Nagroda Solidarności

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nagroda Solidarności
Nagroda za działania na rzecz promocji i ochrony demokracji i wolności obywatelskich
Przyznawana przez Minister Spraw Zagranicznych RP
Lokalizacja  Polska
Warszawa
Pierwsze rozdanie 2014
Ostatnie rozdanie 2015
Strona internetowa

Nagroda Solidarności – polska nagroda przyznawana w latach 2014–2015 przez Ministra Spraw Zagranicznych za wybitne działania na rzecz promocji i ochrony demokracji i wolności obywatelskich[1][2]. Nosiła imię Lecha Wałęsy.

Od 2016 roku, po wygraniu wyborów parlamentarnych przez Prawo i Sprawiedliwość, nagroda nie jest przyznawana[3].

Proces wyboru[edytuj | edytuj kod]

Proces wyboru laureata jest dwuetapowy. Zaangażowanych jest 15 osobistości ze świata, nominatorów, którzy zgłaszają swoich kandydatów. Wśród nominatorów znajdują się m.in. laureaci Pokojowej Nagrody Nobla, obecni i byli ministrowie spraw zagranicznych oraz uznane światowe autorytety w dziedzinie wspierania demokracji i praw człowieka[4].

Co roku skład jednej trzeciej grona nominatorów ulega zmianie. Ostateczną decyzję o przyznaniu nagrody podejmuje kapituła[5], której pierwszym przewodniczącym został b. prezydent RP Lech Wałęsa.

Nominatorzy[edytuj | edytuj kod]

Nagroda[edytuj | edytuj kod]

Każdy z laureatów otrzymuje statuetkę zaprojektowaną przez Krzysztofa Nitscha. Nagroda Solidarności ma również znaczny wymiar finansowy – 1 mln euro, z czego 250 tysięcy euro otrzymuje laureat. 50 tysięcy euro  przeznaczonych zostanie na wizytę studyjną w Polsce. 700 tysięcy euro zostanie przeznaczonych na realizację programów w ramach polskiej pomocy rozwojowej w obszarach tematycznych wskazanych przez laureata.

Laureaci[edytuj | edytuj kod]

Laureatem Nagrody Solidarności może zostać wyłącznie osoba, która działając w duchu międzynarodowej solidarności przyczynia się do umocnienia demokracji i wolności obywatelskich na świecie. Nie ma możliwości przyznania nagrody organizacjom.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]