Mychajło Zawalniuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mychajło Zawalniuk
Imię i nazwisko Mychajło Jarosławowycz Zawalniuk
Data i miejsce
urodzenia
1 stycznia 1950
Hłuboczek Wielki, obwód tarnopolski, Ukraińska SRR
Data i miejsce
śmierci
4 marca 2009
Złoczów, Ukraina
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
DJuSSz Złoczów
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1968–1969
1970–1971
1971
1972–1974
1975–1979
1980
Karpaty Lwów
LWWPU Lwów
SKA Lwów
Awanhard/Budiwelnyk Tarnopol
Dynamo/Chwyla/Podilla Chmielnicki
Watra Tarnopol
Zoria Chorostków
Nywa Trembowla
Kołos Zborów
0 (0)
? (?)
? (1)
? (28)
? (45)
22 (12)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
199?–199?
2000–2002
2002–2003
2003–200?
200?–2009
Zoria Chorostków
Ternopil-Nywa-2 Tarnopol
Nywa Tarnopol
Awianoseć Czortków
Sokił Złoczów

Mychajło Jarosławowycz Zawalniuk, ukr. Михайло Ярославович Завальнюк, ros. Михаил Ярославович Завальнюк, Michaił Jarosławowicz Zawalniuk (ur. 1 stycznia 1950 we wsi Hłuboczek Wielki, w obwodzie tarnopolskim, Ukraińska SSR, zm. 4 marca 2009 w Złoczowie, Ukraina) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj]

Wychowanek Szkoły Sportowej w Złoczowie. Rozpoczął karierę piłkarską w drużynie rezerw Karpat Lwów. Potem został powołany do służby wojskowej, podczas której występował w zespole Lwowskiej Wyższej Szkoły Wojskowo-Politycznej oraz SKA Lwów. W 1972 został zaproszony przez trenera do Awanhardu Tarnopol, który w następnym roku zmienił nazwę na Budiwelnyk Tarnopol. W 1975 roku dołączył do Dynama Chmielnicki, który kolejno nazywał się Chwyla i Podilla. W chmielnickim zespole został ulubieńcem zespołu[1] i grał do zakończenia kariery piłkarza w roku 1979. Potem grał w zespołach amatorskich, m.in. w Watra Tarnopol, Zoria Chorostków, Nywa Trembowla i Kołos Zborów.

Kariera trenerska[edytuj]

Po zakończeniu kariery piłkarza rozpoczął pracę szkoleniowca. Najpierw trenował kilka zespołów amatorskich w obwodzie tarnopolskim. W 1996 z zespołem Zoria Chorostków zwyciężył w 2 grupie Amatorskich Mistrzostw Ukrainy, a w 1998 zdobył Amatorski Puchar Ukrainy. W 2000 objął prowadzenie klubu Ternopil-Nywa-2 Tarnopol, a po jego rozwiązaniu latem 2002 został mianowany na stanowisko głównego trenera Nywy Tarnopol[2]. W czerwcu 2003 opuścił tarnopolski klub. Potem trenował amatorski Awianoseć Czortków, z którym w 2003 zdobył mistrzostwo i Superpuchar obwodu tarnopolskiego oraz Sokił Złoczów, z którym w 2008 zdobył Superpuchar obwodu lwowskiego[3].

4 marca 2009 zmarł w Złoczowie w wieku 59 lat.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj]

Sukcesy trenerskie[edytuj]

Zoria Chorostków

Przypisy

Bibliografia[edytuj]