Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy
Ilustracja
Muzeum w kamienicy Długa 13
Państwo  Polska
Miejscowość Bydgoszcz
Adres ul. Długa 13-17
85-032 Bydgoszcz
Data założenia 1 września 2012
Zakres zbiorów mydła, akcesoria związane z higieną
Dyrektor Daria Brodziak-Kieraszewicz, Adam Bujny
Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa lokalizacyjna Bydgoszczy
Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy
Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy
Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy
Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy
Ziemia53°07′17″N 17°59′51″E/53,121389 17,997500
Strona internetowa muzeum

Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy – prywatne muzeum w Bydgoszczy prezentujące eksponaty i akcesoria związane z utrzymywaniem higieny przez człowieka, a w szczególności historię produkcji i używania mydła.

W 2013 roku muzeum otrzymało nominację do 7 nowych Cudów Polski przez miesięcznik National Geographic Traveler[1]. W 2015 roku miesięcznik ten ulokował muzeum na pierwszym miejscu wśród pięciu najciekawszych muzeów w Polsce[2]

Lokalizacja[edytuj]

Muzeum mieści się w trzech kamienicach położonych w północnej pierzei ulicy Długiej na terenie Starego Miasta w Bydgoszczy.

Historia[edytuj]

Placówka została otwarta 1 września 2012 roku z inicjatywy Darii Kieraszewicz i Adama Bujnego. Nawiązuje ona do tradycji przemysłu chemicznego w Bydgoszczy, rozwiniętego w XIX wieku, w tym produkcji mydła, eksportowanego stąd do wielu krajów Europy.

Charakterystyka[edytuj]

Muzeum przedstawia historię brudu i higieny od czasów starożytnych po współczesność. Uchodzi za jedną z nielicznych tego typu placówek w Europie.

W muzeum można zobaczyć m.in. średniowieczną łaźnię, XIX-wieczny pokój kąpielowy, urządzenia służące do mycia i kąpieli (m.in. pierwszą przenośną ubikację czy pierwowzór prysznica), żeliwne wanny z XIX wieku, szczotki z końskiego włosia do szorowania ciała, maglownice, pralki, suszarki oraz bogatą kolekcję mydeł z różnych zakątków świata i Europy i form do ich produkcji. Dostępne są również dokumenty dotyczące metod i rytuałów higienicznych oraz przedwojenne reklamy środków czystości. Eksponatów można dotknąć, powąchać, a niektóre nawet kupić.

Placówka aspiruje do miana żywego muzeum, w którym można samemu tworzyć kompozycje mydeł w ramach warsztatów Obwoźnej Pracowni Mydła oraz na miejscu w zaimprowizowanym laboratorium[3]. Warsztaty obejmują opowieści o historii higieny, produkcji i używania środków czystości oraz wykonanie własnego mydła w oryginalnej formie i kolorze, z indywidualnie dobranymi dodatkami, solami i zapachami[4].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy