NBA Collective Bargaining Agreement

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

NBA Collective Bargaining Agreement (skrót ang. CBA) – układ zbiorowy pracy zawierany pomiędzy NBA a Związkiem Zawodowym Koszykarzy NBA. Reguluje on podstawy funkcjonowania ligi. Układ zawarty 1 lipca 2017 obowiązuje do 30 lipca 2024.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

CBA jest układem zbiorowym pracy[1] zawieranym pomiędzy NBA (reprezentowaną przez komisarza i właścicieli 30 organizacji wchodzących w skład ligi) a Związkiem Zawodowym Koszykarzy NBA[2][3]. Układ ten stanowi podstawę funkcjonowania NBA, jako że reguluje on takie kwestie jak: pułap wynagrodzeń, umowy zawierane pomiędzy koszykarzami i klubami (w tym zasady ich przedłużania i rozwiązywania), wynagrodzenia maksymalne i minimalne, zasady zatrudniania koszykarzy z NBA G League, zagadnienia podatkowe, tzw. „wolną agenturę”, a także zasady polityki antynarkotykowej[4].

Braku porozumienia co do treści kolejnego układu skutkuje zaistnieniem lokautu[5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1995 strony po raz pierwszy strony nie doszły do porozumienia co do treści nowego układu, po tym jak poprzedni wygasł po sezonie 1993/1994[6]. Skutkiem był pierwszy z czterech lokautów w historii NBA[7]. Choć w czasie jego trwania odbył się draft, a także draft rozszerzający, to większość biznesowych działań było zawieszonych, włączając w to wymiany koszykarzy, podpisywanie czy przedłużanie z nimi kontraktów[8]. Zawieszone były także rozgrywki ligi letniej[8]. Strony doszły jednak do porozumienia przed startem sezonu, w związku z czym sezon regularny został rozegrany w pełni[6]. Kolejny lokaut nastał już rok później, jednak trwał on tylko kilka godzin[9]. Po wygaśnięciu układu wynegocjowanego w 1996, nastał trzeci lokaut w historii ligi. Skutkował on pierwszym w historii skróceniem rozgrywek[10]. Ostatecznie układ kończący lokaut skutkujący stratami w wysokości 1.5 miliarda dolarów zawarto 6 stycznia 1999[10]. Został on zawarty na 6 lat[10].

W 2005 strony doszły do porozumienia co do kolejnego CBA, którego termin obowiązywania również wynosił 6 lat, z opcją przedłużenia na sezon 2011/12[11]. Strony nie przedłużyły jednak układu, jak i też nie doszły do porozumienia[12]. Konsekwencją tego był trwający 149 dni lokaut, skutkujący skróceniem rozgrywek sezonu regularnego z 82 do 66 meczów[12].

W dniu 1 lipca 2017 został zawarty układ zbiorowy pracy zawarty pomiędzy NBA a Związkiem Zawodowym Koszykarzy NBA, który obowiązuje od początku sezonu 2017/2018 do 30 czerwca 2024[4]. Na mocy jego postanowień obie strony mają możliwość wypowiedzenia układu ze skutkiem na dzień 30 czerwca 2023 poprzez złożenie oświadczenia do dnia 15 grudnia 2022[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ewa Myrczek-Kadłubicka, Lexicon of law terms, wyd. 3rd ed, Warszawa: Wydawnictwo C. H. Beck, 2013, ISBN 978-83-255-4356-3, OCLC 864219294 [dostęp 2020-03-28].
  2. Ogłoszono lokaut w lidze NBA, sport.interia.pl [dostęp 2020-03-28] (pol.).
  3. NBA: echa nowej umowy telewizyjnej, Mark Cuban odpowiada koszykarzom - Sport, sport.onet.pl [dostęp 2020-03-28].
  4. a b c CBA 101. Highlights of the 2017 Collective Bargaining Agreement Between the National Basketball Association (NBA) and National Basketball Players Association (NBPA) [dostęp 2020-03-28].
  5. NBA: Groźba lokautu coraz większa, Przegląd Sportowy, 20 czerwca 2011 [dostęp 2020-03-28] (pol.).
  6. a b Significant Dates in the NBA Lockout, archive.nytimes.com [dostęp 2020-03-28].
  7. Tim Cato, The NBA avoided a lockout. That never happens., SBNation.com, 14 grudnia 2016 [dostęp 2020-03-28] (ang.).
  8. a b Clifton Brown, 1995 N.B.A. PLAYOFFS; N.B.A. Talks Resume as Lockout Looms, „The New York Times”, 13 czerwca 1995, ISSN 0362-4331 [dostęp 2020-03-28] (ang.).
  9. Clifton Brown, PRO BASKETBALL;Deal Is a Lock, Not a Lockout, For the N.B.A., „The New York Times”, 10 lipca 1996, ISSN 0362-4331 [dostęp 2020-03-28] (ang.).
  10. a b c Clark i inni, Collective bargaining in the private sector, wyd. 1st ed, Champaign, IL: Industrial Relations Research Association, 2002, s. 243-245, ISBN 0-913447-84-6, OCLC 50757603 [dostęp 2020-03-28].
  11. NBA.com - CBA Principal Deal Points, archive.nba.com [dostęp 2020-03-28].
  12. a b Paul D. Staudohar, The basketball lockout of 2011, „Monthly Labor Review”, 135 (12), grudzień 2012, ISSN 0098-1818.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]