Mydłów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mydłów
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat opatowski
Gmina Iwaniska
Liczba ludności (2006) 460
Strefa numeracyjna 15
Kod pocztowy 27-570[1]
Tablice rejestracyjne TOP
SIMC 0793963
Położenie na mapie gminy Iwaniska
Mapa lokalizacyjna gminy Iwaniska
Mydłów
Mydłów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mydłów
Mydłów
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Mydłów
Mydłów
Położenie na mapie powiatu opatowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu opatowskiego
Mydłów
Mydłów
Ziemia50°43′39″N 21°22′52″E/50,727500 21,381111

Mydłówwieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Iwaniska.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Mydłów[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
1018284 Chrusty osada
0793970 Mydłowiec część wsi
0793986 Mydłów-Kolonia część wsi
0794000 Rudki osada
0793992 Trzeszczeniec część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia Mydłowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. We wsi przez którą przechodzi szlak rowerowy niebieski niebieski szlak rowerowy do Opatowa znajduje się szkoła podstawowa i gimnazjum publiczne. W 1921 w Mydłowie przebywała odwiedzająca siostrę Halinę Rytlową Stanisława de Karłowska i jej mąż Robert Bevan, malarze. Podczas pobytu urządzali plenery malarskie, których owocem były liczne pejzaże okolic Mydłowa oraz obrazy miejscowych chłopów w strojach ludowych[4].

Historia parafii w Mydłowie[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy kościół w Mydłowie istniał już podobno w 1180 r.[5]. Była to drewniana świątynia pw. Wniebowzięcia Matki Bożej. Za czasów Jana Długosza plebanem w Mydłowie był ks. Mikołaj, a dziedzicami wsi Jan Oleśnicki herbu Dębno, Piotr Gramatyka oraz Mikołaj Oziębłowski herbu Ostoja. Na czterech łanach pól gospodarzyli wówczas kmiecie: Okoń, Jan Wieksza, Raszek i Stanisław Żyła. 4 października 1649 r. kościół w Mydłowie spłonął. W 1724 r. modrzewiową świątynię ufundował skarbnik płocki Hieronim Lipowski. W 1757 r. parafii mydłowskiej powstało bractwo św. Barbary. Ogółem w Mydłowie było pięć kolejnych kościołów drewnianych. Ostatni z nich, wzniesiony po II wojnie światowej, rozebrano w 1992 r. W latach 1977–1979 staraniem parafian mydłowskich wybudowano nowy kościół murowany.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do rejestru zabytków nieruchomych została wpisana najstarsza część cmentarz parafialnego (nr rej.: A.512 z 17.06.1988)[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Władysława Jaworska "Love Story sir Roberta Bevana w powiecie łowickim" Mazowieckie Studia Humanistyczne Nr. 1/1997
  5. Ks. Jan Wiśniewski, Monografie kościołów w dekanacie opatowskim, Kielce 2000, ​ISBN 83-7224-253-0​, str 271.
  6. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2018-09-30. s. 36. [dostęp 2015-11-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]