Myszowór

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Myszowór
Phascogale[1]
Temminck, 1824[2]
Przedstawiciel rodzaju – myszowór czerwonoogonowy (P. calura
Przedstawiciel rodzaju – myszowór czerwonoogonowy (P. calura
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Nadrząd torbacze
Rząd niełazokształtne
Rodzina niełazowate
Podrodzina niełazy
Plemię myszowory
Rodzaj myszowór
Typ nomenklatoryczny

Didelphis penicillata Shaw, 1800 (= Vivera tapoatafa Meyer, 1793)

Synonimy
Gatunki
  • P. calura
  • P. pirata
  • P. tapoatafa

Myszowór[7] (Phascogale) – rodzaj ssaka z podrodziny niełazów (Dasyuridae) w rodzinie niełazowatych (Dasyuridae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii[8].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) samców 10,5–26,1 cm, samic 9,3–22,3 cm, długość ogona samców 13,4–23,4 cm, samic 11,9–22,6 cm; masa ciała samców 39–311 g, samic 38–212 g[8].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Phascogale (Phascologale): gr. φασκολος phaskolos „skórzany worek, torba”; γαλεη galeē lub γαλη galē „łasica”[9].
  • Tapoa: rodzima nazwa Tapoa tafa dla myszowora pędzloogonowego opublikowana przez Johna White’a w 1790 roku[10][11]. Gatunek typowy: Dasyurus tafa White, 1803 (= Vivera tapoatafa Meyer, 1793).
  • Ascogale: gr. ασκος askos „worek ze skóry”; γαλεη galeē lub γαλη galē „łasica”[12]. Nowa nazwa dla Phascogale Temminck, 1824.
  • Phascoloictis: gr. φασκολος phaskolos „skórzany worek, torba”[13]; ικτις iktis, ικτιδις iktidis „łasica, kuna”[14]. Gatunek typowy: Phascogale calura Gould, 1844.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[7][15][8]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Phascogale, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C.J. Temminck: Monographies de Mammalogie, ou Description de quelques genres de mammifères dont les espèces ont été observées dans les différens musées de l’Europe. Cz. 1. Paris: G. Dufour et E. d’Ocagne, 1824, s. 23, 56. (fr.)
  3. H.O. Lenz: Naturgeschichte der Säugethiere, nach Cuvier’s System bearbeitet. Gotha: Becker, 1831, s. 156. (niem.)
  4. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Cz. 1. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 83. (niem.)
  5. R.-P. Lesson: Nouveau Tableau du Règne Animal: Mammifères. Paris: Arthus Bertrand, 1842, s. 190. (fr.)
  6. P. Matschie. Die Verbreitung der Beuteltiere auf Neuguinea mit einigen Bemerkungen über ihre Einteilung in Untergattungen. „Mitteilungen aus dem Zoologischen Museum in Berlin”. 8, s. 263, 1915–1917 (niem.). 
  7. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 8. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  8. a b c A. Baker: Family Dasyuridae (Carnivorous Marsupials). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 5: Monotremes and Marsupials. Barcelona: Lynx Edicions, 2015, s. 324–326. ISBN 978-84-96553-99-6. (ang.)
  9. Palmer 1904 ↓, s. 529.
  10. J. White: Journal of a voyage to New South Wales: with sixty-five plates of nondescript animals, birds, lizards, serpents, curious cones of trees and other natural productions. London: J. Debrett, 1790, s. 281. (ang.)
  11. Palmer 1904 ↓, s. 663.
  12. Palmer 1904 ↓, s. 124.
  13. Jaeger 1944 ↓, s. 170.
  14. Jaeger 1944 ↓, s. 109.
  15. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Phascogale. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-07-21]
  16. S.G. Rhind, J.S. Bradley & N.K. Cooper. Morphometric variation and taxonomic status of brush-tailed phascogales, Phascogale tapoatafa (Meyer, 1793) (Marsupialia: Dasyuridae). „Australian Journal of Zoology”. 49 (4), s. 345-368, 2001. DOI: 10.1071/ZO01002 (ang.). 
  17. P.B.S. Spencer, S.G. Rhind & M.D.B. Eldridge. Phylogeographic structure within Phascogale (Marsupialia : Dasyuridae) based on partial cytochrome b sequence. „Australian Journal of Zoology”. 49 (4), s. 369-377, 2001. DOI: 10.1071/ZO00080 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 1–984, 1904 (ang.). 
  2. E.C. J Jaeger: Source-book of biological names and terms. Wyd. 1. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1-256. (ang.)