Myśliwi na śniegu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Myśliwi na śniegu
Ilustracja
Autor Pieter Bruegel
Rok wykonania 1565
Technika wykonania olej na desce
Rozmiar 117 cm × 162 cm
Muzeum Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu

Myśliwi na śniegu – obraz niderlandzkiego malarza Pietera Bruegla. Powstał w 1565 r., na zamówienie zamożnego antwerpskiego bankiera i kolekcjonera sztuki, Niclaesa Jonghelincka[1], znajduje się w Kunsthistorisches Museum w Wiedniu. Dzieło to jest namalowane techniką olejną na desce i ma wymiary 117x162 cm[2]. Stanowi część cyklu zatytułowanego Pory roku. Cykl ten składał się z sześciu desek namalowanych w 1565 dla Niclaesa Jonghelincka, które w 1594 stały się własnością Habsburgów, a następnie zostały przekazane miastu Antwerpii jako gwarancja majątkowa. W 1659 pozostało pięć malowideł, które znajdują się w Wiedniu, Pradze i Nowym Jorku[3]. Są to: Sianokosy, Żniwa, Powrót stada i Pochmurny dzień. Obraz Myśliwi na śniegu ilustruje zimę. Seria obrazów, do których należy dzieło, nawiązuje do sięgającej średniowiecza tradycji umieszczania w modlitewnikach i brewiarzach szczegółowych miniatur przedstawiających życie dworu i wsi.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Kolory użyte przez Bruegla dobrze oddają atmosferę zimy. Dominują tu kolory biały i bladoniebieski, a wyraziste dodatki są utrwalone w czerni. Wszystko to sprawia, że oglądający prawie odczuwa chłód emanujący z zimowego pejzażu, który może sprawiać wrażenie naturalności, ale jest w rzeczywistości stylizacją artystyczną, dokonaną w celu uwydatnienia charakterystycznych cech tej pory roku. Kompozycja obrazu zbudowana jest na krzyżujących się przekątnych, chociaż dzięki umiejętnemu zabiegowi umieszczenia drzew na pierwszym planie perspektywa ulega skróceniu i rzeczywista struktura malowidła pozostaje nieco w ukryciu[2]. Obraz przedstawia na pierwszym planie trzech myśliwych powracających z polowania, o czym świadczy lis niesiony przez jednego z nich. Za myśliwymi podąża sfora psów. W lewej części obrazu widać grupę ludzi przy płonącym ogniu. Zarówno myśliwi, jak i ludzie przy ogniu, to jedyne w miarę wyraźnie namalowane postacie ludzkie. Z kompozycji obrazu widać, że dla autora nie jest najważniejsze dokładne odwzorowanie postaci. Chodziło mu raczej o pejzaż, ludzie stanowią jedynie jego elementy, co najwyraźniej widać w rozproszonej grupie ludzi ślizgających się na zamarzniętym stawie, widocznej na drugim planie z prawej strony obrazu. Ludzie ci z daleka wyglądają jak czarne plamki. Postacie ludzkie, jak i latające ptaki oraz znajdujące się na pierwszym planie drzewa, namalowane są w tonacjach czerni, co w kontraście z bielą wszechobecnego śniegu uwydatnia atmosferę zimy. Zimową aurę podkreśla wiele elementów: ośnieżone góry w głębi, pokryte śniegiem dachy domów, zamarznięta woda tworząca rozległą ślizgawkę, ale także takie detale jak sople lodu zwisające z młyńskiego koła w prawej dolnej części malowidła.

Nawiązania[edytuj | edytuj kod]

„Myśliwi na śniegu” i „Zimowy pejzaż z łyżwiarzami i pułapką na ptaki” stały się inspiracją dla utworu Jacka Kaczmarskiego „Pejzaż zimowy”. W tej ekfrazie, podobnie jak Brueghel, Kaczmarski skupia się na ograniczeniu przestrzeni przeznaczonej do rozrywki. Uwypukla kontrasty kolorystyczne bieli z granatem i czernią, a miniaturowe postaci ludzkie przyrównuje do kropli krwi[4].

ZIMOWY PEJZAŻ Z SANKAMI (Kaplica przy ul. Grodzieńskiej) Witalisa Sarosieka (1945-2012) , olej na płycie, 25X35 cm, 1994, przedstawiający zabytkową sokólską kapliczkę (z 1906 roku, wybudowaną po ukazie tolerancyjnym cara Mikołaja II) na rozwidleniu ulic Grodzieńskiej i Kresowej - w kopnym śniegu, z motywem zimowej zabawy na sankach - nasuwa skojarzenia z (inspirującymi artystę) pejzażami zimowymi Pietera Bruegela Młodszego.[5][6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Karolina Stężalska, Powrót z polowania - Myśliwi na śniegu, http://www.isztuka.edu.pl/i-sztuka/node/400
  2. a b The Hunters in the Snow (January) (ang.). Web Gallery of Art. [dostęp 13 stycznia 2010].
  3. D. Bianco, Bruegel, Warszawa 2006, ss. 90, 96. ​ISBN 978-83-60688-08-3
  4. Małgorzata Lisecka, Kolor w ekfrazach Jacka Kaczmarskiego, „Litteraria Copernicana”, 2 (10 – Kolor w literaturze), 2012, s. 60-67.
  5. Serwis internetowy Urzędu Miejskiego w Sokółce, Sokólski Brueghel – Witalis Sarosiek, https://sokolka.pl/2013/11/05/sokolski-brueghel-witalis-sarosiek/.
  6. Kurier Poranny, Obrazy Witalisa Sarosieka ..., https://poranny.pl/obrazy-witalisa-sarosieka-na-scianach-biblioteki/ar/5555180.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]