Nafissatou Thiam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nafissatou Thiam
Ilustracja
Nafissatou Thiam (2022)
Data i miejsce urodzenia

19 sierpnia 1994
Bruksela

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Belgia
Igrzyska olimpijskie
złoto Rio de Janeiro 2016 siedmiobój
złoto Tokio 2020 siedmiobój
Mistrzostwa świata
złoto Londyn 2017 siedmiobój
złoto Eugene 2022 siedmiobój
srebro Doha 2019 siedmiobój
Mistrzostwa Europy
złoto Monachium 2022 siedmiobój
złoto Berlin 2018 siedmiobój
brąz Zurych 2014 siedmiobój
Halowe mistrzostwa Europy
złoto Belgrad 2017 pięciobój
złoto Toruń 2021 pięciobój
srebro Praga 2015 pięciobój
Młodzieżowe mistrzostwa Europy
srebro Tallinn 2015 skok wzwyż
Mistrzostwa Europy juniorów
złoto Rieti 2013 siedmiobój

Nafissatou Thiam (ur. 19 sierpnia 1994 w Brukseli) – belgijska lekkoatletka, wieloboistka.

Thiam posiada senegalskie korzenie. Jej trenerem jest Roger Lespagnard, były wieloboista, trzykrotny olimpijczyk[1].

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

W 2011 zajęła 4. miejsce na mistrzostwach świata juniorów młodszych w Lille Metropole. Czternasta zawodniczka juniorskich mistrzostw świata z Barcelony (2012).

3 lutego 2013 w Gandawie Thiam pobiła halowy rekord świata juniorów w pięcioboju zdobywając 4558 punktów[2]. Miała stać się tym samym pierwszą belgijską lekkoatletką, która pobiła rekord świata[3]. Wynik ten jednak nie został oficjalnie ratyfikowany z powodu problemów z kontrolą antydopingową[4].

W tym samym roku zajęła 6. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w Göteborgu oraz została mistrzynią Europy juniorów w siedmioboju. Startując w skoku wzwyż, zajęła 8. miejsce na halowych mistrzostwach świata w Sopocie (2014). Kilka miesięcy później zdobyła brązowy medal w siedmioboju podczas mistrzostw Europy. Srebrna medalistka halowych mistrzostw Europy (2015). W tym samym roku została młodzieżową wicemistrzynią Starego Kontynentu w skoku wzwyż oraz zajęła 11. miejsce w siedmioboju podczas mistrzostw świata w Pekinie. Czwarta zawodniczka w skoku wzwyż podczas mistrzostw Europy w Amsterdamie (2016). W tym samym roku została mistrzynią olimpijską w siedmioboju. W 2017 po raz pierwszy w karierze została halową mistrzynią Starego Kontynentu w Belgradzie oraz zdobyła w Londynie mistrzostwo świata w rywalizacji siedmioboju. W 2018 zdobyła mistrzostwo Europy w Berlinie, a rok później sięgnęła po srebro światowego czempionatu w Dosze. W 2021 ponownie zdobyła złote medale halowych mistrzostw Europy oraz igrzysk olimpijskich. Rk później zdobyła swój drugi złoty medal mistrzostw świata.

Złota medalistka mistrzostw Belgii w różnych konkurencjach oraz reprezentantka kraju na drużynowych mistrzostwach Europy.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Impreza Miejsce Konkurencja Lokata Wynik
2011 Mistrzostwa świata juniorów młodszych Francja Lille Metropole siedmiobój kadetek 4. miejsce 5366 pkt.
2011 Olimpijski festiwal młodzieży Europy Turcja Trabzon skok w dal el. – 18. miejsce 5,50
2011 Olimpijski festiwal młodzieży Europy Turcja Trabzon rzut oszczepem 11. miejsce 40,62
2012 Mistrzostwa świata juniorów Hiszpania Barcelona siedmiobój 14. miejsce 5384 pkt.
2013 Halowe mistrzostwa Europy Szwecja Göteborg pięciobój 6. miejsce 4493 pkt.
2013 I liga drużynowych mistrzostw Europy Irlandia Dublin skok wzwyż 1. miejsce 1,89
2013 I liga drużynowych mistrzostw Europy Irlandia Dublin rzut oszczepem 12. miejsce 40,72
2013 Mistrzostwa Europy juniorów Włochy Rieti siedmiobój Gold medal europe.svg 1. miejsce 6298 pkt.
2013 Mistrzostwa świata Rosja Moskwa siedmiobój 14. miejsce 6070 pkt.
2014 Halowe mistrzostwa świata Polska Sopot skok wzwyż 8. miejsce 1,90
2014 Mistrzostwa Europy Szwajcaria Zurych siedmiobój Bronze medal europe.svg 3. miejsce 6423 pkt.
2015 Halowe mistrzostwa Europy Czechy Praga pięciobój Silver medal europe.svg 2. miejsce 4696 pkt.
2015 Młodzieżowe mistrzostwa Europy Estonia Tallinn skok wzwyż Silver medal europe.svg 2. miejsce 1,87
2015 Mistrzostwa świata Pekin siedmiobój 11. miejsce 6298 pkt.
2016 Mistrzostwa Europy Holandia Amsterdam skok wzwyż 4. miejsce 1,93
2016 Igrzyska olimpijskie Brazylia Rio de Janeiro siedmiobój Gold medal.svg 1. miejsce 6810 pkt.
2017 Halowe mistrzostwa Europy Serbia Belgrad pięciobój Gold medal europe.svg 1. miejsce 4870 pkt.
2017 Mistrzostwa świata Wielka Brytania Londyn siedmiobój Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 6784 pkt.
2018 Mistrzostwa Europy Niemcy Berlin siedmiobój Gold medal europe.svg 1. miejsce 6816 pkt.
2019 Mistrzostwa świata Katar Doha siedmiobój Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 6677 pkt.
2021 Halowe mistrzostwa Europy Polska Toruń pięciobój Gold medal europe.svg 1. miejsce 4904 pkt.
2021 Igrzyska olimpijskie Japonia Tokio siedmiobój Gold medal olympic.svg 1. miejsce 6791 pkt.
2022 Mistrzostwa świata Stany Zjednoczone Eugene siedmiobój Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 6947 pkt.
2022 Mistrzostwa Europy Niemcy Monachium siedmiobój Gold medal europe.svg 1. miejsce 6628 pkt.

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Konkurencja Wynik Miejsce Rok Uwagi
Bieg na 200 metrów 24,37 Belgia Gaurain-Ramecroix 2019
Bieg na 800 metrów (stadion) 2:13,00 Stany Zjednoczone Eugene 2022
Bieg na 800 metrów (hala) 2:18,80 Polska Toruń 2021
Bieg na 60 metrów przez płotki (hala) 8,23 Serbia Belgrad 2017
Bieg na 100 metrów przez płotki 13,21 Stany Zjednoczone Eugene 2022
Skok wzwyż (stadion) 2,02 m Francja Talence 2019 najlepszy wynik w historii siedmioboju
Skok wzwyż (hala) 1,96 m Serbia Belgrad 2017
Skok w dal (stadion) 6,86 m Wielka Brytania Birmingham 2019 rekord Belgii
Skok w dal (hala) 6,79 m Francja Liévin 2020 rekord Belgii
Pchnięcie kulą (stadion) 15,41 m Francja Talence 2019
Pchnięcie kulą (hala) 15,52 m Francja Eaubonne 2018
Rzut oszczepem 59,32 m Austria Götzis 2017 rekord Belgii
Pięciobój (hala) 4904 pkt. Polska Toruń 2021 rekord Belgii, 7. wynik w historii światowej lekkoatletyki
Siedmiobój 7013 pkt. Austria Götzis 2017 rekord Belgii, 3. wynik w historii światowej lekkoatletyki

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Thiam Nafissatou, lbfa.be [dostęp 2013-04-30] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-19] (ang.).
  2. BELGIUM’S THIAM BREAKS WORLD INDOOR JUNIOR RECORD FOR THE PENTATHLON, iaaf.org [dostęp 2013-04-30] (ang.).
  3. Is de nieuwe Tia Hellebaut opgestaan?, nieuwsblad.be [dostęp 2013-04-30] (niderl.).
  4. Athletics: World record unauthorized for Nafissatou Thiam, modernghana.com [dostęp 2013-04-30] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]