Myszkowscy herbu Jastrzębiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Myszkowscy)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Myszkowskich umieszczony na jednym z budynków w Pińczowie
Widok na Mirów - dzisiejszą dzielnicę Pińczowa

Myszkowscypolski ród magnacki herbu Jastrzębiec. Znana od co najmniej XV w., kiedy w źródłach dotyczących dworu oświęcimskiego pojawia się Mikołaj Myszkowski (zm. 1482), być może spokrewniona z rodziną Rytwiańskich. Według herbarza Uruskiego protoplasta rodu był bratem arcybiskupa gnieźnieńskiego Wojciecha Jastrzębca. Szczyt znaczenia rodu przypada na II połowę XVI w., gdy biskupem krakowskim był prawnuk Mikołaja, Piotr Myszkowski, dzięki któremu ogromnie wzrósł majątek rodziny, umożliwiający bratankowi biskupa Zygmuntowi Myszkowskiemu założenie w 1601 roku ordynacji rodowej[1]. Siedzibami rodu były kolejno zamek w Mirowie, Książ Wielki (gdzie wznieśli pałac Mirów), a wreszcie Pińczów (początkowo jego dzielnica Mirów, założona przez Myszkowskich). W 1598 Zygmunt Myszkowski w czasie pobytu we Włoszech uzyskał od księcia Wincentego Gonzagi adopcję Myszkowskich do rodu Gonzaga, a od papieża tytuł margrabiowski będący odpowiednikiem polskiego hrabiego[2].

 Osobny artykuł: Ordynacja Myszkowskich.

Ordynatami założonej ordynacji zwanej też margrabstwem pińczowskim było siedmiu członków rodu: Zygmunt, Jan, Ferdynand, Władysław, Franciszek, Stanisław[3] i Józef. Ostatni (siódmy) ordynat wspomniany Józef Władysław Myszkowski, zmarł bezpotomnie w 1727 w Szańcu[4]. Godło Myszkowskich herbu Jastrzębiec zostało uwiecznione na tzw. kobiercu Czartoryskich wykonanym w połowie XVII wieku w warsztacie perskim, obecnie w Metropolitan Museum of Art[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zwierzyniecki 2017 ↓, s. 9,12.
  2. Zwierzyniecki 2017 ↓, s. 12.
  3. Zwierzyniecki 2017 ↓, s. 38.
  4. Zwierzyniecki 2017 ↓, s. 39.
  5. Marcin Latka, Kobierce polskie, 2018-10-01 [dostęp 2018-10-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Zwierzyniecki: Ordynacja Myszkowskich czyli kto miał Chroberz, Książ i Szaniec. Kraków: Ridero, 2017, s. tak. ISBN 978-83-8104-906-1.