Mydłów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mydłów
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat opatowski
Gmina Iwaniska
Liczba ludności (2006) 460
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 27-570
Tablice rejestracyjne TOP
SIMC 0793963
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Mydłów
Mydłów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mydłów
Mydłów
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Mydłów
Mydłów
Ziemia 50°43′39″N 21°22′52″E/50,727500 21,381111

Mydłówwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Iwaniska.

Znajduje się tu kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, szkoła podstawowa i gimnazjum publiczne.

Przez wieś przechodzi szlak rowerowy niebieski niebieski szlak rowerowy do Opatowa.

Historia[edytuj]

Pierwszy kościół w Mydłowie istniał już podobno w 1180 r.[1]. Była to drewniana świątynia pw. Wniebowzięcia Matki Bożej. Za czasów Jana Długosza plebanem w Mydłowie był ks. Mikołaj, a dziedzicami wsi Jan Oleśnicki herbu Dębno, Piotr Gramatyka oraz Mikołaj Oziębłowski herbu Ostoja. Na czterech łanach pól gospodarzyli wówczas kmiecie: Okoń, Jan Wieksza, Raszek i Stanisław Żyła.

4 października 1649 r. kościół w Mydłowie spłonął. W 1724 r. modrzewiową świątynię ufundował skarbnik płocki Hieronim Lipowski. W 1757 r. parafii mydłowskiej powstało bractwo św. Barbary.

Ogółem w Mydłowie było pięć kolejnych kościołów drewnianych. Ostatni z nich, wzniesiony po II wojnie światowej, rozebrano w 1992 r. W latach 1977–1979 staraniem parafian mydłowskich wybudowano nowy kościół murowany.

W 1921 w Mydłowie przebywała odwiedzająca siostrę Halinę Rytlową Stanisława de Karłowska i jej mąż Robert Bevan, malarze. Podczas pobytu urządzali plenery malarskie, których owocem były liczne pejzaże okolic Mydłowa oraz obrazy miejscowych chłopów w strojach ludowych[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Zabytki[edytuj]

Do rejestru zabytków nieruchomych została wpisana najstarsza część cmentarz parafialnego (nr rej.: A.512 z 17.06.1988)[3].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]