, www.muzeum.miejskie.wroclaw.pl [dostęp 2019-09-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]