Myron Markewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Myron Markewycz
Imię i nazwisko Myron Bohdanowycz Markewycz
Data i miejsce
urodzenia
1 lutego 1951
Winniki, obwód lwowski, Ukraińska SRR 
Pozycja pomocnik
Wzrost 173 cm
Masa ciała 71 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1970–1972
1973
1974
1977–1978
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Karpaty Lwów (rezerwy)
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich SKA Lwów
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Spartak Ordżonikidze
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Torpedo Łuck
? (?)
? (?)
? (?)
59 (7)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1984–1987
1988–1989
1990
1991–1992
1992–1995
1995
1996
1996–1998
1999–2001
2002
2002–2004
2005–2014
2010
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Torpedo Łuck
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Podillia Chmielnicki
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Krywbas Krzywy Róg
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich/Ukraina Wołyń Łuck
Ukraina Karpaty Lwów
Ukraina Podilla Chmielnicki
Ukraina Krywbas Krzywy Róg
Ukraina Karpaty Lwów
Ukraina Metałurh Zaporoże
Rosja Anżi Machaczkała
Ukraina Karpaty Lwów
Ukraina Metalist Charków
 Ukraina

Myron Bohdanowycz Markewycz, ukr. Мирон Богданович Маркевич, ros. Мирон Богданович Маркевич, Miron Bogdanowicz Markiewicz (ur. 1 lutego 1951 w mieście Winniki około Lwowa) – ukraiński trener piłkarski i były piłkarz, grający na pozycji pomocnika. Rekordzista I ligi ukraińskiej w kategorii ilości meczów na stanowisku głównego trenera pierwszoligowego klubu - 412 (Dane na 01.07.2008).[1]

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym trenerem był jego ojciec Bohdan Dmytrowycz Markewicz, znany trener, pracujący z dziećmi. W 1970 rozpoczął karierę piłkarską w miejscowej drużynie Karpaty Lwów. Jednak młodemu piłkarzowi było ciężko przebić się do składu podstawowego Karpat, który rok wcześniej w 1969 zdobył Puchar ZSRR. Dlatego występował w składzie rezerw Karpat. W 1973 przeszedł do innej lwowskiej drużyny SKA Lwów. W 1974 występował w drugoligowej drużynie Spartak Ordżonikidze. Jednak wrócił do domu, gdzie występował w lwowskich amatorskich zespołach. W 1977 został zaproszony do trzecioligowego klubu Torpeda Łuck. W 1978 łączył funkcje piłkarza i trenera, a po zakończeniu sezonu ukończył karierę piłkarską.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Jako 27 latek już był grającym trenerem Torpeda Łuck. Ukończył Lwowski Instytut Kultury Fizycznej ale poszedł dalej uczyć się do Wyższej Szkoły Trenerów w Moskwie, którą ukończył w 1983. W 1984 rozpoczął pracę trenerską jako główny trener trzecioligowej drużyny Torpeda Łuck. Potem trenował inne ukraińskie kluby: Podilla Chmielnicki, Krywbas Krzywy Róg, Wołyń Łuck, Metałurh Zaporoże oraz Karpaty Lwów (3 razy). Z Karpatami w 1993 i 1999 został finalistą Pucharu Ukrainy, a w sezonie 1997/1998 zdobył brązowe medale Mistrzostw Ukrainy. W 2002 trenował pierwszoligowy rosyjski klub Anżi Machaczkała. W 2005 zatrudniony został na stanowisku głównego trenera Metalista Charków, z którym zdobył brązowe medale Mistrzostw Ukrainy w sezonach 2006/2007 i 2007/2008. 1 lutego 2010 został mianowany wraz z Jurijem Kałytwyncewem na stanowisko głównego trenera narodowej reprezentacji Ukrainy[2]. W sierpniu podał się do dymisji. 25 sierpnia 2010 Komitet Wykonawczy Związku Piłki Nożnej Ukrainy przyjął dymisję i wyznaczył jego pomocnika Jurija Kałytwyncewa na pełniącego obowiązki trenera[3]. 24 lutego 2014 roku w związku z ciężką sytuacją finansową w klubie opuścił stanowisko głównego trenera Metalista[4].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty, wychowuje dwóch synów. Zna 4 języki: ukraiński, rosyjski, polski i angielski. Zainteresowania: rybołówstwo, muzyka (jest miłośnikiem grupy Beatles), czytanie książek, podróże i zwiedzanie muzeów. Z okazji 100-lecia charkowskiej piłki nożnej został nagrodzony orderem "Za zasługi" ІІІ stopnia.[5]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Зяблюк М., Кордіяк Ю. Футбол-1971. Львівські «Карпати». — Львів: Каменяр, 1971. — str. 128.
  • Пилипчук П. «Карпати» від А до Я (1963—2005 рр.). — Львів: Галицька видавнича спілка, 2006. — str.154. ISBN 966-7893-51-0

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]