Muzeum Olimpijskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Muzeum Olimpijskie
Musée olympique
Ilustracja
Wejście do muzeum
Państwo  Szwajcaria
Miejscowość Lozanna
Adres Lausanne, Quai d'Ouchy 1
Data założenia 1993
Zakres zbiorów sport
Powierzchnia ekspozycji 3000 m²
Dyrektor Francis Gabet
Położenie na mapie Szwajcarii
Mapa lokalizacyjna Szwajcarii
Muzeum Olimpijskie
Muzeum Olimpijskie
Ziemia46°30′31″N 6°38′02″E/46,508611 6,633889

Muzeum Olimpijskie (The Olimpic Museum (TOM)) - muzeum poświęcone historii sportu i Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOL). Otwarte 23 czerwca 1993 w Ouchy (Lozanna) przez ówczesnego sekretarza MKOl Juana Antonio Samarancha i Adolfa Ogi [1]. Przechowywany jest tu m.in. oryginał pierwszej flagi olimpijskiej, pomysłu francuskiego barona, Pierre'a de Coubertina. Muzeum pełni funkcję centrum kongresowego. Muzeum Olimpijskie zjmuje drugie miejsce pod względem liczby odwiedzających w Szwajcarii. Tuż obok Muzeum w budynku Villa du Centenaire znajduje się Centrum Studiów Olimpijskich w Lozannie.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Muzeum znajduje się w Ouchy, eleganckiej dzielnicy Lozanny, nad brzegiem Jeziora Genewskiego. Gmach znajduje się około 500 metrów na wschód od stacji kolejki łączącej Ouchy z centrum Lozanny i od neogotyckiego zamku, obecnie hotelu Château d'Ouchy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1915 oku Baron Pierre de Coubertin wybrał Lozannę na centrum administracyjne ruchu olimpijskiego. Od 1922 roku znajduje się tu Siedziba Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (IOC). Coubertin gromadził eksponaty najpierw w kasynie w Lozannie[2], a potem w Villi Mon Repos[3]. Wybrany w 1980 roku na przewodniczącego MKOL Juan Antonio Samaranch postanawia zbudować w tym mieście nowe muzeum[4] W 1982 roku otwarto tymczasowe muzeum w centrum Lozanny. Po otwarciu zauważono braki w zasobach, w tym niekompletną kolekcję medali, plakatów i pochodni. Do czasu ukończenia stałego muzeum zostały one uzupełnione[4].

Budynek Muzeum Olimpijskiego został zaprojektowany przez meksykańskiego architekta Pedro Ramíreza Vázqueza[5] i szwajcarskiego Jean-Pierra Cahena.

31 grudnia 2012 roku Muzeum zostało zamknięte z powodu remontu. Przeprowadziła go szwajcarska firma architektoniczna Brauen & Wälchli (BWTK)[6]. Podczas remontu została powiększona powierzchnia wystawiennicza do 3000 m2. Przeniesiono restaurację, tak aby można było podziwiać panoramę Alp i jeziora Genewskiego. Podczas trwającego 23 miesięce remontu niektóre eksponaty były pokazywane na łodzi Helvétie zacumowanej przed muzeum na Jeziorze Genewskim[7]. Muzeum zostało ponownie otwarte 21 grudnia 2013 roku[8].

Zbiory[edytuj | edytuj kod]

Zbiory Muzeum Olimpijskiego obejmują przedmioty z całego świata od starożytności po dzień dzisiejszy.

Są prezentowane na 3 poziomach.

Poziom pierwszy - Świat olimpijski (The Olympic world) - znajdziemy tu m. in. pierwszą flagą olimpijską z 1913 roku i zbiór pochodni z każdych kolejnych igrzysk zaczynając od 1936 roku[9]

Poziom 0 - Igrzyska olimpijskie (The Olympic Games) - historia znanych olimpijczyków z prezentacją sprzętu, zdjęć i dokumentów wideo. Prezentowana jest tu również kolekcja związana z Igrzyskami Paraolimpijskimi i Młodzieżowymi Igrzyskami Olimpijskimi[10]

Poziom -1 Duch olimpijski (The Olympic spirit) - pokazane jest życie w wiosce olimpijskiej[9], znajduje się tu kolekcja medali olimpijskich od 1896 roku po dzień dzisiejszy[10]

Muzeum organizuje wystawy czasowe m. in. 110 lat FIFA (100 Years of FIFA) (2004)[11], Przeszłość i przyszłość stadionów(Stadiums Past and Future) (2016)[12], PyeongChang2018: Korea Południowa między tradycją a nowoczesnością(2018)[13].

Park Olimpijski[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku, podczas remontu budynku Muzeum lozańska firma L'Atelier du Paysage przeprojektowała Park Olimpijski. Został on rozszerzony i udoskonalony. Znajduje się tam bieżnia lekkoatletyczna i symboliczny znicz olimpijski z wiecznym płomieniem. Park ma powierzchnię 8 tysięcy metrów kwadratowych. Znajduja się w nim dzieła sztuki i rzeźby takie jak Piłkarze Niki de Saint Phalle[14], Kolarze Gabora Mihaly'ego czy Naga Arnoldiego, Miguela Berrocala[15], Fernando Botero, Alexandra Caldera, Eduardo Chillida, Jean-Michela Folona, Roberta Grahama[16], AntoniegoTàpies i Igora Mitoraja.

Sieć Muzeów Olimpijskich[edytuj | edytuj kod]

7 września 2006 roku w Lozannie z inicjatywy Muzeum Olimpijskiego pod patronatem prezydentów MKOl Rogge i Samaranch, powołano Sieć muzeów olimpijskich (Olympic Museums Network - OMN) z 11 członkami założycielami. Od 2011 roku należy do niej polskie Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie[17]. Sieć Muzeów Olimpijskich ma służyć promocji wartości sportu i olimpizmu poprzez wymianę doświadczeń, współpracę pomiędzy członkami, wspólne realizowanie projektów i szukanie sposobów podnoszenia jakości pracy wszystkich członków[18]. Do sieci mogą przystapić muzea w których przynajmniej 25 % zbiorów jest związanych z ideą olimpijską[18].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1995 European Museum of the Year Award (Europejskie Muzeum Roku)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ABOUT THE OLYMPIC MUSEUM…https://stillmed.olympic.org/AssetsDocs/importednews/documents/en_report_1028.pdf [dostęp 4-02-2018]
  2. Christopher Clarey, Where the Games Never Cease, „The New York Times”, 30 czerwca 1996, ISSN 0362-4331 [dostęp 2018-02-06] (ang.).
  3. Développement de la Ville et communication – Web & multimédia, 6. Villa «Mon-Repos», „Lausanne” [dostęp 2018-02-06] (fr.).
  4. a b Développement de la Ville et communication – Web & multimédia, Parc Olympique, „Lausanne” [dostęp 2018-02-05] (fr.).
  5. Rachel Cooke, Olympic Museum – review, the Guardian, 2 lutego 2014 [dostęp 2018-02-05] (ang.).
  6. Remodelled Olympic Museum sports new look, 11 grudnia 2013 [dostęp 2018-02-06] (ang.).
  7. CGN Helvetie - a floating Olympic Museum - Review of CGN, Lausanne, Switzerland - TripAdvisor, www.tripadvisor.com [dostęp 2018-02-06].
  8. PM MYT, Refurbished Olympic Museum in Lausanne set to reopen, www.thestar.com.my [dostęp 2018-02-05].
  9. a b Renaissance très numérique pour le Musée Olympique de Lausanne, „Club Innovation & Culture CLIC France”, 9 lutego 2014 [dostęp 2018-02-05] (fr.).
  10. a b The Olympic Museum - Exhibits and Calendar of Events at TOM, „International Olympic Committee”, 8 listopada 2017 [dostęp 2018-02-06] (ang.).
  11. FIFA.com, 100 Years of FIFA: Special exhibition in Olympic Museum, Lausanne, „FIFA.com”, 17 listopada 2004 [dostęp 2018-02-06] (ang.).
  12. Stadiums Past and Future: New Exhibition Opens at the Olympic Museum, „POPULOUS” [dostęp 2018-02-06] (ang.).
  13. Le Musée Olympique – Expositions et calendrier des événements, „International Olympic Committee”, 31 stycznia 2018 [dostęp 2018-02-06] (ang.).
  14. Lausanne jardins musée olympique les footballeurs de Niki de Saint Phalle - Notre Histoire, www.notrehistoire.ch [dostęp 2018-02-05] (fr.).
  15. Three Olympic Puzzles by Miguel Berrocal, www.puzzlemuseum.com [dostęp 2018-02-05].
  16. The Olympic Gateway - Robert Graham - Google Arts & Culture, „Google Cultural Institute” [dostęp 2018-02-05] (ang.).
  17. Spotkanie OMN Collections Working Group, „Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie” [dostęp 2018-02-05] (pol.).
  18. a b The Olympic Museum - Exhibits and Calendar of Events at TOM, „International Olympic Committee”, 8 listopada 2017 [dostęp 2018-02-05] (ang.).