Nadsiarczan sodu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nadsiarczan sodu
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny Na
2
S
2
O
8
Masa molowa 238,11 g/mol
Wygląd bezwonne[2], białe, higroskopijne kryształy[3]
Identyfikacja
Numer CAS 7775-27-1
PubChem 62655[4]
Podobne związki
Inne aniony Na
2
SO
3
, Na
2
SO
4
Inne kationy (NH
4
)
2
S
2
O
8
, K
2
S
2
O
8
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Nadsiarczan sodu, Na
2
S
2
O
8
nieorganiczny związek chemiczny z grupy nadsiarczanów, sól kwasu nadsiarkowego i sodu.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Może być otrzymany poprzez elektrolityczne utlenianie wodorosiarczanu sodu[9]:

2NaHSO
4
→ Na
2
S
2
O
8
+ H
2

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Jest to białe, krystaliczne ciało stałe bez zapachu[6]. Rozkłada się powoli w warunkach pokojowych, a wilgoć i ogrzewanie mogą przyspieszać tę reakcję. Rozkłada się również w obecności etanolu i jonów srebra[7]. W temperaturze około 180 °C ulega pełnemu rozkładowi z wydzieleniem tlenków siarki. Bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie, z którą tworzy roztwory o odczynie kwasowym. Ma silne właściwości utleniające, jest niepalny i niewybuchowy, jednak z substancjami posiadającymi takie właściwości może wchodzić w gwałtowne reakcje[6]. W kontakcie ze skórą i błonami śluzowymi powoduje ich znaczne podrażnienia[7].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Stosowany jest jako środek utleniający i wybielający oraz jako aktywator w procesach polimeryzacji emulsyjnej[7]. Stosowany jest również przy produkcji obwodów drukowanych do oczyszczania i wytrawiania płytek przed procesem bezprądowego osadzania na nich miedzi. Jego działanie powoduje zwiększenie chropowatości powierzchni płytki, dzięki czemu możliwe jest mocniejsze połączenie nanoszonej miedzi z płytką, jednocześnie bez niszczenia tworzywa, z którego płytka jest wytworzona[9].

W latach 90. XX wieku proponowano zastosowanie utleniających właściwości nadsiarczanu sodu w ramach jednej z metod utylizacji środków trujących i materiałów wybuchowych znajdujących się w broni chemicznej składowanej w amerykańskich ośrodkach Blue Grass Army Depot i Pueblo Chemical Depot. Ostatecznie w obu ośrodkach wybrano inne metody niszczenia[10][11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Neil G. Connelly i inni, Nomenclature of Inorganic Chemistry. IUPAC Recommendations 2005 (Red Book), International Union of Pure and Applied Chemistry, RSC Publishing, 2005, s. 139, ISBN 978-0-85404-438-2.
  2. a b c d Nadsiarczan sodu (nr 216232) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2016-10-22].
  3. a b CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 4-91, ISBN 978-1-4822-0867-2.
  4. Nadsiarczan sodu (CID: 62655) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  5. a b c Nadsiarczan sodu (ICSC: 1136) (pol. • ang.)międzynarodowa karta bezpieczeństwa chemicznego (ICSC), Międzynarodowa Organizacja Pracy. [dostęp 2016-10-22].
  6. a b c d Nadsiarczan sodu (ZVG: 6120) (ang. • niem.) w bazie GESTIS, Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2016-10-22].
  7. a b c d e Sodium Persulfate [w:] Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals, wyd. 14, Whitehouse Station, New Jersey: Merck & Company, 2006, ISBN 978-0-911910-00-1, OCLC 938242785.
  8. Nadsiarczan sodu (nr 216232) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2016-10-22].
  9. a b Publikacja w płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji Publikacja w płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji Steve Daigle i inni, Electronic Chemicals [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Chemical Industrial Chemistry, Weinheim: Viley-VCH, s. 17, DOI10.1002/14356007.a09_265.
  10. Analysis of Engineering Design Studies for Demilitarization of Assembled Chemical Weapons at Blue Grass Army Depot. Committee on Review and Evaluation of Alternative Technologies for Demilitarization of Assembled Chemical Weapons: Phase II. Washington: National Academies Press, 2002, s. 16. ISBN 0-309-08528-4.
  11. Analysis of Engineering Design Studies for Demilitarization of Assembled Chemical Weapons at Pueblo Chemical Depot. Committee on Review and Evaluation of Alternative Technologies for Demilitarization of Assembled Chemical Weapons: Phase II. Washington: National Academies Press, 2001, s. 11. ISBN 0-309-07607-2.