NGC 1748

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
NGC 1748
Ilustracja
NGC 1748 (u góry, zdjęcie wykonane przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a)
Odkrywca James Dunlop
Data odkrycia 3 sierpnia 1826
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Złota Ryba
Typ mgławica emisyjna
Rektascensja 04h 54m 23,7s[1]
Deklinacja –69° 11′ 06″[1]
Rozmiary kątowe 0,5' × 0,5'[2]
Charakterystyka fizyczna
Alternatywne oznaczenia
IC 2114, ESO 56-EN24, N83B

NGC 1748 (również IC 2114, ESO 56-EN24) – mgławica emisyjna położona w gwiazdozbiorze Złotej Ryby, w Wielkim Obłoku Magellana[1]. Stanowi część większego kompleksu gwiazdotwórczego (obszaru H II)[2]. Została odkryta 3 sierpnia 1826 roku przez Jamesa Dunlopa, 11 listopada 1836 roku obserwował ją John Herschel[1].

Mgławica stała się miejscem narodzin około 20 masywnych, jasnych gwiazd, które ją teraz rozświetlają. Są one bardzo młode. Gwiazda znajdująca się w centrum mgławicy jest około 30 razy masywniejsza od Słońca i świeci prawie 200 tys. razy jaśniej od niego. Jej wyjątkowo intensywne promieniowanie (wiatr gwiazdowy) wywiało okoliczny gaz, tworząc „bąbel” o średnicy około 25 lat świetlnych. Gwiazdy znajdujące się w najjaśniejszej części mgławicy są młodsze od gwiazdy centralnej, być może jej wiatr gwiazdowy zapoczątkował proces ich tworzenia. Najgorętsza z tych gwiazd ma masę 45 razy większą od Słońca[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Courtney Seligman: NGC 1748 (ang.). Celestial Atlas. [dostęp 2014-09-22].
  2. a b The NGC/IC Project (ang.)
  3. Massive infant stars rock their cradle (ang.). W: Hubble [on-line]. ESA, 2001-03-28. [dostęp 2014-09-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

NGC 1745NGC 1746NGC 1747NGC 1748NGC 1749NGC 1750NGC 1751