Nadania praw miejskich w Polsce po 1900

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Miejscowości o statusie wsi (dawniej także osiedla, gromady itp.) otrzymują prawa miejskie na mocy rozporzadzania Rady Ministrów. Poniższa lista przedstawia najmłodsze polskie miasta, które otrzymały lub odzyskały taki status po roku 1900.

Uwagi:

lata 2010.[edytuj]

2018[edytuj]

1 stycznia 2018[3]

2017[edytuj]

1 stycznia 2017[4]

2016[edytuj]

1 stycznia 2016[5].

2015[edytuj]

1 stycznia 2015

2014[edytuj]

1 stycznia 2014

2011[edytuj]

1 stycznia 2011

2010[edytuj]

1 stycznia 2010

lata 2000.[edytuj]

2009[edytuj]

1 stycznia 2009

2008[edytuj]

1 stycznia 2008

2007[edytuj]

1 stycznia 2007

2006[edytuj]

1 stycznia 2006

2005[edytuj]

1 stycznia 2005

2004[edytuj]

1 stycznia 2004

2003[edytuj]

1 stycznia 2003

2001[edytuj]

1 stycznia 2001

2000[edytuj]

1 stycznia 2000

lata 1990.[edytuj]

1998[edytuj]

1 stycznia 1998

1997[edytuj]

1 stycznia 1997

1996[edytuj]

1 stycznia 1996

1994[edytuj]

30 grudnia 1994

1 lipca 1994

1993[edytuj]

31 grudnia 1993

1 października 1993

11 sierpnia 1993

1 stycznia 1993

1992[edytuj]

1 stycznia 1992

1991[edytuj]

2 kwietnia 1991

1990[edytuj]

1 stycznia 1990

lata 1980.[edytuj]

1989[edytuj]

1 stycznia 1989

1988[edytuj]

1 stycznia 1988

1987[edytuj]

1 stycznia 1987

1986[edytuj]

1 stycznia 1986

1984[edytuj]

15 marca 1984

1 stycznia 1984

1983[edytuj]

1 października 1983

1982[edytuj]

1 października 1982

1980[edytuj]

1 stycznia 1980

lata 1970.[edytuj]

1977[edytuj]

1 lutego 1977

1973[edytuj]

9 grudnia 1973

1 stycznia 1973

lata 1960.[edytuj]

1969[edytuj]

1 stycznia 1969

1967[edytuj]

1 stycznia 1967

1966[edytuj]

1 stycznia 1966

1965[edytuj]

1 stycznia 1965

1963[edytuj]

30 czerwca 1963

1962[edytuj]

18 lipca 1962

1 lipca 1962

1961[edytuj]

31 grudnia 1961

1960[edytuj]

31 grudnia 1960

lata 1950.[edytuj]

1959[edytuj]

31 grudnia 1959

1 stycznia 1959

1958[edytuj]

1 stycznia 1958

1957[edytuj]

31 stycznia 1957

1 stycznia 1957

1956[edytuj]

31 grudnia 1956

1954[edytuj]

13 listopada 1954

1 stycznia 1954

1953[edytuj]

21 września 1953

1952[edytuj]

1 lipca 1952

1 stycznia 1952

Ustrzyki otrzymały prawa miejskie w 1727 roku. Po II wojnie światowej miasto znalazło się w ZSRR, gdzie zostało pozbawione praw miejskich[96]. Po powrocie do Polski w ramach umowy o zamianie odcinków terytoriów państwowych zawartej 15 lutego 1951 pomiędzy PRL i Związkiem Radzieckim, ponownie utworzono miasto Ustrzyki Dolne, w którego skład weszły miejscowości Ustrzyki Dolne i Strwiążyczek[95].

1951[edytuj]

8 sierpnia 1951

15 maja 1951

12 marca 1951

1 stycznia 1951

1950[edytuj]

1 stycznia 1950

lata 1940.[edytuj]

1949[edytuj]

1 lipca 1949

28 kwietnia 1949

  • Koluszki[107] (ŁD) (utworzone z gromady Koluszki-Kolonia z równoczesną zmianą nazwy na Koluszki)

4 kwietnia 1949

1947[edytuj]

1 stycznia 1947

1946[edytuj]

1 października 1946

1 kwietnia 1946

1945[edytuj]

5 lipca 1945

1 lipca 1945

1 kwietnia 1945

1940/1941[edytuj]

  • Zaniemyśl[133][134] (WP) (prawa miejskie poza administracją Polski, pod okupacją; prawa miejskie wcześniej 1742-1934, utrata praw miejskich w 1948)

1940[edytuj]

24 października 1940[135]

  • Jabłonowo Pomorskie (KP) (prawa miejskie nadane przez okupanta; anulowane w 1945; prawa miejskie pownownie w 1962)

1 stycznia 1940[136]

lata 1930.[edytuj]

1939[edytuj]

1 kwietnia 1939

1936[edytuj]

28 maja 1936

  • Krzyż[115][139] (WP) (obecnie Krzyż Wielkopolski; prawa miejskie poza administracją Polski)

1935[edytuj]

1934[edytuj]

15 maja 1934

9 kwietnia 1934

1 kwietnia 1934

1933/1934 – Galicja[edytuj]

Przemiany administracyjne w kategorii miast w latach 1933-34 w województwach południowych wymagają szczególnego omówienia.

Określenie miasto w latach międzywojennych na terenie Galicji i Kresów Wschodnich nie było jednoznaczne. Mogło odnosić się wyłącznie do charakteru prawnego miejscowości (a więc typu jednostki administracyjnej), co nie znaczyło automatycznie że „miasto administracyjne” faktycznie posiadało prawa miejskie. Mimo że większość miast prawnych prawa miejskie posiadała, wiele z nich miało zaledwie prawa miasteczka a niektóre miasta (np. Krynica, Krzeszowice, Szczakowa i Zakopane) były wręcz wsiami[144]. W wyniku reformy administracyjnej przeprowadzonej przez władze austriackie na obszarze Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim po I rozbiorze Polski (1784), miasta prawne (gminy miejskie) na terenie międzywojennej Galicji (województwa: krakowskie, lwowskie, stanisławowskie i tarnopolskie) należały do trzech kategorii:

  • miasta o własnym statucie
  • miasta rządzące się ustawą z 13 marca 1889 roku[147]
    • miasta należące do tej kategorii posiadały wszystkie przywileje miast (prawa miejskie), z wyjątkiem miasteczka Buczacz
  • miasta rządzące się ustawą z 3 lipca 1896 roku[148]
    • miasta należące do tej największej kategorii posiadały najczęściej przywileje a) miasteczek, rzadziej b) miast a czasem wyjątkowo (7 miejscowości) niektóre były c) wsiami

13 lipca 1933 roku weszła w życie ustawa o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorialnego, stanowiąca znoszenie miast o liczbie mieszkańców niższej niż 3000 w drodze rozporządzeń Rady Ministrów, a większych miast w drodze ustawodawczej[149]. Ustawa z 3 lipca 1896 roku przestała obowiązywać w ciągu roku od wejścia w życie ustawy (czyli do lipca 1934) przez co 40 miast i 67 miasteczek rządzących się ustawą z 1896 roku i liczących powyżej 3000 mieszkańców zostało automatycznie podniesionych do rangi miast objętych ustawą z 1889 roku[150]. Równocześnie 31 gmin miejskich będących miastami/miasteczkami rządzącymi się ustawą z 1896 roku i liczących w 1933 roku mniej niż 3000 mieszkańców, a także 8 (9[151]) gmin miejskich będących wsiami (niezależnie od liczby ludności) zostałyby według nowego prawa przekształcone w gminy wiejskie. Jednakże indywidualnymi rozporządzeniami za miasta uznano 20 mniejszych miast[152] oraz wszystkie wsie[151] stanowiące gminy miejskie[153]. Równocześnie do rzędu miast podniesiono także trzy dotychczasowe gminy wiejskie[154]. Na mocy ustawy z 1933 łącznie 12 gmin miejskich (w tym jedna wieś)[155], a także 14 gmin wiejskich z prawami miejskimi[156] utraciło automatycznie status miast.

Poniższa lista uzwględnia wszystkie dotychczasowe gminy miejskie, które od reformy w 1784 r. praw miejskich nie posiadały (były miasteczkami albo wsiami), a które w związku z reformą administracyjną miast galicyjskich 1933-34 zostały podniesione do rzędu miast rządzących się ustawą z 1889 roku (a więc w praktyce otrzymując prawa miejskie), zarówno automatycznie jak i drogą indywidualnych rozporządzeń. Lista nie uwzględnia natomiast tych 40 miast[157], które automatycznie – oraz Husiatyna i Zatora w drodze indywidualnych rozporządzeń[158][159] – zmieniły ustawę z 1896 na 1889, posiadając nieprzerwanie prawa miejskie.

I. Miasteczka (od 1784) powyżej 3000 mieszk. (gminy miejskie), podniesione do rzędu miast automatycznie[edytuj]

13 lipca 1934

Główne źródła:[160][161][162][163][150][164][110][115][165]

II. Miasteczka (od 1784) i wsie (gminy miejskie) poniżej 3000 mieszk., podniesione do rzędu miast drogą indywidualnych rozporządzeń[edytuj]

A) Miasteczka[edytuj]

2 czerwca 1934

1 kwietnia 1934

31 marca 1934

20 października 1933

B) Wsie[edytuj]

20 października 1933

14 sierpnia 1933

1932[edytuj]

23 czerwca 1932

1931[edytuj]

27 czerwca 1931

27 kwietnia 1931

  • Trzebinia[183][184] (MP) – otrzymanie statusu gminy miejskiej na prawach miasteczka (od ?), prawa miejskie dopiero w 1934

1 stycznia 1931

1930[edytuj]

19 maja 1930

lata 1920.[edytuj]

1929[edytuj]

11 lipca 1929

21 maja 1929

1928[edytuj]

1 kwietnia 1928

1927[edytuj]

31 października 1927

15 kwietnia 1927

1 kwietnia 1927

14 lutego 1927

11 lutego 1927

  • Nowogród[197] (PL) (prawa miejskie 1427-1870, samorząd miejski przywrócony przez okupanta, lecz miasto nie zaliczone do miast w 1919 przez co status prawno-administracyjny był nieuregulowany)

1926[edytuj]

1 września 1926

1 lipca 1926

1 kwietnia 1926

  • Lanckorona[200] (MP) – otrzymanie statusu gminy miejskiej, posiadając już prawa miejskie (od 1361), lecz będąc dotychczas (za II RP) gminą wiejską; w 1934 utrata praw miejskich i statusu gminy miejskiej

4 marca 1926

13 lutego 1926

1 stycznia 1926

1925[edytuj]

1 października 1925

  • Biała Rawska[204] (ŁD) (prawa miejskie 1498-1870, samorząd miejski przywrócony przez okupanta, lecz miasto nie zaliczone do miast w 1919 przez co status prawno-administracyjny był nieuregulowany)

9 lipca 1925

1 lipca 1925

14 stycznia 1925

  • Głowno[208] (ŁD) (prawa miejskie 1427-1870, samorząd miejski przywrócony przez okupanta, lecz miasto nie zaliczone do miast w 1919 przez co status prawno-administracyjny był nieuregulowany)

1 stycznia 1925

1924[edytuj]

31 grudnia 1924

5 marca 1924

1 stycznia 1924

1923[edytuj]

11 maja 1923

  • Sejny[220] (PL) (prawa miejskie 1602-1919, miasto nie zaliczone do miast w 1919, utrzymując jednak samorząd miejski, przez co status prawno-administracyjny miejscowości był nieuregulowany)

14 kwietnia 1923

1 marca 1923

  • Proszowice[222] (MP) (prawa miejskie 1358-1870, samorząd miejski przywrócony przez okupanta, lecz miejscowość nie zaliczona do miast w 1919 przez co status prawno-administracyjny był nieuregulowany)
  • Stryków[222] (ŁD) (prawa miejskie 1394-1870, samorząd miejski przywrócony przez okupanta, lecz miejscowość nie zaliczona do miast w 1919 przez co status prawno-administracyjny był nieuregulowany)

26 lutego 1923

  • Suraż[223] (PL) (prawa miejskie 1440-1919, miejscowość nie zaliczona do miast w 1919, utrzymując jednak samorząd miejski, przez co status prawno-administracyjny miejscowości był nieuregulowany)

24 lutego 1923

1 stycznia 1923

1922[edytuj]

1 października 1922

1 lipca 1922

1 marca 1922

1921[edytuj]

1 sierpnia 1921

  • Chodecz[234] (KP) (prawa miejskie 1442-1812 i 1822-1867, samorząd miejski przywrócony przez okupanta, lecz miejscowość nie zaliczona do miast w 1919 przez co status prawno-administracyjny był nieuregulowany)
  • Golina[234] (WP) (prawa miejskie 1330-1870, samorząd miejski przywrócony przez okupanta, lecz miejscowość nie zaliczona do miast w 1919 przez co status prawno-administracyjny był nieuregulowany)
  • Rychwał[234] (WP) (prawa miejskie 1458-1870, samorząd miejski przywrócony przez okupanta, lecz miejscowość nie zaliczona do miast w 1919 przez co status prawno-administracyjny był nieuregulowany)
  • Ślesin[234] (WP) (prawa miejskie 1358-1870, samorząd miejski przywrócony przez okupanta, lecz miejscowość nie zaliczona do miast w 1919 przez co status prawno-administracyjny był nieuregulowany)

lata 1910.[edytuj]

1919[edytuj]

Przemiany administracyjne w kategorii miast w 1919 roku na obszarze województw centralnych wymagają szczególnego omówienia.

4 lutego 1919 roku ukazał się dekret o samorządzie miejskim, według którego za miasta uznano 150 miejscowości na terenie Generalnego Gubernatorstwa w granicach byłego Królestwa Kongresowego (a więc bez obszarów Ober-Ostu). Lista obejmowała miejscowości należące do różnych kategorii pod względem praw miejskich. Były to zarówno miasta jak i miejscowości które w dniu wydania dekretu praw miejskich nie posiadały[235]:

  • Miejscowości podniesione do rzędu miast (40)
    • Kat. 1: 35 miejscowości (osad miejskich) które zostały pozbawione praw miejskich Ukazem Carskim z 1869[236]
    • Kat. 2: 1 miejscowość która została pozbawiona praw miejskich w ramach korekty Ukazu Carskiego z 1869 (1883)[237]
    • Kat. 3: 1 miejscowość która od 1908 była osadą miejską w rozumieniu Ukazu Carskiego z 1869, lecz nigdy wcześniej praw miejskich nie posiadała[238]
    • Kat. 4: 2 miejscowości która wcześniej praw miejskich nigdy nie posiadały[239]
  • Miasta (110)
    • Kat. 5: 94 miejscowości będącymi miastami nieprzerwanie od XIII-XVII wieku[240]
    • Kat. 6: 11 miejscowości które prawa miejskie uzyskały lub odzyskały od austriackich bądź niemieckich władz okupacyjnych podczas I wojny światowej[241]
    • Kat. 7: 3 miejscowości które prawa miejskie uzyskały w czasie autonomii Królestwa Kongresowego[242]
    • Kat. 8: 2 miejscowości które prawa miejskie otrzymały od władz carskich na początku XX wieku[243]

Powyższy dekret nie objął początkowo trzech powiatów byłej guberni suwalskiej, które weszły w skład II RP (augustowskiego, sejneńskiego i suwalskiego) oraz czterech powiatów z byłej guberni siedleckiej (bialskiego, konstantynowskiego, radzyńskiego i włodawskiego), podlegających do końca 1918 roku pod Ober-Ost); nie objął też trzech powiatów byłej guberni grodzieńskiej (białostockiego, bielskiego i sokólskiego), które w 1919 roku przyłączono do województwa białostockiego[244]. Działanie dekretu o samorządzie miejskim na miejscowości w wymienionych powiatch roziągnięto trzema osobnymi rozporządzeniami: z 25 września 1919[245], 13 października 1919[246] i 22 października 1919[247]; łącznie za miasta uznano 31 miejscowości, jednemu – Orli – odebrano prawa miejskie z dniem 22 października 1919 a miasteczko Suraż oraz miasto Sejny nie zostały zaliczone do miast. Brak jedynie rozporządzenia dotyczącego Augustowa i Suwałk (które statusu miejskiego nigdy nie utraciły)[244]. 34 miejscowości z obszaru Ober-Ostu które uznano za miasta należały do następujących kategorii:

  • Miejscowości podniesione do rzędu miast (16)
    • Kat. 1: 3 miejscowości (osady miejskie) które zostały pozbawione praw miejskich Ukazem Carskim z 1869[248]
    • Kat. 4: 1 miejscowość która wcześniej praw miejskich nigdy nie posiadała[249]
    • Kat. 9: 12 miejscowości które mimo dotychczasowego funkcjonowania jako gminy miejskie posiadały zaledwie prawa miasteczka[250][251]
  • Miasta (17)
    • Kat. 5: 17 miejscowości będącymi miastami nieprzerwanie od XII-XVII wieku[252][251]

Podczas pracy nad Rocznikiem Statystycznym GUS:u w 1920/21 istniało na terenie województw centralnych 21 miejscowości o nieuregulowanym charakterze prawnym. Były to miejscowości, którym samorząd miejski został nadany przez okupanta (a więc de facto funkcjonujące już jako gminy miejskie), a które nie zostały wymienione w dekrecie z 4 lutego 1919. Jednostkami tymi, których sprawa charakteru prawno-administracyjnego została zadecydowana w latach 1921-1927 (przez rozciągnięcie na nie dekretu na mocy indywidualnych rozporządzeń wydanych na podstawie ustawy z 20 lutego 1920 roku) były „miejscowości”: Chodecz, Golina, Rychwał, Ślesin, Stryków, Proszowice i Suraż oraz „miasta”: Sejny, Rajgród, Głowno, Biała Rawska i Nowogród. Pozostałym dziewięciu jednostkom skasowano ustrój miejski: Burzeninowi, Osięcinom, Piotrkowowi (Kujawskiemu), Skulskowi, Śniadowowi, Stopnicy, Wiźnie, Kłodawie i Jedwabnemu, (dwum ostatnim nadano jednak status miejski w 1925 względnie w 1927 roku)[244][253][254][255].

Poniższa lista uzwględnia tylko miejscowości podniesione do rzędu miast według powyższej klasyfikacji, a więc miejscowości którym nadano prawa miejskie, niezależnie od uprzedniego statusu administracyjnego. Lista nie uwzględnia natomiast tych 128 miast, które nieprzerwanie posiadały prawa miejskie. Listę uszeregowano najpierw według kategorii, a następnie według daty.

Kategoria 1[edytuj]

22 października 1919

13 października 1919

7 lutego 1919

Kategoria 2[edytuj]

7 lutego 1919

Kategoria 3[edytuj]

7 lutego 1919

Kategoria 4[edytuj]

29 września 1919

7 lutego 1919

Kategoria 9[edytuj]

1918[edytuj]

3 listopada 1918

1917[edytuj]

1 lutego 1917

1916[edytuj]

10 grudnia 1916

18 sierpnia 1916

1915[edytuj]

1 lipca 1915

1912[edytuj]

27 lipca 1912

lata 1900.[edytuj]

1906[edytuj]

7 listopada 1906

  • Puławy (LB) (w 1906 prawa miejskie poza administracją Polski)

1902 lub 1903[edytuj]

23 czerwca 1902[267][268][269] lub 24 stycznia 1903[270]

  • Sosnowiec (ŚL; prawa miejskie poza administracją Polski)

1901[edytuj]

8 października 1901

  • Sopot[271] (PM); prawa miejskie poza administracją Polski)

21 września 1901

  • Jaworzno[272] (ŚL); otrzymanie statusu gminy miejskiej (na prawach miasteczka) poza administracją Polski, prawa miejskie w 1933)

Okoliczności szczególne, błędne interpretacje i wątpliwości[edytuj]

  • 2017: Jastarnia – 1 stycznia 2017 odebrano status miasta gminie miejskiej Jastarnia z równoczesnym nadaniem statusu miasta miejscowości Jastarnia. Jest to zabieg administracyjny związany ze zmianą rodzaju gminy z miejskiej na miejsko-wiejską (patrz → Szczawnica poniżej).
  • 2016: Pieszyce – 1 stycznia 2016 odebrano status miasta gminie miejskiej Pieszyce z równoczesnym nadaniem statusu miasta miejscowości Pieszyce. Jest to zabieg administracyjny związany ze zmianą rodzaju gminy z miejskiej na miejsko-wiejską (patrz → Szczawnica poniżej).
  • 2015: Władysławowo – 1 stycznia 2015 odebrany został status miasta gminie miejskiej Władysławowo z równoczesnym nadaniem statusu miasta miejscowości Władysławowo. Jest to zabieg administracyjny związany ze zmianą rodzaju gminy z miejskiej na miejsko-wiejską[6] (patrz → Szczawnica poniżej).
  • 2014: Czarna Woda – 1 stycznia 2014 odebrano status miasta gminie miejskiej Czarna Woda z równoczesnym nadaniem statusu miasta miejscowości Czarna Woda. Jest to zabieg administracyjny związany ze zmianą rodzaju gminy z miejskiej na miejsko-wiejską[7] (patrz → Szczawnica poniżej).
  • 2008: Szczawnica – 1 stycznia 2008 odebrano status miasta gminie miejskiej Szczawnica z równoczesnym nadaniem statusu miasta miejscowości Szczawnica. Jest to zabieg administracyjny związany ze zmianą rodzaju gminy z miejskiej na miejsko-wiejską[273]. Rada Miasta Szczawnicy złożyła do MSWiA wniosek dotyczący zmiany granic administracyjnych miasta Szczawnica oraz zmiany statusu gminy z gminy miejskiej na miejsko-wiejską. Dokonanie takiej zmiany wymagało, ze względów ustawowych, w pierwszej kolejności odebrania statusu miasta gminie Szczawnica, następnie nadania statusu miasta miejscowości Szczawnica oraz określenia jej granic. Ten zabieg administracyjny oczywiście nie wpłynął w jakikolwiek sposób na zmianę statusu miasta samej Szczawnicy. Sam wniosek Szczawnicy wiązał się głównie z tym, że zmiana statusu gminy na miejsko-wiejską umożliwi skorzystanie ze środków Unii Europejskiej przeznaczonych dla obszarów wiejskich, a mieszkańcy nowo utworzonych wsi (na wyłączonych z granic administracyjnych miasta terenach dominują funkcje rolnicze) będą mieli możliwość utworzenia gospodarstw agroturystycznych i dostęp do kredytów z tym związanych, a także będą zwolnieni z podatku dochodowego w przypadku wynajmu do pięciu pokoi[274].
  • 1992: Czerwionka-Leszczyny – 27 maja 1975 włączono miasto Czerwionka (prawa miejskie 1962) do miasta Leszczyny (prawa miejskie 1962), zachowując nazwę i ciągłość prawną miasta Leszczyny, a likwidując miasto Czerwionka[278]. 1 stycznia 1992 roku zmieniono nazwę miasta na Czerwionka-Leszczyny[279], co powoduje, że niektórzy uznają je za nowe miasto.
  • 1982: Szczawnica – 1 stycznia 1982 zmieniono nazwę miasta Szczawnica-Krościenko na Szczawnica, natomiast 1 października 1982 z miasta Szczawnica wyłączono obszar Krościenka i Tylki, które weszły w skład nowej gminy[280][281]; początkowo tę zmianę planowano na 1 stycznia 1982, lecz ze względu na wprowadzenie stanu wojennego odłożono ją na mocy rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska o 10 miesięcy). Czasami błędnie podaje się, że miasto Szczawnica-Krościenko zostało zlikwidowane, a utworzono nowe miasto Szczawnica, tymczasem miasto Szczawnica, pomimo zmiany nazwy, zachowało ciągłość prawną.
  • 1973: Sulmierzyce – 1 stycznia 1973 odebrano prawa miejskie Sulmierzycom[284], będącym miastem od 1457 roku. Decyzja została podjęta w ramach przeprowadzanej wówczas reformy administracyjnej kraju. Zbulwersowani mieszkańcy podjęli zorganizowany protest skierowany do ówczesnych władz powiatowych, wojewódzkich oraz bezpośrednio do Rady Państwa w Warszawie, dokąd udała się delegacja protestujących[285]. Reakcja ta spowodowała śpieszne przywrócenie praw miejskich Sulmierzycom dnia 9 grudnia 1973[286], a więc już po jedenastu miesiącach.
  • 1969: Trzebinia-Siersza – 1 stycznia 1969[60] do obszaru miasta Trzebinia włączono osiedle Siersza, jednocześnie zmieniono nazwę miasta Trzebinia na Trzebinia-Siersza[287]. Proces ten czasami jest interpretowany jako fakt powstania nowego miasta, tymczasem miasto Trzebinia, pomimo zmiany nazwy zachowało ciągłość prawną.
  • 1958: Czechowice-Dziedzice – 1 stycznia 1951 włączono gminę Dziedzice do gminy Czechowice (jednocześnie nadano tej drugiej prawa miejskie), zachowując nazwę i ciągłość prawną gminy Czechowice, a likwidując gminę Dziedzice[288]. 22 listopada 1958 roku zmieniono nazwę miasta na Czechowice-Dziedzice[289], co powoduje, że niektórzy uznają je za nowe miasto.
  • 1949: Nowa Huta – czasem podawana jako miasto w latach 1949-1951, po czym stała się dzielnicą Krakowa. Nowa Huta wymieniana jest w Dzienniku Ustaw jako miasto Nowa Huta[290]. Użyte tam określenie „budowane miasto Nowa Huta” sugeruje, że jeszcze praw miejskich nie miała. Natomiast uchwała z 17 marca 1951 r.[291] nie wspomina już by Nowa Huta była miastem. Ponieważ data nadania ewentualnych praw miejskich nie jest niezweryfikowana, sugeruje to, że Nowa Huta zapewne była budowana w intencjach przekształcenia w miasto, którym ostatecznie nie została przez włączenie do Krakowa.
  • 1939: Wierzbnik-Starachowice – 1 kwietnia 1939 do obszaru miasta Wierzbnik włączono osiedle Starachowice Fabryczne[293], a rozporządzeniem MSW z 28 marca 1939 roku nazwę miasta Wierzbnik zmieniono na Starachowice-Wierzbnik[294], a w 1949 roku ostatecznie na Starachowice[295]. Proces ten czasami jest interpretowany jako fakt powstania nowego miasta, tymczasem miasto Wierzbnik, pomimo zmiany nazwy zachowało ciągłość prawną.
  • 1935: Ustka – do 2005 roku za datę nadania praw miejskich Ustce uważano 22 marca 1935. W związku z obchodami 70. rocznicy nadania praw miejskich, ustecki dziennikarz-historyk Marcin Barnowski odkrył, że Ustka praw miejskich nigdy nie otrzymała, a jej obecny status miejski jest wynikiem uzurpacji. Nie udało się znaleźć żadnego dokumentu potwieradzającego nadanie Ustce praw miejskich, a data 22 marca 1935 jest zaledwie datą wydania rozporządzenia do ustawy o ustroju gmin, na mocy którego każdy szef gminy obligatoryjnie stał się burmistrzem. Znaczy to, że zmieniła się tylko samorządowa tytulatura, a samo rozporządzenie nie przesądzało o decyzji o nadaniu praw miejskich. Ponadto wydany w 1938 roku wykaz miast Pomorza Środkowego, liczących poniżej 10 tysięcy mieszkańców, nie obejmował Ustki. Ustka nie występuje jako miasto w żadnym międzywojennym wykazie gmin (np. w Amtlisches Gemeindeverzeichnis für das Deutsche Reich z 1939), a jako miasto pojawia się po raz pierwszy w polskich powojennych źródłach GUS-owskich. Wydarzenie to stało się sensacją historyczną[296]. Pojawiły się propozycje wystąpienia z wnioskiem do premiera o nadanie Ustce praw miejskich. Jednakże, według Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, takiej potrzeby nie ma, ponieważ w wielu wydanych po 1975 roku aktach prawnych[297] Ustka figuruje jako miasto[298]. Ostatecznie po przeprowadzonej analizie przepisów potwierdzono, że Ustka posiada prawa miejskie przynajmniej od 1 lipca 1976 roku. Przyjęcie innej interpretacji prowadziłoby do uznania, że równocześnie funkcjonowałyby dwie gminy o identycznym statucie prawnym gminy wiejskiej (a więc gmina wiejska i gmina pseudo-miejska), co jest niedopuszczalne. W oparciu o te ustalenia MSWiA stwierdziło, że władze Ustki o nadanie praw miejskich starać się nie muszą[299].
  • Nowe Skalmierzyce – W artykule Nowe miasta w Polsce i ich struktura społeczno-ekonomiczna (1988)[301] D. Szymańska podaje wzmiankę (s. 404) „Niektóre z nich [z tych miast], jak Poręba czy Nowe Skalmierzyce, po włączeniu na krótko w granice innych miast [zapewne Kalisza], ponownie stały się samodzielnymi jednostkami miejskimi”. Brak jest źródeł pozwalających na weryfikacje tej informacji.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Borysław (do 1933), Czarny Dunajec (1925-34), Knihinin (do 1924), Krynica-Zdrój (do 1933), Krzeszowice (1925-33), Nisko (do 1933), Szczakowa (do 1933), Tustanowice (do 1930), Winniki (1924-33) i Zakopane (do 1933)
  2. Na terenie Galicji istniało 16 miejscowości stanowiących wiejskie gminy jednostkowe, które do końca lipca 1934 roku faktycznie posiadały prawa miejskie: Bircza, Bukowsko, Dubiecko, Dynów, Jaćmierz, Jaśliska, Jezierzany, Lanckorona (do 1926), Mielnica (do marca 1934), Mrzygłód, Nowe Miasto, Nowotaniec, Osiek Jasielski, Rybotycze, Sołotwina i Zarszyn
  3. Dz.U. z 2017 r. Nr 0, poz. 1427
  4. Dz.U. z 2016 r. Nr 0, poz. 1134
  5. Dz.U. z 2015 r. Nr 0, poz. 1083
  6. a b c Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2014 r. w sprawie połączenia gmin, ustalenia granic niektórych gmin i miast, nadania niektórym miejscowościom statusu miasta oraz zmiany siedziby władz gminy Dz.U. z 2014 r. poz. 1023
  7. a b c d e f Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2013 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin i miast, nadania niektórym miejscowościom statusu miasta oraz zmiany siedziby władz gminy Dz.U. z 2013 r. poz. 869
  8. a b c d e Dz.U. z 2010 r. Nr 138, poz. 929
  9. a b c d e f Dz.U. z 2009 r. Nr 120, poz. 1000
  10. a b c d e Dz.U. z 2008 r. Nr 137, poz. 860
  11. Dz.U. z 2007 r. Nr 136, poz. 961
  12. a b Dz.U. z 2006 r. Nr 137, poz. 972
  13. a b Dz.U. z 2005 r. Nr 141, poz. 1185
  14. Dz.U. z 2004 r. Nr 169, poz. 1767
  15. a b Dz.U. z 2003 r. Nr 134, poz. 1248
  16. Dz.U. z 2002 r. Nr 93, poz. 822
  17. a b c d Dz.U. z 2000 r. Nr 117, poz. 1231
  18. a b c d e Dz.U. z 1999 r. Nr 110, poz. 1268
  19. a b c d Dz.U. z 1997 r. Nr 130, poz. 847
  20. Dz.U. z 1997 r. Nr 109, poz. 705
  21. a b c d e f Dz.U. z 1996 r. Nr 155, poz. 760
  22. Dz.U. z 1996 r. Nr 155, poz. 761
  23. a b c d Dz.U. z 1995 r. Nr 153, poz. 780
  24. a b c d Dz.U. z 1994 r. Nr 132, poz. 672
  25. a b c Dz.U. z 1994 r. Nr 132, poz. 671
  26. a b Dz.U. z 1994 r. Nr 72, poz. 315
  27. a b c d e f Dz.U. z 1993 r. Nr 123, poz. 555
  28. a b c d e f Dz.U. z 1993 r. Nr 86, poz. 400
  29. a b c d Dz.U. z 1993 r. Nr 68, poz. 329
  30. Dz.U. z 1992 r. Nr 100, poz. 500
  31. a b Dz.U. z 1991 r. Nr 115, poz. 497
  32. a b c Dz.U. z 1991 r. Nr 2, poz. 8
  33. M.P. z 1989 r. Nr 41, poz. 326
  34. M.P. z 1989 r. Nr 41, poz. 323
  35. M.P. z 1989 r. Nr 41, poz. 325
  36. M.P. z 1989 r. Nr 41, poz. 324
  37. M.P. z 1989 r. Nr 41, poz. 327
  38. M.P. z 1988 r. Nr 32, poz. 284
  39. M.P. z 1988 r. Nr 32, poz. 286
  40. M.P. z 1988 r. Nr 32, poz. 285
  41. M.P. z 1987 r. Nr 38, poz. 326
  42. M.P. z 1987 r. Nr 38, poz. 327
  43. M.P. z 1987 r. Nr 38, poz. 328
  44. M.P. z 1987 r. Nr 38, poz. 329
  45. M.P. z 1986 r. Nr 32, poz. 229
  46. M.P. z 1986 r. Nr 34, poz. 260
  47. M.P. z 1986 r. Nr 34, poz. 261
  48. M.P. z 1986 r. Nr 34, poz. 262
  49. M.P. z 1986 r. Nr 34, poz. 263
  50. M.P. z 1985 r. Nr 43, poz. 279
  51. Dz.U. z 1984 r. Nr 14, poz. 62
  52. Dz.U. z 1984 r. Nr 14, poz. 62
  53. a b c d e Dz.U. z 1983 r. Nr 51, poz. 229
  54. Dz.U. z 1982 r. Nr 23, poz. 164
  55. Dz.U. z 1979 r. Nr 27, poz. 161
  56. Dz.U. z 1977 r. Nr 2, poz. 10
  57. Dz.U. z 1973 r. Nr 40, poz. 237
  58. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s Dz.U. z 1972 r. Nr 50, poz. 327
  59. a b Dz.U. z 1968 r. Nr 21, poz. 134
  60. a b c d Dz.U. z 1968 r. Nr 18, poz. 118
  61. a b c d Dz.U. z 1968 r. Nr 48, poz. 344
  62. a b c d e f g Dz.U. z 1968 r. Nr 48, poz. 343
  63. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab Dz.U. z 1966 r. Nr 52, poz. 318
  64. Dz.U. z 1966 r. Nr 47, poz. 294
  65. a b Dz.U. z 1965 r. Nr 54, poz. 334
  66. a b Dz.U. z 1964 r. Nr 42, poz. 286
  67. a b c d Dz.U. z 1963 r. Nr 23, poz. 132
  68. Dz.U. z 1963 r. Nr 23, poz. 131
  69. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj Dz.U. z 1962 r. Nr 41, poz. 188
  70. Stadt Goßlershausen
  71. Dz.U. z 1962 r. Nr 30, poz. 138
  72. Dz.U. z 1961 r. Nr 46, poz. 249
  73. Dz.U. z 1960 r. Nr 60, poz. 345
  74. Dz.U. z 1959 r. Nr 66, poz. 407
  75. a b Dz.U. z 1959 r. Nr 66, poz. 408
  76. Dz.U. z 1958 r. Nr 65, poz. 320
  77. a b Dz.U. z 1958 r. Nr 73, poz. 364
  78. Dz.U. z 1958 r. Nr 69, poz. 342
  79. a b c d Dz.U. z 1957 r. Nr 57, poz. 282
  80. a b Dz.U. z 1957 r. Nr 57, poz. 283
  81. Dz.U. z 1957 r. Nr 58, poz. 297
  82. Dz.U. z 1957 r. Nr 57, poz. 284
  83. Dz.U. z 1957 r. Nr 54, poz. 266
  84. Dz.U. z 1957 r. Nr 5, poz. 22
  85. Dz.U. z 1957 r. Nr 8, poz. 33 – Rozporządzenie ustanawiające miasto weszło w życie 9 lutego 1957 z mocą obowiązującą od 1 stycznia 1957
  86. Dz.U. z 1956 r. Nr 52, poz. 234
  87. Dz.U. z 1956 r. Nr 61, poz. 294
  88. a b c d e f g h i j k l Dz.U. z 1954 r. Nr 49, poz. 254
  89. Dz.U. z 1953 r. Nr 49, poz. 241
  90. Dz.U. z 1953 r. Nr 47, poz. 232
  91. Dz.U. z 1953 r. Nr 42, poz. 208
  92. Dz.U. z 1999 r. Nr 110, poz. 1267
  93. a b c d e f g h i j k Dz.U. z 1952 r. Nr 26, poz. 181
  94. Dz.U. z 1952 r. Nr 27, poz. 186
  95. a b Dz.U. z 1951 r. Nr 65, poz. 448
  96. Encyklopedia PWN
  97. a b c Dz.U. z 1951 r. Nr 41, poz. 316
  98. Dz.U. z 1951 r. Nr 27, poz. 200
  99. Dz.U. z 1951 r. Nr 13, poz. 104
  100. Dz.U. z 1950 r. Nr 58, poz. 531
  101. Dz.U. z 1950 r. Nr 57, poz. 514
  102. M.P. z 1958 r. Nr 89, poz. 496
  103. Dz.U. z 1949 r. Nr 61, poz. 482
  104. Dz.U. z 1949 r. Nr 60, poz. 469
  105. Dz.U. z 1949 r. Nr 52, poz. 396
  106. Dz.U. z 1949 r. Nr 49, poz. 371 – Rozporządzenie ustanawiające miasto weszło w życie 1 września 1949 z mocą obowiązującą od 1 lipca 1949
  107. Dz.U. z 1949 r. Nr 24, poz. 165
  108. Dz.U. z 1949 r. Nr 18, poz. 115 – Rozporządzenie ustanawiające miasto weszło w życie 4 kwietnia 1949 z mocą obowiązującą od 4 kwietnia 1949 (dokument podaje datę 1 stycznia 1949)
  109. a b c d e Zarządzenie Wojewody Śląsko-Dąbrowskiego z dnia 13 lutego 1947 r. w sprawie wykonania ustawy śląskiej z dnia 10 lipca 1939 r. o nadaniu ustroju miejskiego gminom wiejskim: Nowy Bytom, Ruda, Szopienice i Świętochłowice powiatu katowickiego oraz gminie Piekary Śląskie powiatu tarnogórskiego
  110. a b Miasta polskie w Tysiącleciu, przewodn. kom. red. Stanisław Pazyra, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, WrocławWarszawaKraków, 1965-1967
  111. Dz.U. z 1947 r. Nr 39, poz. 194 – Rozporządzenie ustanawiające miasto weszło w życie 30 maja 1947 z mocą obowiązującą od 1 kwietnia 1946
  112. LS
  113. Utworzony z prawobrzeżnej części Forstu
  114. a b c Robert Krzysztofik: Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna (2007); także Rocznik Statystyczny 1947, 1948, 1949, 1950.
  115. a b c d e f g h i j k l m Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, wydanie czwarte, uzupełnione (​ISBN 83-01-12677-9​)
  116. W 1939 roku Dąbie, podobnie jak większość prawobrzeżnych osiedli, zostało włączone w granice tzw. Wielkiego Szczecina. W 1945, zniszczenia wojenne a nade wszystko brak łączności i komunikacji z lewobrzeżną częścią Szczecina (wszystkie mosty kolejowe i drogowe na Odrze były zburzone) spowodowały, że Dąbie jako samodzielne miasto, w pierwszych czterech latach (do 1948 r.), należało administracyjnie do powiatu gryfińskiego. Rocznik Statystyczny (stan na 1 kwietnia 1947) wylicza Dąbie jako jedno z 74 miast woj. szczecińskiego. Według Rocznika Statystycznego z 1949 roku liczba miast woj. szczecińskiego wynosi już 71, co jest przesłanką o zniesieniu statusu miejskiego Podjuch, Dąbia i Dziwnowa (brak odpowiedniego Dziennika Ustaw)
  117. Rocznik Statystyczny (stan na 1 kwietnia 1947) wylicza Dziwnów jako jedno z 74 miast woj. szczecińskiego. Według Rocznika Statystycznego z 1948 roku liczba miast woj. szczecińskiego wynosi już 73, co jest przesłanką o zniesieniu statusu miejskiego Dziwnowa (brak odpowiedniego Dziennika Ustaw). Dziwnów przekształcono w jednoosadową gminę Dziwnów
  118. Spis sumaryczny w 1946
  119. Kamieniec Ząbkowicki znów będzie miastem?
  120. Rocznik Statystyczny (1947). Główny Urząd Statystyczny ( Wydawnictwo zatwierdzone przez Ministerstwo Oświaty pismem Nr VI Oc.– 3118 47 z dn. 9 listopada 1947 jako książkę zalecaną do bibliotek nauczycielskich), str. 23
  121. Podział administracyjny Rzeczypospolitej Polskiej (1948): Praca zespołowa pod redakcją prof. Stanisława Srokowskiego. Warszawa: Biblioteka Samorządowca Nr 77, 1948, str. 175
  122. Informator adresowy miast i gmin wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: Instytut Wydawniczy Kolumna, 1948, str. 56, 197
  123. W 1939 roku Podjuchy, podobnie jak większość prawobrzeżnych osiedli, zostały włączone w granice tzw. Wielkiego Szczecina. W 1945 z powodu ciężkich walk o prawobrzeże Szczecina, zabudowa doznała dużych zniszczeń. Zniszczono także mosty na Odrze Zachodniej i Regalicy, co łączyło się z odcięciem Prawobrzeża od centrum Szczecina. W związku z tym Podjuchy (jak i wszystkie osiedla obecnego Prawobrzeża), przyłączono do ówczesnego powiatu gryfińskiego. Ożywienie nastąpiło po odbudowaniu mostów i przyłączeniu w 1948 tych terenów do miasta. Rocznik Statystyczny (stan na 1 kwietnia 1947) wylicza Podjuchy jako jedno z 74 miast woj. szczecińskiego. Według Rocznika Statystycznego z 1949 roku liczba miast woj. szczecińskiego wynosi już 71, co jest przesłanką o zniesieniu statusu miejskiego Podjuch, Dąbia i Dziwnowa
  124. miejscowość uznano za miasto bez formalnego aktu prawnego nadającego prawa miejskie w okresie między marcem a czerwcem 1945. Spotykane w literaturze daty nadania praw miejskich w okresie II wojny światowej dotyczą włączenia Pruszcza w granice miasta Gdańska - Historia Pruszcza Gdańskiego do 1989 red. Błażej Śliwiński, Pruszcz Gdański 2008
  125. Poznański Dziennik Wojewódzki – rok 1945, nr 12, poz. 88.
  126. Prawobrzeżna część Fürstenberga
  127. Miasto utworzone z prawobrzeżnej części Frankfurtu nad Odrą
  128. patrz → Ciekawostki: 1935 Ustka
  129. Miasto utworzone z prawobrzeżnej części Görlitz
  130. a b Wydminy – gmina wiejska
  131. a b c Strona o historii Szczawna-Zdroju
  132. Dz.U. z 1946 r. Nr 24, poz. 161 – Rozporządzenie ustanawiające miasto weszło w życie 7 czerwca 1946 z mocą obowiązującą od 1 kwietnia 1945
  133. 1940: Podział administracyjny Rzeczypospolitej Polskiej: Praca zespołowa pod redakcją prof. Stanisława Srokowskiego. Warszawa: Biblioteka Samorządowca Nr 77, 1948, s. 1952
  134. Robert Krzysztofik w książce Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna (2007) podaje lata 1941-48 jako okres miejskości Zaniemyśla, co oznacza że restytucja praw miejskich została przeprowadzona „nielegalnie” przez okupanta. Po wojnie, wszelkie zmiany administracyjne wprowadzone przez okupanta zostały zrewertowane (Dz.U. 1944 nr 2 poz. 8), co wyjaśniałoby powtórne zniesienie praw miejskich Zaniemyśla. Rocznik Statystyczny (stan na 1 kwietnia 1947) wylicza Zaniemyśl jako jedno ze 131 miast woj. poznańskiego (także mapa Polski WIG z 1945 podaje Zaniemyśl jako miasto). Według Rocznika Statystycznego z 1948 roku liczba miast woj. poznańskiego wynosi już 129 (bez Brójec i Górzycy, wymienionych w wykazie miast z 1947, następnie zniesionych, vide Zmiany administracyjne miast i osiedli 1918-1963, Warszawa, 1964). Liczba miast woj. poznańskiego spada do 128 dopiero w 1950 (Rocznik Statystyczny), co jest przesłanką o zniesieniu statusu miejskiego Zaniemyśla (brak odpowiedniego Dziennika Ustaw).
  135. http://territorial.de/dawp/strasbg/gosslers.htm
  136. Dz. U. Śl. z 1939 r. Nr 21, poz. 51
  137. Dz.U. z 1939 r. Nr 28, poz. 186
  138. Dz.U. z 1939 r. Nr 28, poz. 187
  139. Dokumentacja Geograficzna
  140. Dz.U. z 1934 r. Nr 40, poz. 354
  141. Dz.U. z 1934 r. Nr 29, poz. 258
  142. Dz.U. z 1934 r. Nr 14, poz. 116
  143. a b Dz.U. z 1934 r. Nr 25, poz. 186
  144. Według publikacji: Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom XV – Województwo Tarnopolskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923
  145. Statut z dnia 14 października 1870 roku – Dz. Ust. Kraj. L. 79
  146. Statut z dnia 6 października 1901 roku – Dz. Ust. Kraj. L. 108
  147. Dz. Ust. Kraj. L. 24
  148. Dz. Ust. Kraj. L. 51
  149. Ustawa z dnia 23 marca 1933 r. o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego (Dz.U. z 1933 r. Nr 35, poz. 294, Art. 33)
  150. a b c d e Adam Janusz Mielcarek: Podziały terytorialno – administracyjne II Rzeczypospolitej w zakresie administracji zespolonej. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2008.
  151. a b W Dz.U. z 1933 r. Nr 81, poz. 596 Jaworzno traktowane jest jako wieś (gmina), natomiast Skorowidz Miejscowości woj. krakowskiego z 1921 traktuje je jako miasteczko podlegające ustawie z 1896 roku, a serwis internetowy Miasta Jaworzno wspomina o statusie miasta obowiązującym od 21 września 1901 (str. 9)
  152. W tarnopolskim: Husiatyn (Dz.U. z 1934 r. Nr 25, poz. 187, we lwowskim: Baranów, Cieszanów, Dukla, Głogów, Janów, Jaryczów Nowy, Kańczuga, Krakowiec, Radymno, Szczerzec (Dz.U. z 1934 r. Nr 28, poz. 232) i Sieniawa (Dz.U. z 1934 r. Nr 45, poz. 395) oraz w krakowskim: Kalwaria, Limanowa, Muszyna, Radomyśl Wielki, Sędziszów, Tuchów, Wilamowice, Zator i Żabno (Dz.U. z 1934 r. Nr 28, poz. 233).
  153. We lwowskim: Borysław (Dz.U. z 1933 r. Nr 62, poz. 467) i Winniki (Dz.U. z 1933 r. Nr 81, poz. 595) oraz w krakowskim: Jaworzno, Krynica, Krzeszowice, Szczakowa i Zakopane (Dz.U. z 1933 r. Nr 81, poz. 596)
  154. W tarnopolskim: Chorostków (Dz.U. z 1934 r. Nr 14, poz. 116), Mielnica i Tłuste (Dz.U. z 1934 r. Nr 25, poz. 186)
  155. W tarnopolskim: Jagielnica i Jazłowiec, we lwowskim: Niżankowice, Stara Sól i Ulanów oraz w krakowskim: Brzostek, Ciężkowice, Czarny Dunajec (wieś), Lanckorona, Uście Solne, Wiśnicz Nowy i Wojnicz
  156. W stanisławowskim: Sołotwina, tarnopolskim: Jezierzany, w krakowskim: Osiek (Jasielski), we lwowskim: Bircza, Bukowsko, Dubiecko, Dynów, Jaćmierz, Jaśliska, Mrzygłód, Nowe Miasto (Przemyskie), Nowotaniec, Rybotycze i Zarszyn (na podstawie Skorowidzów miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: Tom XII – Województwo Krakowskie i Śląsk Cieszyński, Tom XIII – Województwo Lwowskie, Tom XIV – Województwo Stanisławowskie, Tom XV – Województwo Tarnopolskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923-1925). Również Mielnica Podolska należała do tej grupy miast, której jednak formalnie nadano status gminy miejskiej z dniem 1 kwietnia 1934 (Dz.U. z 1934 r. Nr 25, poz. 186). Równocześnie na mocy ustawy o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorialnego (Dz.U. z 1933 r. Nr 35, poz. 294), uwzględniającej miasta i gminy (z gromadami) jako jednostki podziału administracyjnego kraju, pojęcie miasteczka utraciło swoją odrębność, funkcjonując odtąd jako typ jednostki osadniczej o odrębnym charakterze topograficznym.
  157. Bełz, Biecz, Bolechów, Bóbrka, Brzozów, Busk, Czortków, Dębica (prawa miejskie 27 lipca 1912), Dobczyce, Dobromil, Dolina, Grybów, Halicz, Jordanów, Kamionka Strumiłowa, Kęty, Komarno, Kuty, Lesko, Lubaczów, Mikulińce, Mościska, Myślenice, Nowy Targ, Olesko, Oświęcim, Pilzno, Pomorzany, Przeworsk, Rohatyn, Ropczyce, Rymanów, Sądowa Wisznia, Skawina, Stary Sambor, Tyśmienica, Zaleszczyki, Zbaraż, Żydaczów i Żywiec
  158. Dz.U. z 1934 r. Nr 25, poz. 187
  159. Dz.U. z 1934 r. Nr 28, poz. 233
  160. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom XIII – Województwo Lwowskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924
  161. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom XII – Województwo Krakowskie i Śląsk Cieszyński, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1925
  162. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom XIV – Województwo Stanisławowskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924
  163. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom XV – Województwo Tarnopolskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923
  164. Dz.U. z 1933 r. Nr 35, poz. 294
  165. Zmiany administracyjne miast i osiedli, Warszawa, 1964
  166. a b Dz.U. z 1928 r. Nr 17, poz. 138
  167. Dz.U. z 1973 r. Nr 39, poz. 230
  168. Dz.U. z 1931 r. Nr 39, poz. 304
  169. Jedyne miasteczko w tej kategorii, które nie spełniało kryterium ludnościowego (ok. 2500 mieszk. w 1933), a za razem nie wymagało indywidualnego rozporządzenia
  170. Dz.U. z 1934 r. Nr 45, poz. 395
  171. a b c d e f g Dz.U. z 1934 r. Nr 28, poz. 233
  172. a b c d e f g h i j Dz.U. z 1934 r. Nr 28, poz. 232
  173. a b c d e Dz.U. z 1933 r. Nr 81, poz. 596
  174. Następnie jako Krynica, od 2002 Krynica-Zdrój
  175. a b Dz.U. z 1924 r. Nr 110, poz. 985
  176. Dz.U. z 1933 r. Nr 81, poz. 594
  177. Dz.U. z 1956 r. Nr 7, poz. 33
  178. Dz.U. z 1933 r. Nr 81, poz. 595
  179. a b Dz.U. z 1924 r. Nr 26, poz. 259
  180. Dz.U. z 1933 r. Nr 62, poz. 467
  181. Dz.U. z 1932 r. Nr 51, poz. 483
  182. Dz.U. z 1931 r. Nr 56, poz. 448
  183. W latach 1969-1977 pod nazwą Trzebinia-Siersza
  184. Dz.U. z 1931 r. Nr 39, poz. 304
  185. Dz.U. z 1930 r. Nr 86, poz. 669
  186. Dz.U. z 1930 r. Nr 37, poz. 325
  187. Dz.U. z 1929 r. Nr 50, poz. 411
  188. Dz.U. z 1929 r. Nr 33, poz. 308
  189. Dz.U. z 1929 r. Nr 33, poz. 309
  190. Później jako Otynja i 'Ottynia
  191. Dz.U. z 1927 r. Nr 94, poz. 841
  192. Dz.U. z 1927 r. Nr 94, poz. 840
  193. Dz.U. z 1927 r. Nr 36, poz. 320
  194. Dz.U. z 1926 r. Nr 125, poz. 726
  195. Dz.U. z 1927 r. Nr 7, poz. 42
  196. Dz.U. z 1927 r. Nr 11, poz. 87
  197. Dz.U. z 1927 r. Nr 10, poz. 83
  198. Dz.U. z 1926 r. Nr 1, poz. 5
  199. Dz.U. z 1926 r. Nr 48, poz. 289
  200. Dz.U. z 1926 r. Nr 28, poz. 168
  201. Dz.U. z 1926 r. Nr 21, poz. 127
  202. Dz.U. z 1926 r. Nr 16, poz. 92
  203. Dz.U. z 1925 r. Nr 115, poz. 816
  204. Dz.U. z 1925 r. Nr 98, poz. 697 – Rozporządzenie ustanawiające miasto weszło w życie 28 września 1925 z mocą obowiązującą od 1 października 1925
  205. Dz.U. z 1925 r. Nr 67, poz. 471
  206. Dz.U. z 1925 r. Nr 62, poz. 435 – Rozporządzenie ustanawiające miasto weszło w życie 25 czerwca 1925 z mocą obowiązującą od 1 lipca 1925
  207. Dz.U. z 1925 r. Nr 58, poz. 410
  208. Dz.U. z 1925 r. Nr 2, poz. 21
  209. Dz.U. z 1924 r. Nr 116, poz. 1035
  210. Dz.U. z 1925 r. Nr 8, poz. 57
  211. Dz.U. z 1925 r. Nr 30, poz. 210 – Rozporządzenie ustanawiające miasto weszło w życie 1 lipca 1925 z mocą obowiązującą od 1 stycznia 1925
  212. Dz.U. z 1924 r. Nr 68, poz. 656 i Dz.U. z 1924 r. Nr 88, poz. 843
  213. Strona o historii miasta urzędu miejskiego
  214. Dz.U. z 1924 r. Nr 117, poz. 1060
  215. Dz.U. z 1924 r. Nr 20, poz. 215
  216. Dz.U. z 1923 r. Nr 119, poz. 956
  217. Dz.U. z 1923 r. Nr 111, poz. 888
  218. Dz.U. z 1923 r. Nr 119, poz. 957
  219. Dz.U. z 1923 r. Nr 131, poz. 1065
  220. Dz.U. z 1923 r. Nr 49, poz. 344
  221. Dz.U. z 1923 r. Nr 39, poz. 270
  222. a b Dz.U. z 1923 r. Nr 16, poz. 105
  223. Dz.U. z 1923 r. Nr 18, poz. 121
  224. Dz.U. z 1923 r. Nr 17, poz. 108 i Dz.U. z 1924 r. Nr 55, poz. 560
  225. Dz.U. z 1923 r. Nr 5, poz. 26 – Rozporządzenie ustanawiające miasto weszło w życie 18 listopada 1923 z mocą obowiązującą od 1 stycznia 1923
  226. Dz.U. z 1922 r. Nr 82, poz. 733 – Rozporządzenie ustanawiające miasto weszło w życie 28 września 1922 z mocą obowiązującą od 1 stycznia 1923
  227. Dz.U. z 1922 r. Nr 106, poz. 981
  228. Dz.U. z 1922 r. Nr 95, poz. 876
  229. Strona o historii miasta urzędu miejskiego: rozporządzeniem Pruskiego Rządu Państwowego z 29 września 1922 roku, nadano gminie wiejskiej Hindenburg prawa miejskie z dniem 1 października tegoż roku
  230. Dz.U. z 1922 r. Nr 47, poz. 411
  231. Dz.U. z 1922 r. Nr 47, poz. 413
  232. Dz.U. z 1922 r. Nr 47, poz. 412
  233. Dz.U. z 1922 r. Nr 12, poz. 107
  234. a b c d Dz.U. z 1921 r. Nr 69, poz. 465
  235. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al am Dz.U. z 1919 r. Nr 13, poz. 140
  236. Chorzele, Czeladź, Dobra, Dobrzyń n. Drwęcą, Grajewo, Grodzisk (Mazowiecki), Kleczew, Kłobuck, Kock, Kowal, (Kraśnik – wątpliwości), Krzepice, Lubień (Kujawski), Lubraniec, Mogielnica, Mordy, Praszka, Przedecz, Pyzdry, Radziejów, Różan, Sokoły, Stawiski, Stawiszyn, Stoczek (Łukowski), Szadek, Tuliszków, Uniejów, Wieruszów, Władysławów, Wysokie Mazowieckie, Wyszków, Zagórów, Zambrów i Złoczew
  237. Góra Kalwarja (Góra Kalwaria)
  238. Ciechocinek
  239. Aleksandrów (Kujawski) i Wołomin
  240. Będzin, Biłgoraj, Błaszki, Błonie, Brześć Kujawski, Brzeziny, Chełm, Chęciny, Chmielnik, Ciechanów, Częstochowa, Dąbie, Dobrzyń n. Wisłą, Dubienka, Działoszyce, Garwolin, Gombin (Gąbin), Gostynin, Grójec, Hrubieszów, Janów (Lubelski), Kalisz, Kałuszyn, Kielce, Kolno, Koło, Konin, Końskie, Kozienice, Krasnystaw, Kutno, Lipno, Lubartów, Lublin, Łask, Łęczna, Łęczyca, Łomża, Łowicz, Łódź, Łuków, Maków (Mazowiecki), Miechów, Mińsk Mazowiecki, Mława, Mszczonów, Nasielsk, Nieszawa, Nowy Dwór (Mazowiecki), Olkusz, Opatów, Opoczno, Ostrołęka, Ostrowiec (Świętokrzyski), Ostrów (Mazowiecka), Pabianice, Pińczów, Piotrków (Trybunalski), Płock, Płońsk, Przasnysz, Przedbórz, Pułtusk, Radom, Radomsko, Radzymin, Rawa (Mazowiecka), Rypin, Sandomierz, Siedlce, Sieradz, Sierpc, Skierniewice, Słupca, Sochaczew, Sokołów (Podlaski), Staszów, Szczebrzeszyn, Szczuczyn, Szydłowiec, Tomaszów Lubelski, Turek, Tykocin, Warka, Warszawa, Warta, Węgrów, Wieluń, Włocławek, Wyszogród, Zakroczym, Zamość, Zgierz i Żelechów
  241. Busk (Busko-Zdrój), Dąbrowa (Górnicza), Jędrzejów, Nowe Miasto (nad Pilicą), Otwock, Piaseczno, Pruszków, Słomniki, Wierzbnik, Zawiercie i Żyrardów
  242. Ozorków, Tomaszów Rawski (Mazowiecki) i Zduńska Wola
  243. Puławy i Sosnowiec
  244. a b c Według publikacji: Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom V – Województwo Białostockie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924
  245. a b c d e f M.P. z 1919 r. Nr 220, poz. 0
  246. a b c d e M.P. z 1919 r. Nr 229, poz. 0
  247. a b c d e f g h M.P. z 1919 r. Nr 234, poz. 0
  248. Janów Podlaski, Łosice i Ostrów (Lubelski)
  249. Starosielce
  250. Boćki, Choroszcz, Goniądz, Kleszczele, Mielnik, Narew, Nowy Dwór, Odelsk, Siemiatycze, Suchowola, Supraśl i Zabłudowo (Zabłudów)
  251. a b Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego
  252. Uznane rozporządzeniem: Biała Podlaska, Białystok, Bielsk (Podlaski), Brańsk, Ciechanowiec, Dąbrowa (Białostocka), Drohiczyn, Knyszyn, Międzyrzec (Podlaski), Parczew, Radzyń (Podlaski), Sokółka, Terespol, Wasilków i Włodawa; Brak rozporządzenia: Augustów i Suwałki
  253. Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej: Rocznik Statystyki Rzeczypospolitej Polskiej, R. 1, cz. 2 (1920/1922)
  254. Dz.U. z 1920 r. Nr 19, poz. 91
  255. Dz.U. z 1920 r. Nr 19, poz. 92
  256. a b c Niektóre źródła podają roku 1915 jako rok odzyskania praw miejskich, co przypadałoby na wydarzenia okresu wojennego. Oficjalne uznanie miejscowości za miasto przez administrację polską nastąpiło w 1919 roku
  257. Dz.U. z 1951 r. Nr 27, poz. 200
  258. a b c Dz.U. z 1950 r. Nr 51, poz. 472
  259. Dz.U. z 1934 r. Nr 47, poz. 403
  260. Dz.Urz.Min.Spr.Wewn. z 1919 r., nr 50, poz. 724
  261. a b c d e Dz.U. z 1934 r. Nr 48, poz. 420
  262. Według rysu historycznego w oficjalnym serwisie Miasta Kraśnik
  263. Urząd miasta Żyrardów – Historia
  264. Dziennik Rozporządzeń C. i K. Zarządu Wojskowego w Polsce. 1916, nr 65
  265. Dziennik Rozporządzeń dla Jenerał Gubernatorstwa Warszawskiego. 1915, nr 12 poz.25
  266. J. Karpiniec: Ilość osad miejskich byłej Galicji i podział ich na miasta i miasteczka (1932, s. 26)
  267. Sosnowiec w SgKP
  268. Maria Nietyksza: Rozwój miast i aglomeracji miejsko-przemysłowych w Królestwie Polskim, 1865-1914, PWN 1985, ​ISBN 83-01-05951-6
  269. Krzysztofik, R. (2007). Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego
  270. Strona o historii miasta urzędu miejskiego w Sosnowcu – 10 czerwca 1902 roku car Mikołaj II podpisał decyzję o przekształceniu wsi Sosnowiec wraz z przyległymi terenami w miasto nie-powiatowe. 18 czerwca Minister Spraw Wewnętrznych wysłał decyzję do Warszawskiego Generał-Gubernatora, a pismem z dnia 26 czerwca powiadomiono o tym Gubernatora Piotrkowskiego Konstantina Müllera. Miasto Sosnowiec zostało oficjalnie erygowane 24 stycznia 1903 roku
  271. Strona o historii miasta urzędu miejskiego w Sopocie – na mocy edyktu cesarza Niemiec, Wilhelma II
  272. Historia miasta Jaworzna
  273. Dz.U. z 2007 r. Nr 136, poz. 961 – paragrafy 2 i 3
  274. Biuletyn Informacji Publicznej MSWIA
  275. M.P. z 1990 r. Nr 13 poz. 100 (M.P. z 1990 r. Nr 13, poz. 100)
  276. Dz.U. z 1994 r. Nr 48, poz. 195
  277. Ustawą z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy
  278. Dz.U. z 1975 r. Nr 15, poz. 88
  279. Dz.U. z 1991 r. Nr 87, poz. 397
  280. Dz.U. z 1981 r. Nr 26, poz. 139
  281. Dz.U. z 1982 r. Nr 23, poz. 165
  282. Dz.U. z 1975 r. Nr 35, poz. 198
  283. M.P. z 1975 r. Nr 34 poz. 210 (M.P. z 1975 r. Nr 34, poz. 210)
  284. a b c Dz.U. z 1972 r. Nr 50, poz. 327
  285. http://www.sulmierzyce.pl
  286. Dz.U. z 1973 r. Nr 40, poz. 237
  287. Dz.U. z 1968 r. Nr 18, poz. 118
  288. Dz.U. z 1950 r. Nr 57, poz. 514
  289. Dz.U. z 1958 r. Nr 89, poz. 496
  290. np. w Zarządzeniu Ministra Budownictwa z dnia 30 maja 1950 r. w sprawie powołania Dyrekcji Osiedli Robotniczych dla Miasta Nowa Huta (M.P. 1950 Nr 64 poz. 757 (M.P. z 1950 r. Nr 64, poz. 757))
  291. Uchwała Nr 205 Rady Ministrów z dnia 17 marca 1951 r. w sprawie utworzenia dzielnicy Nowa Huta w m. Krakowie (M.P. z 1951 r. Nr 43 poz. 544 (M.P. z 1951 r. Nr 43, poz. 544)
  292. M.P. z 1937 r. Nr 69, poz. 104
  293. Dz.U. z 1939 r. Nr 7, poz. 42
  294. M.P. z 1939 r. Nr 77, poz. 175
  295. M.P. z 1949 r. Nr 59 poz. 795 (M.P. z 1949 r. Nr 59, poz. 795)
  296. Jacek Cegła, Ustka to wioska, „gp24.pl” [dostęp 2017-04-27] (pol.).
  297. np. Dz.U. z 1975 r. Nr 16, poz. 91 i Dz.U. z 1998 r. Nr 96, poz. 603
  298. Interia.pl/PAP: Ustka jest miastem 2007.10.09
  299. GP24.pl: Prawa miejskie potwierdzone 2007.10.06
  300. Dz. U. Śl. z 1934 r. Nr 13 poz. 24
  301. Szymańska, Daniela (1988). Nowe miasta w Polsce i ich struktura społeczno-ekonomiczna, Czasopismo Geograficzne, 1988, z. 4, s. 403-415.