Mysiogon dardanelski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mysiogon dardanelski
Myomimus roachi[1]
(Bate, 1937)
ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd wiewiórkokształtne
Rodzina popielicowate
Podrodzina koszatki
Rodzaj mysiogon
Gatunek mysiogon dardanelski
Synonimy

Myomimus bulgaricus Rossolimo, 1976

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Mysiogon dardanelski[3] (Myomimus roachi) – gatunek gryzonia z rodziny popielicowatych (Gliridae), występujący na południowo-wschodnich Bałkanach i zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej.

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Gatunek opisała w 1937 roku Dorothea Minola Bate, na podstawie skamieniałości z plejstocenu; pod koniec lat 40. XX wieku odkryto żyjące osobniki. Miejsce typowe jest położone w Izraelu, w osadach jaskini Magharat at-Tabun na górze Karmel. Obecnie gatunek nie występuje już na tamtym obszarze[4][2].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występowanie mysiogona dardanelskiego stwierdzono w południowo-wschodniej Bułgarii, fragmencie Grecji (w historycznej Tracji) i w Turcji, w okolicy cieśniny Dardanele i na zachodnim wybrzeżu Morza Egejskiego. Ostatnie opublikowane doniesienia o gryzoniach żyjących w Bułgarii pochodzą z 1978 roku z okolic Burgas, a następnie dopiero z 10 czerwca 2017, kiedy to złowiono dorosłą samicę w okolicy miejscowości Sakar;[5] tym niemniej badania w Turcji wskazują, że gryzonie te trudno jest schwytać. Mysiogon dardanelski ma bardzo rozdrobniony zasięg występowania, jest znany z więcej niż 15 lokalizacji. Szczątki subfosylne z Izraela i południowej Turcji wskazują, że w ostatnich kilku tysiącach lat gryzonie te zamieszkiwały większy obszar[2].

Sprzyjającym środowiskiem życia dla tego gatunku są zarośla i częściowo otwarte obszary porośnięte drzewami i krzewami, takie jak sady, winnice, żywopłoty i brzegi rzek. Nie występuje na obszarach intensywnej działalności rolniczej. Prowadzi naziemny tryb życia, w większym stopniu niż inne popielicowate; żywi się głównie nasionami[2].

Populacja[edytuj | edytuj kod]

Zasięg występowania mysiogona dardanelskiego maleje od plejstocenu. Współcześnie rolnictwo powoduje dalszą utratę sprzyjającego środowiska. Ocenia się, że także maleje populacja tych gryzoni. Mysiogon dardanelski jest uznawany za gatunek narażony na wyginięcie. Konwencja o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk wymienia go w załącznikach II i III. Nie występuje w żadnym obszarze chronionym[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Myomimus roachi, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e Kryštufek, B. 2008, Myomimus roachi [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2015.4, DOI10.2305/IUCN.UK.2008.RLTS.T14087A4389146.en [dostęp 2016-03-01] (ang.).
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 230. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Myomimus roachi. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2016-03-01]
  5. One of the most mysterious mammals in Bulgaria was captured for the first time in 40 years | News, landforlife.org [dostęp 2017-11-19] (ang.).