Nagłośnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nagłośnia
epiglottis
Ilustracja
Krtań od strony tylnej z zaznaczoną nagłośnią (Epiglottis)

Nagłośnia (łac. epiglottis) – ruchoma[1], nieparzysta[2] chrząstka krtani[1][2][3][4], pokryta błoną śluzową[3][4], mająca kształt owalnego listka[1]. Jej funkcją jest zamykanie wejścia do krtani (np. podczas połykania)[1][2] poprzez jej pochylenie się ku tyłowi dzięki naciskowi nasady języka[2]. Nie jest możliwe jednoczesne przełykanie pokarmu i oddychanie.

W porównaniu do innych części krtani, nagłośnia jest stosunkowo odporna na choroby. Może, co prawda, ulegać obrzękom (zarówno zapalnym, jak i niezapalnym), jednak bez wywołania duszności krtaniowej. Cięższym schorzeniem jest natomiast ropień nagłośni, wywołany bakteriami, objawiający się silnym bólem i niemożnością połykania przy jednocześnie czystym głosie chorego[2].

Przypisy

  1. a b c d Encyklopedia Biologia. Agnieszka Nawrot (red.). Kraków: Wydawnictwo GREG, s. 342-343. ISBN 978-83-7327-756-4.
  2. a b c d e Mała encyklopedia medycyny. Wyd. IV. T. II: H–O. Warszawa: PWN, 1988, s. 710. ISBN 83-01-08835-4.
  3. a b nagłośnia. W: Internetowa encyklopedia PWN [on-line]. [dostęp 2016-02-18].
  4. a b nagłośnia. W: Słowik terminów biologicznych PWN [on-line]. [dostęp 2016-02-18].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.