Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy
Ilustracja
Muzeum w kamienicy Długa 13
Państwo

 Polska

Miejscowość

Bydgoszcz

Adres

ul. Długa 13-17
85-032 Bydgoszcz

Data założenia

1 września 2012

Zakres zbiorów

mydła, akcesoria związane z higieną

Dyrektor

Daria Brodziak-Kieraszewicz, Adam Bujny

Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa konturowa Bydgoszczy, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy”
Ziemia53°07′17″N 17°59′51″E/53,121389 17,997500
Strona internetowa

Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy – prywatne muzeum w Bydgoszczy prezentujące eksponaty i akcesoria związane z utrzymywaniem higieny przez człowieka, a w szczególności historię produkcji i używania mydła.

W 2013 roku muzeum otrzymało nominację do 7 nowych Cudów Polski przez miesięcznik National Geographic Traveler[1]. W 2015 roku miesięcznik ten ulokował muzeum na pierwszym miejscu wśród pięciu najciekawszych muzeów w Polsce[2]. Polska Organizacja Turystyczna przyznała placówce certyfikat "Najlepszego Produktu Turystycznego 2017 roku"[3].

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Muzeum mieści się w trzech kamienicach położonych w północnej pierzei ulicy Długiej, na terenie Starego Miasta w Bydgoszczy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Placówka została otwarta 1 września 2012 roku z inicjatywy Darii Kieraszewicz i Adama Bujnego. Nawiązuje ona do tradycji przemysłu chemicznego w Bydgoszczy, rozwiniętego w XIX wieku, w tym produkcji mydła, eksportowanego stąd do wielu krajów Europy. Frekwencja zwiedzających, sięgająca 45 tys. osób rocznie, z powodu pandemii COVID-19 w 2020 spadła do 20 tys. osób[4].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Muzeum przedstawia historię brudu i higieny od czasów starożytnych po współczesność. Uchodzi za jedną z nielicznych tego typu placówek w Europie.

W muzeum można zobaczyć m.in. średniowieczną łaźnię, XIX-wieczny pokój kąpielowy, urządzenia służące do mycia i kąpieli (m.in. pierwszą przenośną ubikację czy pierwowzór prysznica), żeliwne wanny z XIX wieku, szczotki z końskiego włosia do szorowania ciała, maglownice, pralki, suszarki oraz bogatą kolekcję mydeł z różnych zakątków świata i Europy i form do ich produkcji. Dostępne są również dokumenty dotyczące metod i rytuałów higienicznych oraz przedwojenne reklamy środków czystości. Eksponatów można dotknąć, powąchać, a niektóre nawet kupić.

Placówka aspiruje do miana żywego muzeum, w którym można samemu tworzyć kompozycje mydeł w ramach warsztatów Obwoźnej Pracowni Mydła oraz na miejscu w zaimprowizowanym laboratorium[5]. Warsztaty obejmują opowieści o historii higieny, produkcji i używania środków czystości oraz wykonanie własnego mydła w oryginalnej formie i kolorze, z indywidualnie dobranymi dodatkami, solami i zapachami[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]