Muzeum Ziemi Izraela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Muzeum Ziemi Izraela
מוזיאון אֶרֶץ יִשְׂרָאֵל
Ilustracja
Muzeum Ziemi Izraela w Tel Awiwie
Państwo  Izrael
Miejscowość Tel Awiw
Adres 2 Haim Levanon St.
Ramat Awiw, Tel Awiw 69975
Data założenia 1953
Położenie na mapie Tel Awiwu
Mapa lokalizacyjna Tel Awiwu
Muzeum Ziemi Izraela
Muzeum Ziemi Izraela
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Muzeum Ziemi Izraela
Muzeum Ziemi Izraela
Ziemia32°06′10″N 34°47′46″E/32,102778 34,796111
Strona internetowa
Mapa Muzeum Ziemi Izraela
Srebrna tetradrachma z roku ok. 133. Awers: Świątynia Jerozolimska. Rewers: tekst „Pierwszy rok po wyzwoleniu Izraela”
Amfory odkryte na Tel Quasile
Samochód pocztowy z 1949
Tel Quasile
Mozaika z synagogi w Tyberiadzie

Muzeum Ziemi Izraela (hebr. ‏מוזיאון אֶרֶץ יִשְׂרָאֵל‎) – jest położone w „nie-mieszkalnym” osiedlu Kirjat ha-Muze’onim w Tel Awiwie, w Izraelu. Muzeum prezentuje kolekcje archeologii, antropologii i historii Ziemi Izraela.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Muzeum zostało założone w 1953.

Zbiory muzeum[edytuj | edytuj kod]

Muzeum obejmuje kilkanaście oddzielnych pawilonów i terenów poświęconych różnym epokom i tematom historii kultury materialnej i etnografii Ziemi Izraela. Każdy pawilon jest poświęcony innemu tematowi (szkło, ceramika, monety, wyroby z miedzi i inne). Pomiędzy pawilonami rozciągają się tereny zielone, jest też restauracja i bar. Ciekawostką jest planetarium[1].

Pawilon Szkła[edytuj | edytuj kod]

Pawilon Szkła prezentuje unikalną kolekcję historii szklarstwa Ziemi Izraela. Kolekcja pochodzi z prywatnych zbiorów dr Waltera Mosesa, który w 1958 ofiarował swoje zbiory muzeum. W kolejnych latach zbiory te zostały powiększone przez zakupy i kolejne datki dla muzeum.

Zwiedzający Pawilon Szkła mogą podziwiać unikatową ekspozycję starożytnych przedmiotów szklanych, podzielonych na trzy działy: szkło z epoki brązu i epoki hellenistycznej (okres XV-I wiek p.n.e.), dmuchane szkło z okresu rzymskiego i bizantyjskiego (I-VII wiek) i dmuchane szkło z okresu islamskiego (VII-XV wiek). Można tutaj także poznać historię oraz skomplikowaną sztukę szklarstwa. Pawilon uwydatnia ważną rolę jaką odegrał ten region w wynalezieniu szkła i rozwoju jego produkcji[2].

Pawilon Numizmatyczny[edytuj | edytuj kod]

Pawilon Numizmatyczny przedstawia ewolucję systemu monetarnego od VI wieku p.n.e. do czasów współczesnych. Jest to największa i najważniejsza kolekcja monet w Izraelu. Kolekcja została założona w 1962 z inicjatywy Leo Kadmana, który dalej współpracował z dr Walterem Mosesem.

Kolekcję podzielono na pięć działów: (1) „Przed Monetą” - opisuje czasy starożytnych społeczeństw plemiennych, w których jako środek płatniczy służyły różnorodne przedmioty; (2) „Początek - Greckie Monety” - wynalazek greckich monet w VI wieku p.n.e. zrewolucjonizował ówczesny świat, który został następnie podbity przez Aleksandra Wielkiego (ateńskie srebrne monety były powszechnie uznawane za gwaransję jakości); (3) „Waluta miejscowa” - opisuje rozwój lokalnych walut od okresu perskiego po powstanie Bar-Kochby; (4) „Pod obcym panowaniem” - przegląd rozwoju systemu monetarnego pod panowaniem kolejnych starożytnych władców Palestyny; (5) „Od Średniowiecza do Współczesności” - ekspozycja obejmuje tureckie i europejskie pieniądze, które były środkiem płatniczym lokalnej ludności aż do 1948[3].

Pawilon Nechushtan[edytuj | edytuj kod]

Pawilon Nechushtan przedstawia historię rewolucyjnego wynalazku, którym okazała się ruda miedzi. W okresie chalkolitu i epoce brązu rozwijało się górnictwo i metalurgia w Dolinie Timna, w pobliżu Ejlatu. Region ten wówczas wspaniale się rozwijał, a tutejsze wyroby z miedzi były kupowane przez faraonów Starożytnego Egiptu, a także przez króla Salomona.

Ekspozycja dzieli się na trzy części: (1) zrekonstruowaną kopalnię z prezentacją starożytnych technik i narzędzi górniczych; (2) piece do wytopu miedzi z uwzględnieniem rozwoju ich budowy oraz technik metalurgii na przestrzeni czasu od IV tysiąclecia p.n.e. do X wieku p.n.e.; (3) odkrycia egipskich wyrobów miedzianych pochodzących z Timny[4].

Pawilon Ceramiki[edytuj | edytuj kod]

Pawilon Ceramiki przedstawia historię rozwoju garncarstwa i rolę, jaką odegrało ono w życiu człowieka. Ekspozycja prezentuje wyroby garncarskie wykorzystywane w codziennych czynnościach domowych, do przechowywania żywności, celów rytualnych oraz sztuki.

Pawilon dzieli się na dziesięć działów: (1) „Wynalazek Garncarstwa” - na przestrzeni IX-IV tysiąclecia p.n.e. potrzeba przechowywania żywności doprowadziła do wymyślenia nowych ceramicznych pojemników; (2) „Ślady Garncarza” - ceramiczne przedmioty z IV-III tysiąclecia p.n.e. odkrywają tajemnice ówczesnych technik garncarstwa i stosowane formy zdobienia; (3) „Wyroby ręczne garncarstwa ze Starożytnego Cypru” - eksponaty pochodzące z okresu III-II tysiąclecia p.n.e. ze starożytnego Cypru, który wywarł w owym czasie znaczący wpływ na rozwój garncarstwa w całym regionie; (4) „Wyroby ręczne garncarstwa ze społeczeństw Afryki i Ameryki Środkowej” - tradycyjna ceramika tworzona w Nigerii, Etiopii, Meksyku i Gwatemali; (5) „Garncarstwo w Starożytnym Izraelu” - odkryta ceramika z różnych okresów historii Starożytnego Izraela; (6) „Garncarstwo w Starożytnym Egipcie i Grecji” - ekspozycja pokazuje rozwój technik i materiałów stosowanych w garncarstwie w Starożytnym Egipcie i Grecji; (7) „Wykorzystanie Garnarstwa w codziennym życiu” - rekonstrukcja dużego izraelskiego domu z okresu Królestwa Izraela wzbogacona ekspozycją pięknych wyrobów ceramicznych odkrytych na wzgórzu Tel Qasile (tuż obok Muzeum); (8) „Garncarstwo w Badaniach Archeologicznych” - zmiany w stylach, kształtach i materiałach wykorzystywanych w garncarstwie, są używane przez współczesną archeologię; (9) „Glina i Garncarstwo w Piśmie Klinowym” - ekspozycja ceramiki ze śladami pisma klinowego; (10) „Sztuka i Kult” - ekspozycja obejmuje nietypowe gliniane trumny, figurki i statuetki zwierząt i bóstw domowych, oraz liczne ceramiczne przedmioty wykorzystywane w celach rytualnych i zdobniczych[5].

Ziemia barona[edytuj | edytuj kod]

Stała ekspozycja poświęcona baronowi Edmond James de Rothschildowi, który poświęcił swoje życie realizacji marzenia o ustanowienia narodowej siedziby żydowskiej w Palestynie. Zgromadzone przedmioty i filmy dokumentalne ukazują postać barona oraz jego działalność w Ziemi Izraela od 1882 do 1934[6].

Pawilon Etnografii i Folkloru[edytuj | edytuj kod]

Pawilon Etnografii i Folkloru prezentuje liczne aspekty żydowskiego życia w bogatym wachlarzu rytuałów religijnych. Różnice w wyglądzie i niuanse w ceremoniach są odzwierciedleniem różnych miejsc pochodzenia rodzin żydowskich. Zwiedzając tę ekspozycję poznaje się tradycyjne stroje żydowskie oraz przedmioty użytku rytualnego, używane od starożytności po dzień dzisiejszy[7].

Centrum Człowiek i Jego Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Centrum „Człowiek i Jego Dzieła” prezentuje tradycyjną kulturę materialną Ziemi Izraela w licznych sferach codzinnego życia człowieka - rolnictwie, wyrobach ręcznych, życiu rodzinnym, budownictwie i zdobnictwie. Odkrycia archeologiczne ukazują jak zmieniały się narzędzia, wyroby i techniki pracy na przestrzeni tysięcy lat historii. W tym pawilonie można zobaczyć pracownie szklarskie, kowalskie i garncarskie z rzemieślnikami przy pracy[8].

Muzeum Alexandra Historii Poczty i Filatelistyki[edytuj | edytuj kod]

Ewolucja usług pocztowych w Ziemi Izraela pozwala poznać liczne zagadnienia historii, oraz zaobserwować zmiany społeczeństwa i polityki, które ukształtowały region. Zgromadzono tutaj liczne eksponaty, takie jak koperty, listy, znaczki pocztowe, skrzynki pocztowe, telefony, ciężarowy samochód pocztowy z 1949, a także współczesne stacje komputerowe umożliwiające izraelskiej poczcie świadczenie nowoczesnych usług[9].

Wykopaliska Tell Qasile[edytuj | edytuj kod]

Pośrodku kompleksu muzealnego znajduje się teren wykopalisk archeologicznych Tell Qasile. Jest to jedno z najważniejszych odkryć archeologicznych na obszarze Tel Awiwu. W latach 40. XX wieku na tutejszym wzgórzu odkryto fragmenty ceramiki z napisami hebrajskimi, pochodzące z okresu Świątyni Jerozolimskiej. Wzbudziło to wielkie zainteresowanie, i po 1948 rozpoczęto wykopaliska. Badacze odkryli pozostałości starożytnego miasta portowego wzniesionego przez Filistynów w XII wieku p.n.e. Znaleziono tu 12 warstw osadniczych z pozostałościami świątyni i domów[10].

Kompleks Wytłaczania Oliwy[edytuj | edytuj kod]

W Kompleksie Wytłaczania Oliwy można poznać różnorodne urządzenia wykorzystywane do wytłaczania oliwy, które były wykorzystywane w Ziemi Izraela na przestrzeni tysięcy lat[11].

Zwiedzanie muzeum[edytuj | edytuj kod]

Cały teren muzeum oraz wszystkie ekspozycje są dostępne dla osób niepełnosprawnych. Polecane są dwie trasy, z których krótsza zajmuje pół dnia, a dłuższa zajmuje cały dzień. Jednak nawet ta dłuższa trasa nie daje możliwości dokładnego poznania całej ekspozycji muzeum. Planetarium jest udostępniane dla dzieci powyżej 5 lat[1].

Godziny otwarcia muzeum:

  • poniedziałek 10:00-16:00
  • wtorek 10:00-16:00
  • środa 10:00-16:00
  • czwartek 10:00-20:00
  • piątek 10:00-14:00
  • sobota 10:00-14:00
  • niedziela zamknięte

Transport[edytuj | edytuj kod]

Muzeum Palmach jest położone przy ulicy Haim Levanon, którą jadąc na zachód dojeżdża się do drogi ekspresowej nr 2 ISR-HW-2.svg (Tel Awiw-Netanja-Hajfa). Natomiast jadąc ulicą Haim Levanon na północny wschód dojeżdża się do skrzyżowania z ulicą Keren Kayemet Le'Israel, którą jadąc na zachód dojeżdża się do drogi ekspresowej nr 2, a jadąc na wschód do węzła drogowego na autostradzie nr 20 ISR-FW-20.svg (Ayalon Highway).

W pobliżu znajduje się także stacja kolejowa Tel Awiw Uniwersytet, obsługiwana przez Rakewet Jisra’el.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Andrew Sanger: Explorer Izrael. Warszawa: Grupa Wydawnicza Bertelsmann, 2000, s. 118-119. ISBN 83-7227-747-8.
  2. The Eretz Israel Museum: Glass Pavilion (ang.). [dostęp 20 lutego 2010].
  3. The Eretz Israel Museum: Kadman Numismatic Pavilion (ang.). [dostęp 20 lutego 2010].
  4. The Eretz Israel Museum: Nechushtan Pavilion (ang.). [dostęp 20 lutego 2010].
  5. The Eretz Israel Museum: Ceramics Pavilion (ang.). [dostęp 20 lutego 2010].
  6. The Eretz Israel Museum: The Land of the Baron (ang.). [dostęp 20 lutego 2010].
  7. The Eretz Israel Museum: Ethnography and Folklore Pavilion (ang.). [dostęp 20 lutego 2010].
  8. The Eretz Israel Museum: Man and His Work Center (ang.). [dostęp 20 lutego 2010].
  9. The Eretz Israel Museum: The Alexander Museum of Postal History & Philately (ang.). [dostęp 20 lutego 2010].
  10. The Eretz Israel Museum: Tell Qasile Excavations (ang.). [dostęp 20 lutego 2010].
  11. The Eretz Israel Museum: Olive Oil Plant (ang.). [dostęp 20 lutego 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]