Naftule Brandwein

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Naftule Brandwein, Naftuli Brandwein, Naftali Brandwein (ur. 1884 w Przemyślanach, zm. 1963 w Nowym Jorku[1]) – muzyk, klarnecista, klezmer. W 1908 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych[1], gdzie zyskał przydomek „króla klezmerów”.

Urodził się w galicyjskim mieście Przemyślany jako bliźniaczy brat Henrietty. Jego ojciec, Pejsach, miał czternaścioro dzieci; z dwanaściorgiem z nich założył kapelę klezmerską.

Naftule Brandwein był wujem Leopolda Kozłowskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Paul Buhle: Jews and American Popular Culture: Music, theater, popular art, and literature. Praeger Publishers, 2007, s. 86. ISBN 978-0-275-98795-4.