Muzeum Starożytności w Wilnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Muzeum Starożytności w Wilnie
Państwo  Polska
Miejscowość Wilno
Data założenia 20 kwietnia 1855
Wielkość zbiorów 13 600[1]

Muzeum Starożytności w Wilnie, muzeum historyczne i historii naturalnej w Wilnie, założone w 1855 roku przez Eustachego Tyszkiewicza, otwarte w 1856 roku przy Uniwersytecie Wileńskim; zamknięte w 1863 roku, w 1865 roku zlikwidowane na polecenie Michaiła Murawjowa i zagrabione przez rosyjskie instytucje naukowe[2]; ponownie zorganizowane przy Uniwersytecie Stefana Batorego w 1919 roku, w 1941 roku zagrabione przez Litewską Akademię Nauk. Drugie najstarsze polskie muzeum, pierwsze muzeum na Litwie, dokumentowało historię Rzeczypospolitej Obojga Narodów na ziemiach zabranych; od 1992 roku zbiory muzeum znajdują się w posiadaniu Litewskiego Muzeum Narodowego w Wilnie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chwalewik E., Zbiory polskie w ojczyźnie i na obczyźnie..., t. 2, Warszawa 1927, s. 494–495.
  2. Henryka Ilgiewicz, Wileńskie towarzystwa i instytucje naukowe w XIX wieku, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2005, s. 164, ISBN 83-7441-158-9, OCLC 69459945.