N.N. córka Bolesława Chrobrego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

N. N. córka Bolesława I Chrobrego (ur. 987988, zm. po 1013) – ksieni, córka króla polskiego Bolesława I Chrobrego i Emnildy.

Była jedną z trzech córek króla polskiego Bolesława Chrobrego i jego trzeciej żony Emnildy. Jest wspomniana tylko raz w zachowanych źródłach historycznych, w niemieckiej kronice Thietmara z Merseburga. Była ona zakonnicą, najprawdopodobniej w niemieckim zakonie.

Najprawdopodobniej urodziła się w 988 r., czyli dwa lata przed Mieszkiem II, choć nie można wykluczyć roku 987. Oswald Balzer przyjmował najwcześniejszą datę śmierci – rok 1017. Z kolei Kazimierz Jasiński przesunął ten termin na drugą połowę 1013 r., gdyż wówczas kronikarz Thietmar pisząc o niej wyraźnie zaznaczył, że żyła.

Poważne trudności stanowi dla historyków stwierdzenie, czy była najstarszą czy młodszą córką Bolesława. Thietmar wymieniając potomstwo Bolesława wymienił najpierw jego dwóch synów, a później trzy córki. Wynikało to z ówczesnych zwyczajów, gdzie najpierw wymieniano męskich potomków, a później córki. W ich obrębie stosowano zasadę starszeństwa. W przypadku omawianej córki, ponieważ była ona ksienią, być może Thietmar, wymienił ją jako pierwszą w gronie córek kierując się inną zasadą: najpierw osoby duchowne, a później świeckie. Kolejną wątpliwością dotyczącą faktu, czy rzeczywiście była ona najstarszą córką księcia, wynika z faktu że była zakonnicą. W ówczesnym świecie do zakonu wysyłano zazwyczaj młodsze córki, natomiast najstarsze stawały się obiektem polityki małżeńskiej i wydawano je za mąż. Jednakże od tej reguły występowały dość częste wyjątki spowodowane różnymi przyczynami, np. ułomność fizyczna.

Oswald Balzer w swojej Genealogii Piastów stwierdził, że była ona najstarszą córką Bolesława Chrobrego z żoną Emnildą, za nią byli w kolejności Regelinda, Mieszko II, N. N. żona Świętopełka, księcia ruskiego oraz Otton. Kazimierz Jasiński zakładając, że Thietmar przy wymienianiu córek preferował mniszkę, ustalał następującą kolejność: Regelinda, Mieszko II, ksieni, N. N. żona Świętopełka i Otton. Nie wykluczał także następujących wariantów: Regelinda, Mieszko II, ksieni, N. N. żona Świętopełka i Otton lub Mieszko II, Regelinda, ksieni oraz N. N. żona Świętopełka i Otton. Ponieważ źródła historyczne są zbyt ubogie, Jasiński pozostał przy koncepcji Balzera.

Bibliografia[edytuj]

  • K. Jasiński, Rodowód pierwszych Piastów, Poznań 2004, s. 108–109.