Nabłonek migawkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nabłonek migawkowy, nabłonek rzęskowy, nabłonek orzęsiony – typ nabłonka, którego komórki wyposażone są w wici lub rzęski ułatwiające transport substancji po powierzchni nabłonka. Występuje na powierzchni ciała wirków, mięczaków i larw wielu typów, w jamie płaszczowej mięczaków, w szczelinach skrzelowych wielu bezkręgowców oraz w drogach oddechowych i rodnych wielu kręgowców. Nie występuje u nicieni i stawonogów. W zależności od liczby rzęsek przypadających na komórkę wydziela się nabłonek jednorzęskowy i wielorzęskowy.

Skoordynowane ruchy rzęsek przesuwające m.in. zanieczyszczenia w drogach oddechowych, a także komórki jajowe w jajowodach ssaków nazywają się falami migawkowymi.

Funkcje[edytuj | edytuj kod]

W układzie oddechowym:

  • Wychwytuje zanieczyszczenia we wdychanym powietrzu.
  • Umożliwia transport zanieczyszczeń w kierunku jamy nosowej lub na zewnątrz układu.

W układzie rozrodczym kobiety:

  • Ułatwia komórce jajowej przemieszczenie się do macicy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Aleksander Rajski: Zoologia. T. 1: Część ogólna A. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1986. ISBN 83-01-06182-0.