Przejdź do zawartości

Nabój .22 Winchester Magnum Rimfire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
.22 Winchester Magnum Rimfire
Ilustracja
.22 Winchester Magnum Rimfire
Rodzaj

nabój bocznego zapłonu

Kaliber

5,6 mm (.22)[1].

Średnica
pocisku

5,69 mm[1]

min. łuski

6,1 mm (.240 in)[1]

kryzy

7,39 mm (.291 in)[1]

Długość
łuski

26,72 mm (1,052 in)[1]

naboju

34,3 mm (1,35 in)[1]

Masa
naboju

1,9–3,2 g (30-50 granów)[1]

Inne
Prędkość
początkowa

580 m/s m/s dla pocisku 2,6 g[1]

Energia
początkowa

410–439 J

.22 Winchester Magnum Rimfirenabój bocznego zapłonu do strzelań sportowych oraz polowań na drobną zwierzynę opracowany i wprowadzony na rynek w 1959 roku przez firmę Winchester, jako wydłużona i mocniejsza wersja starszego naboju .22 WRF (Winchester Rimfire)[2].

Wymiary łuski .22 WRF i nowego .22 WMR są takie same, poza długością, dlatego starszy i krótszy nabój .22 WRF można stosować w dowolnej broni przeznaczonej do strzelania nabojem Winchester Magnum Rimfire. Do naboju .22 WMR standardowo stosuje się pociski w płaszczu. Standardowy pocisk o masie 2,6 grama (40 granów) o cienkościennym płaszczu z tego naboju osiąga prędkość wylotową około 580 m/s (1900 fps). Produkowane są też naboje z pociskami cięższymi (50 gr) i lżejszymi (30 gr). Jest to bardzo silny nabój, efektywny jako amunicja myśliwska na drobną zwierzynę na dystansach do 115 metrów (125 jardów); produkowana jest wersja śrutowa[2].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d e f g h Frank C. Barnes: Cartridges of the World. Stan Skinner. Wyd. 11. Iola, Wisconsin, USA: Gun Digest Books, 2000, s. 495. ISBN 0-89689-297-2.
  2. a b Frank C. Barnes: Cartridges of the World. Stan Skinner. Wyd. 11. Iola, Wisconsin, USA: Gun Digest Books, 2000, s. 419. ISBN 0-89689-297-2.