Naczynie kuchenne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Naczynie kuchenne – pojemnik lub przyrząd używany do przechowywania, przygotowywania potraw w kuchni a także do ich spożywania. Naczynia takie najczęściej wykonywane są ze stali, aluminium, szkła, tworzyw sztucznych lub ceramiki. Wytwarzane są w różnych kształtach, dostosowanych do potraw które mają być w nich przygotowywane lub spożywane.

Historia[edytuj]

Początki[edytuj]

Pierwotnie naczynia kuchenne wytwarzane były z drążonych miękkich skał, wypalanej i nie wypalanej gliny, miedzi i brązu. Ludy pierwotne jako naczyń kuchennych używają odcinków bambusa, obrabianych (drążonych) drewnianych elementów, muszli, rogów zwierzęcych a nawet fragmentów szkieletów (czaszek, dużych kości).

Ewolucja[edytuj]

Po odkryciu żelaza naczynia kuchenne zaczęto wytwarzać z tego metalu przez wykuwanie pojemników, sztućców z żelaznej blachy. Wraz z rozwojem chemii garnki i patelnie były pokrywane żaroodporną emalią – co powodowało, że naczynia nie rdzewiały. Obecnie naczynia kuchenne wytwarzane są z żelaznej blachy, pokrywanej często emalią lub teflonem. Produkowane są także ze stali nierdzewnej i aluminium (zwykle garnki, patelnie, czajniki) oraz tworzyw sztucznych (pojemniki do przechowywania potraw) a także szkła i kamionki. Do dzisiaj używane i produkowane są naczynia gliniane.

Najczęściej używane[edytuj]

Zobacz też[edytuj]