Nadežda Petrović
| Data i miejsce urodzenia |
11 lub 12 października 1873 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
3 kwietnia 1915 |
| Narodowość | |
| Język | |
| Dziedzina sztuki | |
| Epoka | |
Nadežda Petrović, cyr. Надежда Петровић (ur. 11 lub 12 października 1873 w Čačaku, zm. 3 kwietnia 1915 w Valjevie[1]) – serbska malarka, pisarka, podróżniczka, siostra Rastka Petrovicia[2]. Reprezentowała nurty impresjonizmu i fowizmu[1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodzona w Čačaku, jako córka polityka i urzędnika Dimitrije Petrovicia i Milevy Zorić[1]. Nadežda Petrović w młodości przeniosła się do Belgradu i tam uczęszczała do kobiecej szkoły wyższej. Po ukończeniu studiów w 1891 r. pracowała jako wykładowca akademicki do 1893, po czym przeniosła się do Monachium, aby studiować u słoweńskiego artysty Antona Ažbe. W latach 1901–1912 wystawiała swoje prace w wielu miastach w całej Europie[1].
W późniejszych latach życia Petrović stworzyła tylko kilka prac. W 1912 roku zgłosiła się na ochotnika, aby zostać pielęgniarką po wybuchu wojen bałkańskich. Była pielęgniarką do 1913, kiedy zachorowała na tyfus i cholerę. Za swoją działalność została uhonorowana Medalem za Odwagę i Orderem Czerwonego Krzyża. Po wybuchu I wojny światowej została ponownie pielęgniarką. Zmarła na tyfus w szpitalu w Valjevie[1]. Jej wizerunek znalazł się na banknocie o nominale 200 dinarów serbskich.

Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 НАДЕЖДА ПЕТРОВИЋ – сликарка, хероина. Prosvjeta. [dostęp 2026-04-18]. (serb.).
- ↑ Magdalena Bogusławska: Serbów portret (nie tylko) własny. O sztuce obrazu w Serbii i jej kulturowych kontekstach. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2026, s. 160. ISBN 978-83-235-7150-6.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Uzelac, Sonja Briski (2003). „Visual Arts in the Avant-gardes Between the Two Wars”. In Djurić, Dubravka; Šuvaković, Miško. Impossible Histories: Historical Avant-gardes, Neo-avant-gardes, and Post-avant-gardes in Yugoslavia, 1918–1991. Cambridge, Massachusetts: MIT Press. ISBN 978-0-262-04216-1.