NGC 300

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
NGC 300
Ilustracja
Galaktyka NGC 300 (ESO)
Odkrywca

James Dunlop

Data odkrycia

5 sierpnia 1826

Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór

Rzeźbiarz

Typ

spiralna (Scd)

Rektascensja

00h 54m 53,3s

Deklinacja

–37° 41′ 03″

Odległość

6,5 mln ly (1,98 Mpc[2])

Przesunięcie ku czerwieni

0,000487[1]

Jasność obserwowana

8,1m

Rozmiary kątowe

19,0' × 12,9'

Alternatywne oznaczenia
PGC 3238, ESO 295-20, MCG -6-3-5,
AM 0052-375, IRAS00528-3758

NGC 300 (również PGC 3238) – galaktyka spiralna (Scd), znajdująca się w gwiazdozbiorze Rzeźbiarza w odległości około 6,5 miliona lat świetlnych. Została odkryta 5 sierpnia 1826 roku przez Jamesa Dunlopa[3]. Galaktyka NGC 300 należy do Grupy galaktyk w Rzeźbiarzu.

Zbliżenie centrum galaktyki wykonane przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a

Obiekt wydaje się blady, bo jego światło jest rozproszone na wielkim obszarze. W sprzyjających warunkach, w 20-centymetrowym teleskopie wygląda jak owalne pasemko o rozmiarach połowy średnicy Księżyca[4].

23 maja 2010 roku Berto Monard odkrył w tej galaktyce obiekt, który początkowo uznano za supernową, otrzymał on oznaczenie SN 2010da. Okazało się jednak, że była to erupcja gwiazdy zmiennej typu S Doradus[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. NGC 300 w bazie SIMBAD (ang.)
  2. R.B. Tully et al: NGC 300. [w:] Cosmicflows-2 catalog [on-line]. VizieR, 2013. [dostęp 2016-05-06]. (ang.).
  3. Courtney Seligman: NGC 300. [w:] Celestial Atlas [on-line]. [dostęp 2014-11-07]. (ang.).
  4. Praca zbiorowa: Kosmos. Warszawa: Buchmann Sp. z o.o., 2012, s. 452–543. ISBN 978-83-7670-323-7.
  5. List of Supernovae. [w:] IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams [on-line]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna. [dostęp 2014-11-06]. (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

NGC 297NGC 298NGC 299NGC 300NGC 301NGC 302NGC 303