Nocek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Myotis)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nocek
Myotis[1]
Kaup, 1829[2]
Przedstawiciel rodzaju – nocek Bechsteina (M. bechsteini)
Przedstawiciel rodzaju – nocek Bechsteina (M. bechsteini)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Rodzina mroczkowate
Podrodzina nocki
Rodzaj nocek
Typ nomenklatoryczny

Vespertilio myotis Borkhausen, 1797

Synonimy
Zasięg występowania
Mapa występowania

Nocek[24] (Myotis) – rodzaj ssaka z podrodziny nocków (Myotinae) w rodzinie mroczkowatych (Vespertilionidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na całym świecie (oprócz Antarktydy)[25][24].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Myotis: gr. μυς mus, μυός muos – mysz; ους ous, ωτος ōtos – ucho[26].
  • Nyctactes: gr. νυστακτης nustaktēs – senny, ospały, od νυσταζω nustazō – drzemać[3][27]. Gatunek typowy: Vespertilio bechsteinii Kuhl, 1817.
  • Leuconoe: gr. λευκος leukos – biały[28]. Gatunek typowy: Vespertilio daubentonii Kuhl, 1817.
  • Capaccinius (Capaccinus): Francesco Cappuccini, włoski polityk, podsekretarz stanu do spraw zagranicznych w latach 1833–34, patron i subskrybent Bonapartego[29]. Gatunek typowy: Vespertilio capaccinii Bonaparte, 1837.
  • Selysius: Edmond de Sélys Longchamps (1813–1900), belgijski polityk i naukowiec[30]. Gatunek typowy: Vespertilio mystacinus Kuhl, 1817.
  • Trilatitus (Tralatitus, Tralatitius): łac. tralatitius – zwykły, pospolity[31]. Gatunek typowy: Vespertilio hasseltii Temminck, 1840.
  • Isotus: gr. ισος isos – równy, podobny; ους ous, ωτος ōtos – ucho[32]. Gatunek typowy: Vespertilio nattereri Kuhl, 1817.
  • Brachyotus: gr. βραχυς brakhus – krótki; ους ous, ωτος ōtos – ucho[33]. Gatunek typowy: Vespertilio mystacinus Kuhl, 1817.
  • Pternopterus: gr. πτερνη pternē – pięta; -πτερος -pteros – -skrzydły, od πτερον pteron – skrzydło[34]. Gatunek typowy: Vespertilio (Pternopterus) lobipes Peters, 1867 (= Vespertilio muricola J.E. Gray, 1846).
  • Aeorestes: gr. αιωρεω aiōreō – unosić się, fruwać[35]. Gatunek typowy: nieprzypisany.
  • Comastes: gr. κωμαστης kōmastēs – biesiadnik, hulaka[36]. Gatunek typowy: nieprzypisany.
  • Exochurus: gr. εκ ek, εξ ex – bez; -ουρος -ouros – -ogonowy, od ουρα oura – ogon[37]. Gatunek typowy: nieprzypisany.
  • Euvespertilio: gr. ευ eu – dobry, ładny, typowy; rodzaj Vespertilio Linnaeus, 1758[16]. Gatunek typowy: nieprzypisany.
  • Chrysopteron: gr. χρυσος khrusos – złoto; πτερον pteron – skrzydło[18]. Gatunek typowy: Kerivoula weberi Jentink, 1890[a].
  • Dichromyotis: gr. διχρως dikhrōs – dwukolorowy, od δι- di- – podwójny, od δις dis – dwukrotnie, od δυο duo – dwa; χρως khrōs, χρωτος khrōtos – cera, karnacja; rodzaj Myotis Kaup, 1829[19]. Gatunek typowy: Vespertilio formosus Hodgson, 1835.
  • Paramyotis: gr. παρα para – blisko; rodzaj Myotis Kaup, 1829[20]. Gatunek typowy: Vespertilio bechsteinii Kuhl, 1817.
  • Rickettia: epitet gatunkowy Vespertilio (Leuconoe) ricketti Thomas, 1894 (Charles Boughey Rickett (1851–1943), brytyjski bankier, kolekcjoner z Dalekiego Wschodu)[19]. Gatunek typowy: Vespertilio (Leuconoe) ricketti Thomas, 1894.
  • Megapipistrellus: gr. μεγας megas – wielki; rodzaj Pipistrellus Kaup, 1829[21]. Gatunek typowy: Pipistrellus annectans Dobson, 1871.
  • Hesperomyotis: gr. ἑσπερος hesperos – zachodni; rodzaj Myotis Kaup, 1829[23]. Gatunek typowy: Myotis simus Thomas, 1901.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[24][25]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Podgatunek M. formosus.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Myotis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Kaup 1829 ↓, s. 106.
  3. a b Kaup 1829 ↓, s. 108.
  4. F. Boie. Naturgeschichtliche beiträge vermischten inhalts. „Isis von Oken”. 23, s. 256, 1830 (niem.). 
  5. C.L. Bonaparte: Indice distributivo. W: C.L. Bonaparte: Iconografia della fauna italica: per le quattro classi degli animali vertebrati. Roma: Tip. Salviucci, 1831–1832. (wł.)
  6. C.L. Bonaparte: Introduzione alla classe i. mammiferi. W: C.L. Bonaparte: Iconografia della fauna italica: per le quattro classi degli animali vertebrati. Roma: Tip. Salviucci, 1831–1832. (wł.)
  7. J.E. Gray. Descriptions of some new genera and fifty unrecorded species of Mammalia. „The Annals and Magazine of Natural History”. 10, s. 258, 1842 (ang.). 
  8. P. Gervais: Dictionnaire universel d’histoire naturelle: résumant et complétant tous les faits présentés par les encyclopédies, les anciens dictionnaires scientifiques, les Oeuvres complètes de Buffon, et les meilleurs traités spéciaux sur les diverses branches des sciences nautrelles; donnant la description des etres et des divers phénomènes de la nature, l’étymologie et la définition des noms scientifiques, et les principales applications des corps organiques et inorganiques à l’agriculture, à la médecine, aux arts industriels, etc. T. 13. Paris: MM. Renard, 1849, s. 213. (fr.)
  9. Kolenati 1856 ↓, s. 177.
  10. Kolenati 1856 ↓, s. 174.
  11. a b J.E. Gray. Synopsis of the Genera of Vespertilionidæ and Noctilionidæ. „The Annals and Magazine of Natural History”. Third Series. 17, s. 90, 1866 (ang.). 
  12. W. Peters. Über Flederthiere und Amphibien. „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”. Aus dem Jahre 1867, s. 706, 1868 (niem.). 
  13. Fitzinger 1870 ↓, s. 427.
  14. Fitzinger 1870 ↓, s. 565.
  15. Fitzinger 1870 ↓, s. 75.
  16. a b A.N.Ch. Acloque: Faune de France: contenant la description des espèces indigènes disposées en tableaux analytiques; et illustrée de figures représentant les types caractéristiques des genres. Paris: Librairie J.-B. Baillière, 1899, s. 38. (fr.)
  17. G.S. Miller. Twelve new genera of bats. „Proceedings of the Biological Society of Washington”. 19, s. 85, 1906 (ang.). 
  18. a b F.A. Jentink. Chrysopteron Bartelsii, novum genus et nova species, from Java. „Notes from the Leyden Museum”. 32, s. 74, 1910 (ang.). 
  19. a b c d Bianchi 1916 ↓, s. lxxviii.
  20. a b Bianchi 1916 ↓, s. lxxix.
  21. a b Bianchi 1916 ↓, s. lxxvii.
  22. E. Troughton. A new genus and species of bat (Kerivoulinæ) from the Solomons with a review of the genera of the sub-family. „Records of the Australian Museum”. 17, s. 87, 1929 (ang.). 
  23. a b A. Cabrera. Catálogo de los mamíferos de América del Sur. „Revista del Museo Argentino de Ciencias Naturales “Bernardino Rivadavia” e Instituto Nacional de Investigación de las Ciencias Naturales, Ciencias Zoológicas”. 4, s. 103, 1958 (hiszp.). 
  24. a b c W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 125–150. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  25. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Myotis. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2018-01-22]
  26. Palmer 1904 ↓, s. 442.
  27. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-01-22]. (ang.)
  28. Palmer 1904 ↓, s. 374.
  29. Palmer 1904 ↓, s. 157.
  30. Palmer 1904 ↓, s. 628.
  31. Palmer 1904 ↓, s. 692.
  32. Palmer 1904 ↓, s. 354.
  33. Palmer 1904 ↓, s. 143.
  34. Palmer 1904 ↓, s. 595.
  35. Palmer 1904 ↓, s. 82.
  36. Palmer 1904 ↓, s. 197.
  37. Palmer 1904 ↓, s. 284.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.J. Kaup: Skizzirte Entwickelungs-Geschichte und natürliches System der europäischen Thierwelt: Erster Theil welcher die Vogelsäugethiere und Vögel nebst Andeutung der Entstehung der letzteren aus Amphibien enthält. Cz. 1. Darmstadt: In commission bei Carl Wilhelm Leske, 1829, s. 1–203. (niem.)
  2. F.A. Kolenati. Europa’s Chiropteren. „Allgemeine deutsche naturhistorische Zeitung”. 2, s. 121–133, 161–192, 1856 (niem.). 
  3. L. Fitzinger. Kritische Durchsicht der Ordnung der Flatterthiere oder Handflügler (Chrioptera). Familie der Fledermäuse (Vespertiliones). „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe”. 62 (1), s. 13–146, 207–321, 351–438, 524–582, 1870 (niem.). 
  4. V.L. Bianchi. Предварительныя заметки о летучихъ мышахъ (Сhiroptеrа) Россіи. „Ежегодникъ Зооюгическаго Музея Академш Наукъ”. 21, s. lxxiii–lxxxii, 1916 (ros.). 
  5. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 71-718, seria: North American Fauna. (ang.)