Nacionalna suspilna tełeradiokompanija Ukrajiny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Narodowa Publiczna Teleradiokompania Ukrainy
Національна Суспільна Телерадіокомпанія України
Ilustracja
Państwo

 Ukraina

Siedziba

ul. Jurija Iwlenko 42, Kijów

Data założenia

19 stycznia 2017 (pod obecną formą)[1]
8 sierpnia 2015 (podpisanie ustawy „O zmianie niektórych aktów ustawodawczych dotyczących telewizji publicznej i radiofonii Ukrainy” przez prezydenta Petro Poroszenkę)[2]
1 czerwca 1995 (prekursor – Narodowa Telekompania Ukrainy)[3]
16 listopada 1924 (prekursor – Narodowa Radiokompania Ukrainy)[4]

Forma prawna

Spółka akcyjna

Prezes

Mykola Czernotyćkyj

Przewodniczący rady nadzorczej

Zurab Alasania, Inna Grybeniuk, Dmytrk Chorkin, Jarosław Lodygin, Switłana Ostapa

Udziałowcy

Państwowy Komitet ds. Telewizji i Radiofonii Ukrainy (Dzierżkomteleradio) – właściciel korporacji, reprezentuje państwo ukraińskie i skarb państwa Ukrainy. (100%)

Numer rejestru

23152907 (ЄДРПОУ)

Zatrudnienie

ok. 4500

Dane finansowe
Przychody

39 720 000 hrywien[5]

Wynik netto

150 785 000 hrywien[5]

Aktywa

3 306 644 000 hrywien[5]

Kapitał własny

2 544 273 000 hrywien[5]

Położenie na mapie Kijowa
Mapa konturowa Kijowa, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Narodowa Publiczna Teleradiokompania Ukrainy”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry znajduje się punkt z opisem „Narodowa Publiczna Teleradiokompania Ukrainy”
Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiego
Mapa konturowa Kijowa i obwodu kijowskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Narodowa Publiczna Teleradiokompania Ukrainy”
Ziemia50°27′40,201″N 30°29′01,900″E/50,461167 30,483861
Strona internetowa

Narodowa Publiczna Teleradiokompania Ukrainy (Suspilne, ukr. Національна Суспільна Телерадіокомпанія України, НСТУ; Nacionalna Suspilna Teleradiokompanija Ukrajiny, NSTU), alternatywnie JSC "UA: PBC"ukraiński publiczny nadawca telewizyjny z siedzibą w Kijowie.

W latach 1995–2016 nadawca był znany pod nazwą Narodowa Telekompania Ukrainy (ukr. Національна Телекомпанія України, Nacionałna Telekompanija Ukrajiny)[6]. W styczniu 2017 roku NTU połączyło się z nadawcą radiowym Ukraińskie Radio (ukr. Українське радіо), tworząc obecną firmę[6]. NSTU jest spółką akcyjną, której 100% udziałów należy do państwa. Jej status reguluje ustawa „O telewizji publicznej i radiofonii Ukrainy”, przyjęta 17 kwietnia 2014 roku.

NSTU nadaje dwa ogólnokrajowe kanały telewizyjne: UA:Perszyj i UA:Kultura, oraz cztery stacje radiowe (w tym jedną międzynarodową): UA:Ukrajińskoje Radio, UA:Radio Promiń, UA:Radio Kultura i Radio Ukraine International[7].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstał 20 stycznia 1965 jako UT – Ukraińska Telewizja (ukr. Українське Телебачення).

Po odzyskaniu niepodległości przez Ukrainę w 1992 roku UT został zreorganizowany na DTRK (Państwowa Teleradiomówna Kompania Ukrainy, ukr. Державна телерадіомовна компанія України, ДТРК). Od 1993 roku jest członkiem Europejskiej Unii Nadawców.

W 2004 UT-2 zakończył swoje nadawanie. Na częstotliwościach UT-2 rozpoczął nadawanie kanał 1+1. UT-1 zmienił swoją nazwę na Perszyj.


Kanały telewizyjne i stacje radiowe[edytuj | edytuj kod]

Kanały telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Logo Kanał Kategoria
Логотип телеканала UA-Перший 2017.svg UA:Perszyj ogólnokrajowy
UA Kultura logo.png UA:Kultura kulturalny, ogólnokrajowy
UA PBC logo.svg UA:Regional regionalny

Dawne kanały telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Kanał Sprywatyzowany na
UT-2 1+1
UT-3 Inter

Stacje radiowe[edytuj | edytuj kod]

Logo Nazwa stacji
UΛ. Ukrainian Radio.svg UA: Ukrajińskoje Radio
UApromin2018.jpg UA: Radio Promiń
UA Kultura logo.png UA: Radio Kultura
Radio Ukraine.png Radio Ukraine International

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. European Broadcasting Union (EBU), EBU welcomes new public broadcaster in Ukraine, www.ebu.ch, 20 stycznia 2017 [dostęp 2021-10-24] (ang.).
  2. The Public Broadcasting Company has been launched in Ukraine, «Антидот» і «детокс» від «Дня» [dostęp 2021-10-24].
  3. НАЦІОНАЛЬНА ТЕЛЕКОМПАНІЯ УКРАЇНИ, leksika.com.ua [dostęp 2021-10-24].
  4. Ivan Katchanovski i inni, Historical Dictionary of Ukraine, Scarecrow Press, 11 lipca 2013, ISBN 978-0-8108-7847-1 [dostęp 2021-10-24] (ang.).
  5. a b c d АТ "НСТУ" — 23152907 — Опендатабот, opendatabot.ua [dostęp 2021-10-24] (ukr.).
  6. a b European Broadcasting Union (EBU), EBU welcomes new public broadcaster in Ukraine, www.ebu.ch, 20 stycznia 2017 [dostęp 2020-12-04] (ang.).
  7. Anthony Granger, Ukraine: UA:PBC to Broadcast Junior Eurovision Across Its Network, Eurovoix, 23 listopada 2020 [dostęp 2020-12-04] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]