Nagroda Rafto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nagroda Rafto (Raftoprisen (norw.)) – norweska nagroda za działania w obronie praw człowieka ustanowiona dla uczczenia profesora Thorolfa Rafto.

Nagroda wręczana jest corocznie w pierwszą niedzielę października. Od 1990 oficjalna ceremonia odbywa się w Teatrze Narodowym w Bergen[1].

Kryteria nominacji[edytuj | edytuj kod]

Zgłoszenia kadydatur mogą być dokonywane przez każdą osobę lub organizację zainteresowaną ochroną praw człowieka[2]. Aktywność kandydatów musi być zgodna z Powszechną deklaracją praw człowieka ONZ, obejmować ochronę praw człowieka i pokojowa. Zgłoszenia przyjmowane są do 1 lutego każdego roku.

Decyzję o wyborze kandydatów podejmuje Komitet składający się głównie z naukowców[3]. Ostateczną decyzję o wyborze podejmuje Rada Dyrektorów Fundacji Rafto[4].

Laureaci[edytuj | edytuj kod]

Rok Laureat Państwo
2019 Rouba Mhaissen Syria/Liban
2018 Adam Bodnar i Biuro Rzecznika Praw Człowieka[5] Polska
2017 Parveena Ahanger and Parvez Imroz Jammu i Kaszmir (Indie)
2016 Yanar Mohammed Irak
2015 Ismael Moreno ("Padre Melo") Honduras
2014 Agora - Paveł Czikow Rosja
2013 Bahrain Centre for Human Rights Bahrain
2012 Nnimmo Bassey Nigeria
2011 Sexual Minorities Uganda (SMUG) i jej lider Frank Mugisha Uganda
2010 Biskup José Raúl Vera López Meksyk
2009 Malahat Nasibova Azerbejdżan
2008 Pastor Bulambo Lembelembe Josué Demokratyczna Republika Kongo
2007 National Campaign on Dalit Human Rights Indie
2006 Thich Quang Do Wietnam
2005 Lidia Jusupowa Rosja
2004 Rabije Kadir Chiny
2003 Paulos Tesfagiorgis Erytrea
2002 Mohammed Daddach Sachara Zachodnia (Maroko)
2001 Szirin Ebadi Iran
2000 Kim Dae-jung Korea Południowa
1999 Hienadź Hruszawy Białoruś
1998 ECPAT Tailandia
1997 Romowie, reprezentowani przez Iana Hancocka
1996 Palermo Anno Uno Włochy
1995 Komitet Matek Żołnierzy Rosji Rosja
1994 Leyla Zana Turcja
1993 ludność Timoru Wschodniego, representowana przez José Ramosa-Hortę Timor Wschodni (Indonezja)
1992 Preah Maha Ghosananda Kambodża
1991 Jelena Bonner Związek Radziecki
1990 Aung San Suu Kyi Birma
1989 Doina Cornea
Fidesz (Dr Péter Molnár)
Rumunia
Węgry
1988 Trivimi Velliste Estońska SSR (Związek Radziecki)
1987 Jiří Hájek Czechosłowacja

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The Rafto Legacy (ang.). The Maritime Executive, 2017-09-16. [dostęp 2018-09-27].
  2. Make a nomination for the Rafto Prize (ang.). The Rafto Foundation. [dostęp 2018-09-27].
  3. The Rafto Prize Committee (ang.). The Rafto Foundation. [dostęp 2018-09-27].
  4. The Board of Directors (ang.). The Rafto Foundation. [dostęp 2018-09-27].
  5. NAGRODA RAFTO ZA ROK 2018 ZOSTAŁA PRZYZNANA POLSKIEMU PRAWNIKOWI ADAMOWI BODNAROWI ORAZ KIEROWANEMU PRZEZ NIEGO BIURU RZECZNIKA PRAW OBYWATELSKICH ZA ZAJĘCIE ZDECYDOWANEGO STANOWISKA W OBLICZU OBECNEJ SYTUACJI POLITYCZNEJ W POLSCE.. The Rafto Foundation, 2018-09-27. [dostęp 2018-09-27].