Nadsiarczan sodu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nadsiarczan sodu
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny Na
2
S
2
O
8
Masa molowa 238,11 g/mol
Wygląd bezwonne[2], białe, higroskopijne kryształy[3]
Identyfikacja
Numer CAS 7775-27-1
PubChem 62655[4]
Podobne związki
Inne aniony Na
2
SO
3
, Na
2
SO
4
Inne kationy (NH
4
)
2
S
2
O
8
, K
2
S
2
O
8
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Nadsiarczan sodu, Na
2
S
2
O
8
nieorganiczny związek chemiczny z grupy nadsiarczanów, sól kwasu nadsiarkowego i sodu.

Otrzymywanie[edytuj]

Może być otrzymany poprzez elektrolityczne utlenianie wodorosiarczanu sodu[9]:

2NaHSO
4
→ Na
2
S
2
O
8
+ H
2

Właściwości[edytuj]

Jest to białe, krystaliczne ciało stałe bez zapachu[6]. Rozkłada się powoli w warunkach pokojowych, a wilgoć i ogrzewanie mogą przyspieszać tę reakcję. Rozkłada się również w obecności etanolu i jonów srebra[7]. W temperaturze około 180 °C ulega pełnemu rozkładowi z wydzieleniem tlenków siarki. Bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie, z którą tworzy roztwory o odczynie kwasowym. Ma silne właściwości utleniające, jest niepalny i niewybuchowy, jednak z substancjami posiadającymi takie właściwości może wchodzić w gwałtowne reakcje[6]. W kontakcie ze skórą i błonami śluzowymi powoduje ich znaczne podrażnienia[7].

Zastosowanie[edytuj]

Stosowany jest jako środek utleniający i wybielający oraz jako aktywator w procesach polimeryzacji emulsyjnej[7]. Stosowany jest również przy produkcji obwodów drukowanych do oczyszczania i wytrawiania płytek przed procesem bezprądowego osadzania na nich miedzi. Jego działanie powoduje zwiększenie chropowatości powierzchni płytki, dzięki czemu możliwe jest mocniejsze połączenie nanoszonej miedzi z płytką, jednocześnie bez niszczenia tworzywa, z którego płytka jest wytworzona[9].

W latach 90. XX wieku proponowano zastosowanie utleniających właściwości nadsiarczanu sodu w ramach jednej z metod utylizacji środków trujących i materiałów wybuchowych znajdujących się w broni chemicznej składowanej w amerykańskich ośrodkach Blue Grass Army Depot i Pueblo Chemical Depot. Ostatecznie w obu ośrodkach wybrano inne metody niszczenia[10][11].

Przypisy[edytuj]

  1. a b publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Neil G. Connelly, Ture Damhus, Richard M. Hartshorn, Alan T. Hutton: Nomenclature of Inorganic Chemistry – IUPAC Recommendations 2005 (Red Book). RSC Publishing, International Union of Pure and Applied Chemistry, 2005, s. 139. ISBN 9780854044382.
  2. a b c d Nadsiarczan sodu. Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) dla Polski. [dostęp 2016-10-22].
  3. a b CRC Handbook of Chemistry and Physics. William M. Haynes (red.). Wyd. 95. Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 4-91. ISBN 9781482208689.
  4. Nadsiarczan sodu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  5. a b c Nadsiarczan sodu (ICSC: 1136) (ang.) Międzynarodowa karta bezpieczeństwa chemicznego. Międzynarodowy Program Bezpieczeństwa Chemicznego. [dostęp 2016-10-22].
  6. a b c d Nadsiarczan sodu (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2016-10-22].
  7. a b c d e Sodium Persulfate. W: Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals. Wyd. 14. Whitehouse Station, New Jersey: Merck & Company, 2006. ISBN 9780911910001. OCLC 938242785.
  8. Nadsiarczan sodu (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2016-10-22].
  9. a b Steve Daigle, Eric Vogelsberg, Biron Lim: Electronic Chemicals. W: Ullmann’s Encyclopedia of Chemical Industrial Chemistry. Wyd. 6. Weinheim: Viley-VCH, 2003, s. 17. ISBN 9783527303854.
  10. Analysis of Engineering Design Studies for Demilitarization of Assembled Chemical Weapons at Blue Grass Army Depot. Committee on Review and Evaluation of Alternative Technologies for Demilitarization of Assembled Chemical Weapons: Phase II. Washington: National Academies Press, 2002, s. 16. ISBN 0309085284.
  11. Analysis of Engineering Design Studies for Demilitarization of Assembled Chemical Weapons at Pueblo Chemical Depot. Committee on Review and Evaluation of Alternative Technologies for Demilitarization of Assembled Chemical Weapons: Phase II. Washington: National Academies Press, 2001, s. 11. ISBN 0309076072.