Muzeum Współczesne Wrocław

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Muzeum Współczesne Wrocław
Ilustracja
Muzeum Współczesne Wrocław
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Adres pl. Strzegomski 2a
53-681 Wrocław
Data założenia 10 lutego 2011
Dyrektor Andrzej Jarosz
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Muzeum Współczesne Wrocław
Muzeum Współczesne Wrocław
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Muzeum Współczesne Wrocław
Muzeum Współczesne Wrocław
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Współczesne Wrocław
Muzeum Współczesne Wrocław
Ziemia51°06′48″N 17°00′18″E/51,113333 17,005000
Strona internetowa

Muzeum Współczesne Wrocław (MWW) — miejska, samorządowa instytucja kultury powołana przez Radę Miejską Wrocławia 10 lutego 2011 roku, a otwarta 2 września 2011 roku mająca na celu wystawianie, popularyzowanie i gromadzenie zbiorów sztuki współczesnej. Obecna, tymczasowa siedziba mieści się przy Placu Strzegomskim, w schronie przeciwlotniczym wybudowanym dla ludności cywilnej w 1942 według projektu Richarda Konwiarza. Działalności wystawiennicza MWW skupia się na przedstawianiu sztuki współczesnej i sztuki wrocławskiej II połowy XX wieku. MWW koncentruje się także na edukacji i programach społecznych skierowanych do mieszkańców Wrocławia.

W latach 2011–2016 dyrektorką MWW była Dorota Monkiewicz – krytyczka sztuki, kuratorka, współautorka Koncepcji Programowej Muzeum Współczesnego Wrocław oraz wielu publikacji dotyczących sztuki współczesnej. Od 1 stycznia 2017 dyrektorem MWW jest dr Andrzej Jarosz[1]. Jarosz w latach 2001–2003 pracował we wrocławskim BWA. Od 2003 roku jest adiunktem w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego, a od 2006 redaktorem naczelnym serii wydawniczej „Wrocławskie Środowisko Artystyczne” (wyd. przez Akademię Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta; dotąd ukazało się 12 monografii). Dyrektor MWW jest również członkiem Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych i Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się na sztuce współczesnej, malarstwie wrocławskim po 1945 roku i sztuce polskiego modernizmu.

Założenia programowe i kolekcja[edytuj | edytuj kod]

Program wystawienniczy MWW koncentruje się na promowaniu oraz popularyzowaniu lokalnych, progresywnych i najnowszych zjawisk sztuki współczesnej. Muzeum w koncepcji programowej odwołuje się do tradycji konceptualnej, akcjonizmu, „strukturalistów” wrocławskich, foto-medializmu, performansu i pogranicza teatru, dolnośląskiej tradycji sztuk stosowanych oraz wrocławskiej tradycji muzealnej. Kolekcja MWW tworzona jest od 2011 roku. W skład kolekcji muzealnej wchodzą prace współczesnych artystów wrocławskich i polskich. W kolekcji znajdują się prace m.in. Carolee Schneemann, Karola Radziszewskiego, Anny Molskiej, Huberta Czeperoka, Stanisława Dróżdża, Michała Diamenta, Włodzimierza Borowskiego, Wandy Gołkowskiej, Dory Maurer, Allana Sekuli. Szczególny nacisk w kolekcji kładziony jest również na artystów neoawangardy wrocławskiej (Jan Chwałczyk, Natalia LL). W zbiorach MWW znajduje się także depozyt kolekcji Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, która w swoich zbiorach posiada prace artystów związanych z polskim neoawangardowym środowiskiem artystycznym oraz dzieła polskiej sztuki współczesnej. Kolekcja ta koncentruje się na gromadzeniu prac właściwych dla tradycji artystycznych Wrocławia m.in. ruchu sensybilistów z lat 50., wrocławskiego środowiska sztuki konceptualnej z lat 60. i 70. oraz zjawisk artystycznych związanych z ruchami wolnościowymi lat 80. i przemianami początku lat 90 oraz nowych zjawisk sztuki współczesnej. W zbiorach DTZSP znajdują się m.in. prace artystów: Andrzeja Lachowicza, Natalii LL, Stanisława Dróżdża, Zdzisława Jurkiewicza, Marii Michałowskiej, Archiwum Jerzego Ludwińskiego, Wandy Gołkowskiej, Zygmunta Rytki, Józefa Robakowskiego, Jerzego Truszkowskiego, Andrzeja Dudek-Dürer, Grupy LUXUS, Laury Pawela, VALIE EXPORT, Grupy Sędzia Główny, Mirosława Bałka.

Misja[edytuj | edytuj kod]

Misją MWW jest rozwijanie relacji społecznych wobec sztuki współczesnej, budowanych dzięki działalności wystawienniczej, edukacyjnej, powiększaniu kolekcji oraz stwarzaniu przyjaznych warunków uczestnictwa w sztuce. Atrakcyjne i współczesne sposoby prezentacji będą skierowane do zróżnicowanych wiekowo i społecznie grup. Równorzędnym do przestrzeni wystawienniczej, jest przestrzeń komunikacyjna muzeum wirtualnego, pozwalająca na kontakt i integrację społeczności. Praca nad współczesnością jest wyróżnikiem tej koncepcji. Idea oparcia instytucji Muzeum Współczesnego Wrocław na koncepcji Muzeum Sztuki Aktualnej we Wrocławiu Jerzego Ludwińskiego z 1966 roku kontynuuje pomysł stworzenia miejsca będącego katalizatorem współczesnych tendencji i postaw w sztuce.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze Muzeum

Muzeum Współczesne Wrocław (w skrócie MWW) zostało powołane w dniu 10.02.2011 roku. Muzeum prowadzi działalność na podstawie statutu nadanego przez Radę Miejską Wrocławia. Program i misja muzeum zostały sformułowane w koncepcji programowej MWW autorstwa Piotra Krajewskiego i Doroty Monkiewicz[2].

2.09.2011 roku Muzeum rozpoczęło swoją działalność w schronie przy pl. Strzegomskim. Otwarcie muzeum zainaugurowała wystawa Zbigniewa Gostomskiego pt. "Zaczyna się we Wrocławiu" oraz piknik skierowany do mieszkańców Wrocławia.

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Schron przy placu Strzegomskim jest największym z pięciu powstałych w latach 40-stych w Breslau naziemnych schronów przeciwlotniczych zaprojektowanych przez Richarda Konwiarza - niemieckiego architekta, autora projektu m.in. Stadionu Olimpijskiego. W czasie obrony miasta mieścił się w nim szpital polowy. Schrony niemieckiego architekta nawiązywały do stylu imperialnego i do architektury napoleońskiej[3]. Po 1989 roku w budynku i przyległym parterowym budynku mieściły się magazyny i sklepy usługowe. W 2009 roku odnowiono elewację schronu według projektu pracowni Romana Rutkowskiego i zrealizowano na fasadzie budynku mural przedstawiający pracę artysty i poety konkretnego Stanisława Dróżdża pt. „Klepsydra” z 1967 roku. Schron to sześciokondygnacyjny budynek o konstrukcji żelbetowej, ściany zewnętrzne obiektu mają ponad metr grubości, a strop półtora metra. Na potrzeby adaptacji obiektu na tymczasową siedzibę MWW w 2011 roku konieczne było wyburzenie ścian działowych i stropów międzykondygnacyjnych aby przystosować budynek do celów ekspozycyjnych. Nowymi elementami przebudowy są także kratownice otwierające wnętrze schronu w pionie będące pozostałością po wtórnym szybie towarowym. Na dachu obiektu powstał taras i cylindryczny przeszklony pawilon, który mieści kawiarnię z panoramicznym widokiem na okolicę: Cafe Muzeum. W środkowym pierścieniu wstawiono szyb windowy. Adaptację schronu na MWW przeprowadziły dwa zespoły architektów z pracowni: CH+ Architekci i VROA Architekci. SARP przyznało wyróżnienie Nagrody Roku 2011 za przebudowę obiektu schronu przeciwlotniczego na siedzibę Muzeum Współczesnego Wrocław. W przestrzeni 1 piętra muzeum, powstał Beautiful Tube - designerska realizacja Sabiny Lang i Daniela Baumanna, szwajcarskich artystów duetu L/B. Projekt został pomyślany jako przestrzeń kontrastująca z pozostałymi pomieszczeniami Muzeum, ulokowanego w schronie przeciwlotniczym, nie tylko w sensie estetycznym, ale także akustycznym. W monumentalną, surową artykulację betonowych ścian środkowego pierścienia schronu wbudowano konstrukcję zacieśniająca tę przestrzeń w miękkim pokrowcu z wielokolorowego dywanu[4]. To przestrzeń służąca odpoczynkowi, a także miejsce w którym odbywają się konferencje, debaty, warsztaty edukacyjne i artystyczne.

Wystawy[edytuj | edytuj kod]

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

MWW prowadzi regularny program debat, wykładów, konferencji naukowych, projekcji filmowych oraz interdyscyplinarnych projektów społecznych. Wszystkie te działania koncentrują się wokół tematów z szeroko rozumianej humanistyki i kultury współczesnej. Podczas cotygodniowych spotkań publiczność ma okazję wysłuchać i porozmawiać ze specjalistami różnych dziedzin, wśród nich socjologii, historii sztuki, antropologii, architektury, studiów gender i queer, kultury popularnej. W przestrzeni MWW regularnie odbywają się również promocje wydawnicze oraz prezentacje raportów z badań społecznych. Muzeum również samodzielnie realizuje projekty naukowe mierzące się z problemami współczesności. Muzeum prowadzi regularne warsztaty edukacyjne i artystyczne dla dzieci oraz dorosłych. W swoje działania angażuje także ludzi zagrożonych wykluczeniem społecznym. Programy edukacyjne MWW:

  • Warsztaty dla szkół
  • Oprowadzanie po MWW
  • „Rozrusznik wystaw”- zajęcia w którego skład wchodzą: „Niedziela w Muzeum – rodzinne warsztaty” i „Rozmowy o wystawach” - warsztaty podejmujące temat bieżącej wystawy.
  • Cykl wystaw „Samoobsługowe muzeum”: interaktywna przestrzeń oparta na koncepcji manualnego operowania obrazem wizualnym, obecnie prezentowane są „Warstwy”- wystawa interaktywna skierowana do dzieci, które mogą przekomponowywać obrazy i „bawić się” sztuką współczesną.
  • Ferie/Wakacje w Muzeum
  • Baza warsztatów dla szkół w oparciu o podstawę programową, w której skład wchodzą zajęcia:

natura struktury, rzeźba z ubrania, komunikacja napięć, siła szarości, kompozycja nieskończona, miasto znaków, percepcyjna żonglerka, dynamiczne narracje, przebudowa obrazu, opowieści śladów, kolorowe przestrzenie, sztuka uzależniona od światła.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Większości wystaw w MWW towarzyszą katalogi lub inne publikacje. Sprzedaż publikacji wydanych nakładem MWW, a także innych wydawnictw jest prowadzona w kasie muzeum.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wyborcza.pl, wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2017-01-27].
  2. MWW – Muzeum Współczesne Wrocław – Info, muzeumwspolczesne.pl [dostęp 2017-11-25].
  3. Ł. Wojciechowski. Mieszanka wybuchowa. „Jednodniówka MWW, Wrocław, 27.01.2012”. s. 9. [dostęp 2013-04-17]. 
  4. MWW – Muzeum Współczesne Wrocław – Café Muzeum, muzeumwspolczesne.pl [dostęp 2017-11-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]