Mykoła Bażan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mykoła Bażan na monecie Ukrainy

Mykoła Bażan (ur. 26 września?/9 października 1904 w Kamieńcu Podolskim, zm. 23 listopada 1983 w Kijowie) – poeta, pisarz i tłumacz ukraiński.

W latach dwudziestych XX wieku był współinicjatorem ukraińskiego odrodzenia kulturalnego. Zaczął drukować w 1924 roku. Był przewodniczącym Związku Pisarzy Ukraińskich (1953-1959). W okresie wielkiego terroru popierał oficjalną wykładnię wydarzeń. Członek KC KP(b)U, wicepremier rządu USRR w latach 1943-1948, od 1953 był redaktorem naczelnym i przewodniczącym komitetu redakcyjnego Ukraińskiej Encyklopedii Radzieckiej.

W 1939 r. był członkiem komisji, która rabowała archiwa polskie na Kresach Wschodnich II RP. [Zob. Dariusz Matelski, Losy polskich dóbr kultury w Rosji i ZSRR, Poznań 2003].

Tłumaczył m.in. poezję polską – Mickiewicza, Słowackiego i Iwaszkiewicza

Został odznaczony m.in. Medalem „Sierp i Młot” Bohatera Pracy Socjalistycznej, pięciokrotnie Orderem Lenina, Orderem Czerwonego Sztandaru oraz dwukrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy. Dwukrotny laureat Nagrody Stalinowskiej (1946 i 1949) oraz Nagrody Leninowskiej (1982).

Wybrane utwory[edytuj]

  • Rozmowa serc (1928 – poezja)
  • Śmierć Hamleta (1932 – poezja)
  • Tryłogija pristrasti (1933 – poezja)
  • Bezsmertia (1937 – poemat)
  • Danyło Hałyćkyj (1942 – poemat)

Zobacz też[edytuj]

Literatura[edytuj]