N-Etyloamfetamina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nie mylić z: 4-etyloamfetaminą (p-etyloamfetaminą), związkiem z grupy tzw. „dopalaczy”.
N-Etyloamfetamina
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C11H17N
Masa molowa 163,26 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 457-87-4
PubChem 9982[1]
Klasyfikacja medyczna
ATC A08AA06
Legalność w Polsce substancja psychotropowa grupy IV-P

N-Etyloamfetamina (etyloamfetamina) – organiczny związek chemiczny, pochodna amfetaminy. Stosowany jako lek z grupy stymulantów. Jest objęty Konwencją o substancjach psychotropowych z 1971 roku (wykaz IV)[2]. W Polsce jest w grupie IV-P Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii[3].

Przypisy[edytuj]

  1. N-Etyloamfetamina (CID: 9982) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. List of Psychotropic Substances under International Control (Green List), wyd. 24, International Narcotics Control Board, 2010.
  3. Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 stycznia 2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. (Dz.U. 2012 poz. 124).