NGC 411

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
NGC 411
Ilustracja
NGC 411 (HST)
Odkrywca James Dunlop
Data odkrycia 1826
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Tukan
Typ otwarta
Rektascensja 01h 07m 55,7s
Deklinacja –71° 46′ 07″
Jasność obserwowana 12,2m
Rozmiar kątowy 1,3'
Alternatywne oznaczenia
ESO 51-SC19

NGC 411 (również ESO 51-SC19) – gromada otwarta znajdująca się w gwiazdozbiorze Tukana. Odkrył ją James Dunlop w 1826 roku[1]. Gromada ta znajduje się w Małym Obłoku Magellana[1].

Według niektórych astronomów, obiekt NGC 422 z katalogu NGC to także ta gromada, ale skatalogowana na podstawie obserwacji Johna Herschela z 1835 roku. Przez wiele lat numer NGC 422 przypisywano innej pobliskiej gromadzie gwiazd – ESO 51 - SC 022[2][3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Courtney Seligman: NGC 411 (ang.). W: Celestial Atlas [on-line]. [dostęp 2014-11-02].
  2. Courtney Seligman: NGC 422 (ang.). W: Celestial Atlas [on-line]. [dostęp 2017-09-13].
  3. Harold G. Corwin Jr.: NGC 422 (ang.). W: Notes on the NGC objects, particularly those missing, misidentified, or otherwise unusual [on-line]. 2017-06-20. [dostęp 2017-09-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

NGC 408NGC 409NGC 410NGC 411NGC 412NGC 413NGC 414