Nadkrytyczny dwutlenek węgla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nadkrytyczny dwutlenek węgla (scCO2) – płynna postać CO2 występująca w stanie nadkrytycznym, tj. dla temperatury i ciśnienia równych lub wyższych niż krytyczne (odpowiednio: 31 °C, 7,38 MPa)

Reaktywność[edytuj | edytuj kod]

W obecności CO2 (jako gazu wysokociśnieniowego lub w stanie nadkrytycznym), zwłaszcza w obecności zanieczyszczeń może nastąpić degradacja różnych elementów transportowych: rur, pomp i zaworów. Czysty, suchy scCO2 nie koroduje powierzchni. Występowanie wody w rurociągu z scCO2 powoduje powstawanie kwasu węglowego (H2CO3), co niesie ryzyko korozji stali węglowej. Rurociągi ze stali stopowej są wykorzystywane do transportu scCO2 pod ciśnieniem, ale rurociąg taki musi być suszony, aby wyeliminować ryzyko korozji[1]. Znacznie rozbudowanych instalacji nie da się wysuszyć dostatecznie. Suszenie przyczynia się do wzrostu kosztów obsługi, zwłaszcza dla instalacji morskich, gdzie dopuszczalna waga i przestrzeń do instalacji sprzętu technologicznego są bardzo ograniczone.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe cechy:

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Material selection for supercritical CO2 transport, www.twi.co.uk [dostęp 2017-11-19] (ang.).
  2. Emilia Janiszewska, Dorota Witrowa-Rajchert: Żywność. Nauka. Technologia. Jakość, 2005.
  3. Analiza komercyjnych technologii wykorzystania dwutlenku węgla pod kątem ich zastosowania w Polsce Lucyna Więcław-Solny, Agata Czardybon, Zleceniodawca: Ministerstwo Gospodarki.