Nagroda Artystyczna Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nagroda Artystyczna Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego
Nagroda za osiągnięcia kultury polskiej dla młodych twórców, artystów, działaczy kultury
Przyznawana przez

Rada Ministrów

Lokalizacja  Polska
Warszawa
Pierwsze rozdanie 30 lipca 1984

Nagroda Artystyczna Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego

Nagroda ustanowiona przez Radę Ministrów w 1984 roku w celu promowania i rozwoju edukacji kulturalnej młodego pokolenia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

30 lipca 1984 roku Rada Ministrów ustawiła Nagrodę Artystyczną Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego. Patron nagrody, Stanisław Wyspiański polski poeta i dramaturg który tworzył w epoce Młodej Polski. Nagrodę przyznawano dla młodych twórców, zespołów muzycznych, artystów, działaczy kultury i edukacji dzieci i młodzieży. Kandydatów do nagrody zatwierdzała specjalna Komisja Nagrody a Minister (Członek Rady Ministrów do Spraw Młodzieży) wytypowanym laureatom przyznawał: dyplom, medal, nagrodę pieniężną bądź stypendium twórcze a w niektórych przypadkach także dodatkowe środki promocji i pomocy. Do nagrody mogły kandydować osoby, które nie ukończyły 35 roku życia. Nagroda dzieli się na I i II stopnia, przyznawana dziedzinach: literatury, filmu, teatru, muzyki, sztuk plastycznych, tańca, architektury, fotografiki, estrady, sztuki ludowej, sztuki cyrkowej i krytyki artystycznej.

Laureaci[edytuj | edytuj kod]

Niepełna lista laureatów:

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]