Mycteria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mycteria[1]
Linnaeus, 1758[2]
Przedstawiciel rodzaju – dławigad afrykański (M. ibis)
Przedstawiciel rodzaju – dławigad afrykański (M. ibis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd bocianowe
Rodzina bociany
Rodzaj Mycteria
Typ nomenklatoryczny

Mycteria americana Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Mycteriarodzaj ptaka z rodziny bocianów (Ciconiidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce, Afryce i Azji[9].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 83–105 cm; masa ciała 2–3,5 kg; rozpiętość skrzydeł 150–165 cm[10].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Mycteria: gr. μυκτηρ muktēr, μυκτηρος muktēros – pysk, nos, od μυκτεριζω mukterizō – kręcić nosem[11].
  • Tantalus: łac. tantalus – czapla, od Tantal (gr. Τάνταλος Tántalos, łac. Tantalus), w mitologii greckiej króla Lydii, który w Hadesie był dręczony nienasyconym pragnieniem i głodem. Była to kara za kradzież nektaru i ambrozji bogów, a także za próbę sprawdzenia ich boskości poprzez nakarmienie ich ciałem swojego własnego syna, Pelopsa[12]. Gatunek typowy: Tantalus loculator Linnaeus, 1758 = Mycteria americana Linnaeus, 1758.
  • Ibis: łac. ibis, ibidis – ibis, od gr. ιβις ibis, ιβιδος ibidos – ibis. Nazwa ta na przestrzeni wieków została pogmatwana. Ibis czczony był czczony przez starożytnych Egipcjan, ale równie powszechnie w tym kraju występował ibis kasztanowaty. Po przybyciu do Egiptu ornitologów i odkrywców, ibis czczony był tam albo wymarły, albo sprawie wymarły, a nazwa ta stopniowo znalazła zastosowanie do innych ptaków podobnych do bociana lub czapli (np. czapla złotawa)[13]. Gatunek typowy: Ibis candidus Daudin, 1800 = Tantalus ibis Linnaeus, 1766.
  • Tantalides: rodzaj Tantalus Linnaeus, 1758; gr. -οιδης -oidēs – przypominający[14]. Gatunek typowy: Tantalus loculator Linnaeus, 1758 = Mycteria americana Linnaeus, 1758.
  • Diplocercus: gr. διπλος diplos – podwójny, od δυο duo – dwa; κερκος kerkos – ogon[15]. Gatunek typowy: Tantalus leucocephalus Pennant, 1769.
  • Diplura: gr. διπλος diplos podwójny, od δυο duo – dwa; ουρα oura – ogon[16]. Gatunek typowy: Tantalus leucocephalus Pennant, 1769.
  • Pseudotantalus: gr. ψευδος pseudos – fałszywy; rodzaj Tantalus Linnaeus, 1758[17]. Gatunek typowy: Tantalus ibis Linnaeus, 1766.
  • Tantalops: rodzaj Tantalus Linnaeus, 1758; gr. ωψ ōps, ωπος ōpos – oblicze, twarz[18]. Gatunek typowy: Tantalus ibis Linnaeus, 1766.
  • Dipluravis: rodzaj Diplura Jerdon, 1864; łac. avis – ptak[19]. Nazwa zastępcza dla Diplura Jerdon, 1864.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[20]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mycteria, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 140. (łac.)
  3. B.G. de Lacépède: Discours d’ouverture et de clôture du cours d’histoire naturelle, donné dans le Muséum national d’Histoire naturelle, l’an VII de la République, et tableaux méthodiques des mammifères et des oiseaux. Paris: Plassan, 1799, s. 18. (fr.)
  4. H.G.L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Dresden und Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. xiv. (niem.)
  5. a b T.C. Jerdon: The birds of India: being a natural history of all the birds known to inhabit continental India, with descriptions of the species, genera, families, tribes, and orders, and a brief notice of such families as are not found in India, making it a manual of ornithology specially adapted for India. Cz. 3. Calcutta: Author by the Military Orphan Press, 1964, s. 737. (ang.)
  6. R. Ridgway. On the genus Tantalus Linn., and its allies. „Proceedings of the United States National Museum”. 5 (1882), s. 550, 1883 (ang.). 
  7. E. Coues: Key to North American birds. Containing a concise account of every species of living and fossil bird at present known from the continent north of the Mexican and United States boundary, inclusive of Greenland. Wyd. 2. London: Macmillan, 1884, s. 653. (ang.)
  8. E. Strand. Der Gattungsname Diplura. „Societas Entomologica”. 25, s. 14, 1910 (niem.). 
  9. F. Gill & D. Donsker: Storks, ibis & herons (ang.). IOC World Bird List: Version 8.1. [dostęp 2018-03-19].
  10. A. Elliott: Family Ciconiidae (Storks). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 457. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  11. Jobling 2018 ↓, s. Mycteria.
  12. Jobling 2018 ↓, s. Tantalus.
  13. Jobling 2018 ↓, s. Ibis.
  14. Jobling 2018 ↓, s. Tantalides.
  15. Jobling 2018 ↓, s. Diplocercus.
  16. Jobling 2018 ↓, s. Diplura.
  17. Jobling 2018 ↓, s. Pseudotantalus.
  18. Jobling 2018 ↓, s. Tantalops.
  19. Jobling 2018 ↓, s. Dipluravis.
  20. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Ciconiidae Sundevall, 1836 - bociany - Storks (Wersja: 2015-09-05). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-03-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-03-19]. (ang.)